Karar Detayı

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2020/1085 E., 2022/442 K.

HÜKÜM/KARAR: Ret / Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ: Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2014/465 E., 2019/780 K.

Taraflar arasındaki kadastro harici bırakılan yerin tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz dilekçesinin reddine dair ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakılan dava konusu taşınmazın imar ihya ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik nedeniyle vekil edenleri adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; ... Mahallesinde 1980 tasdik tarihli 1/50000 ölçekli İstanbul metropoliten alan nâzım imar planı bulunduğunu, bir yerin zilyetlik yoluyla kazanılabilmesi için ihya olgusunun tamamlandığı ve imar planı içerisine alındığı tarihe kadar 20 yıldan fazla süre ile tasarruf edilmiş olması gerektiğini, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olan taşınmazın kazandırıcı zamanaşımıyla edinime uygun yerlerden olmadığını bildirerek haksız davanın reddine, taşınmazın TMK 713/6 ncı maddesine göre Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili ile ... vekili davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadastro tespitinin yapıldığı tarih ile taşınmazın baraj havza koruma kapsamı alanına alındığı tarihler arasında 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımının geçmediği, davacılar yararına zilyetliğe dayalı kazanım koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddialarını tekrarlayarak; kararın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin ilamlarına dayandırıldığını, bahsi geçen kararların hatalı gerekçeler içerdiğini, zira 1980 yılında Çevre ve Şehircilik Bakanlığı adında bakanlık bulunmadığını, o tarihte 1/5000 lik imar planı da olmadığını, 13.03.1984 tarihinde hazırlanan yönetmeliğin 1988 yılında yürürlüğe girdiğinin ve 1988 yılında Sazlıdere Baraj gölünün korunması gereken havzalar arasına alındığının sözkonusu kararda belirtildiğini, oysa 1988 yılında Sazlıdere Barajı ve gölünün olmadığını, inceleme konusu kararda da mutlak koruma, kısa mesafeli ve orta mesafeli koruma bantlarından bahisle davanın reddine karar verildiğini, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin baraj ve mutlak korumada bulunan taşınmazlar için zilyetlik süresi ile ilgili verdiği kararını bir çok dosyaya eklediklerini, son olarak Hukuk Genel Kurulu kararı da eklediklerini, mülkiyet hakkının sabit olduğunu belirterek kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir

C. Gerekçe ve Sonuç

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile zilyetliğin başlangıç tarihinden itibaren koruma alanı kapsamına alındığı 1984 yılına kadar kazanmayı sağlayan zilyetlik süresi dolmadığına, dava konusu taşınmazda zirai amaçlı kullanımın keşif tarihinden geriye yaklaşık 25 30 yıldır mevcut olduğu bilirkişi heyetinin bilimsel verilere dayalı raporunda bildirildiğine göre davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiş; karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 09.06.2022 tarihli ek kararı ile davacı vekillerine yapılan muhtıraya rağmen süresince temyiz harcının tamamlanmadığı gerekçesiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına ve asıl karara karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, temyiz harcının süresinde yatırıldığını, verilen kararın isabetsiz olduğunu belirtip istinaf dilekçesini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro harici bırakılan yerin tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü, 17 inci maddeleri, 4712 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemesince 09.06.2022 tarihli ek kararla davacı tarafa verilen süre içerisinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmadığı gerekçesiyle davacı tarafın temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ise de, davacı vekilinin temyiz karar harcını yatırdığı anlaşılmakla davacı vekilinin ileri sürdüğü temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

2.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunu'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3.Arnavutköy ilçesi, Şamlar Mahallesinde bulunan çekişmeli taşınmaz 1972 yılında 766 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi gereğince kadastro harici bırakılmıştır.

4.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 09.06.2022 tarihli EK KARARIN KALDIRILMASINA,

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 189,15 TL bakiye karar harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi.