Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2013 tarihli, 2011/468 Esas ve 2013/602 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 150,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2013 tarihli, 2011/468 Esas ve 2013/602 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 12.03.2019 tarihli ve 2016/356 Esas, 2019/1493 Karar sayılı kararı ile;

"1 ) Başka suçtan tutuklu bulunduğu Silivri 2 Nolu L Tipi Kapalı Cezaevinden gönderdiği 23.09.2013 tarihli dilekçesinde duruşmalara katılmak istediğini beyan eden ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanık ...'ın 23.10.2013 tarihli oturum ile hüküm oturumunda hazır bulundurulmaması suretiyle CMK'nın 196/5. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2 ) Suça konu ihbarın 0 532 373 67 01 numaralı telefonu kullanan kişi hakkında yapılması, telefon hattının sanık ... tarafından kullanıldığının sanık ... tarafından ikrar edilmesi, uyuşturucu alımında kullanılan ve seri numaraları tespit edilmiş paraların sanık ... üzerinde bulunması, 0 532 373 67 01 numaralı telefon kollukça aranarak uyuşturucu istenen sanığın "Mustafalardayım oraya gelin" demesi, sanık Mustafa’nın uyuşturucu madde ticareti suçunu kabul etmemesi ve uyuşturucu madde ile bunun alımında kullanılan paraların sanık Mustafa’da bulunmaması ile sanık ...’in olay tutanağının içeriğini kabul etmemesi karşısında, karar duruşmasında dinlenen tutanak mümzi Soner Solak’ın beyanı uyarınca, sanıklarla uyuşturucu alışverişine giren tutanak tanıkları ... ve Hasan Kavcı’nın usulünce duruşmaya çağrılarak beyanları alındıktan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile karar verilmesi,

Kabule göre de,

3 ) Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2011/2340 sayılı emanetinde kayıtlı bulunan ve suçta kullanılmayan “1 Adet Nokia marka 1112 marka cep telefonu ve telefona takılı 0534 862 24 00 numaralı

sim kart, 1 adet Samsung GT S5233W marka cep telefonu ve telefona takılı 0531 245 63 16 numaralı hat ile üzerinde "Sandisk 1 GB Micro SD" ibaresi bulunan hafıza kartı” ile aynı emanette kayıtlı 100 TL paranın uyuşturucu satışından elde edildiğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık ...’e iadesi yerine müsaderesine ve ayrıca paranın TCK'nın 55/1. maddesi yerine TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

4 ) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2020 tarihli, 2019/127 Esas ve 2020/269 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 150,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

D. Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2020 tarihli, 2019/127 Esas ve 2020/269 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.01.2022 tarihli ve 2021/19613 Esas, 2022/643 Karar sayılı kararı ile;

"UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede; sanık hakkında; Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2013 tarih, 2011/322 esas ve 2013/98 karar sayılı dosyasında, suç tarihi 20.06.2011 ve iddianame tarihi 11.08.2011 olan uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle, yargılaması yapılarak cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın kapatılan Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin 11.07.2018 tarih, 2015/12738 esas ve 2018/3286 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, temyize konu dosyada ise sanığın 18.04.2011 tarihli eylemi nedeniyle, 03.11.2011 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla, adı geçen Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2013 tarih, 2011/322 esas ve 2013/98 karar sayılı dosyanın aslı veya onaylı örneği de bu dosya içine konularak incelenip, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilip, eylemlerin tek suç, ayrı ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç

doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” aradaki fark kadar “ek cezaya hükmolunması", aksi halde “ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi suretiyle sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

E. Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli, 2022/218 Esas ve 2022/410 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca belirlenen 7 yıl 9 ay 22 gün hapis ve 180,00 TL adli para cezasının bozmaya konu edilen önceki hükmü yalnızca sanığın temyiz ettiği gerekçesiyle sanığın 6 yıl 3 ay hapis ve 150,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra zincirleme suç oluşturan Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/322 Esas 2013/98 Karar sayılı kararı ile neticeten verilen 6 yıl 3 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezasının hükmedilen iş bu cezadan mahsubu ile sanığın neticeten 50,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde kollukça tanzim edilen tutanak uyarınca hakkında aynı suçtan verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık Mustafa ile sanıktan ele geçen toz maddenin eroin olduğu ve sanığın atılı suçu kabul etmediği olayda; dosyadaki deliller, bilirkişi raporları ve sair hususlar nazara alınarak suçu sabit görülen sanığın 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmasına, suça konu maddenin eroin olması sebebiyle aynı maddenin 4 üncü fıkrasının (a)

bendi uyarınca cezasının yarı oranda artırıldığı ve Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/322 Esas, 2013/98 Karar numaralı ilamı ile bu dosyadaki suç tarihleri nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemece, Dairemizin 19.01.2022 tarihli ve 2021/19613 Esas, 2022/643 Karar sayılı bozma kararına uyulmasına karşın, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca belirlenen 7 yıl 9 ay 22 gün hapis ve 180,00 TL adli para cezasından zincirleme suça konu olan ve 11.07.2018 tarihinde kesinleşen Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/322 Esas 2013/98 Karar sayılı ilamına konu 6 yıl 3 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezasının mahsubu ile sanık hakkında neticeten 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 80,00 TL ek cezaya hükmolunması gerekirken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulu Kanunu'nun 326 ncı maddesinin dördüncü fıkrasına yanlış anlam verilerek sanığın neticeten 50,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli, 2022/218 Esas ve 2022/410 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.