Yargıtay 1. HD 2025/973 E. 2025/1657 K.

MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2024/1020 E., 2024/1807 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2021/175 E., 2024/270 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması halinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek 6. maddesinde; "Kadastro Mahkemesinin veya otuz günlük asık ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile Orman Kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir." hüküm düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacılar, Sinop ili, Boyabat ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro çalışmaları sırasında ırmak yatağı olarak tescil harici bırakılan taşınmaz bölümü hakkında, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak dava açmıştır. Dava konusu edilen taşınmazın, hükme esas alınan ve teknik bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen taşınmazın değerinin ziraat bilirkişi raporunda 42.526,23 TL olarak tespit edildiği, nizalı taşınmaza ilişkin olarak kadastro tutanağı düzenlenmediğinden, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek 6. maddesinin somut olayda uygulama olanağının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre, dava konusu edilen temyize konu toplam miktar 42.526,23 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.291,55 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin değer yönünden REDDİNE,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.