Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/331 E.

1. Ceza Dairesi 2026/331 E. , 2026/1643 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/232 E., 2025/474 K.
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2021/39 Esas, 2022/1745 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 25.01.2024 tarihli ve 2023/888 Esas, 2024/626 Karar sayılı kararı ile özetle; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245/1. maddesinde temel ceza olarak, hapis cezasının yanında adli para cezası da öngörülmesine rağmen, sanığın sadece hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilerek eksik ceza tayin edilmesi ve etkin pişmanlık hükümleri yönünden eksik araştırma ile hüküm kurulması nedenleriyle bozulmasına ve istinaf aşamasında aleyhe istinaf bulunmaması karşısında 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Bozma üzerine verilen Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.07.2025 tarihli ve 2024/232 Esas, 2025/474 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 245/1, 43/1, 62/1, 52/2-4, 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 20.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 24 eşit taksitte ödenmesine ve hak yoksunluklarına, sanığın kazanılmış hakkı gereği cezasının 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası olarak infazına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın alacağını tahsil amacıyla hareket ettiğine, suç kastının bulunmadığına, atılı suçun manevi unsurunun gerçekleşmediğine, beraatine karar verilmesi, aksi kanaatte ise olası kast, etkin pişmanlık ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle uygulama yapılırken, uygulanan kanun ve maddesi hükümde "5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi" olarak gösterilmemiş ise de bu husus mahallinde hükme ilavesi mümkün bir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, somut olayda suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleştiği, olası kast hükümlerinin uygulanma imkanının bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılanın zararının giderilmemesi karşısında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı ve sanık lehine uygulanabilecek başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.07.2025 tarihli ve 2024/232 Esas, 2025/474 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2026 tarihinde karar verildi.