Yargıtay 1. HD 2024/4802 E. 2025/735 K.

MAHKEMESİ: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2022/1144 E., 2024/684 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Anamur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2020/453 E., 2021/582 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin 16.07.2024 tarihli ek kararı ile, kesin nitelikte verilen kararın HMK'nın 362 (1) a maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamayan kararlardan olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Hemen belirtilmelidir ki; dava kadastro harici bırakılan yerin tescili isteğine ilişkin olup hakkında kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmaza yönelik kararın 3402 sayılı Kanun'un ek 6. maddesi kapsamında kalmadığı açıktır.

Somut olayda, temyize konu (B) ile gösterilen taşınmaz bölümü değeri 222.000,00 TL olarak tespit edilmiş olup belirlenen değerin 2024 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 16.07.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin "j" bendi gereğince temyiz eden davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.