Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/1725 E.

1. Ceza Dairesi 2025/1725 E. , 2026/1841 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/190 E., 2024/3013 K.
SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, hakaret
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/4-c maddesi uyarınca verilen “ceza verilmesine yer olmadığına” kararının türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-h maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2023 tarihli ve 2023/31 Esas, 2023/196 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2024 tarihli ve 2024/190 Esas, 2024/3013 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;sübuta, haksız tahrik hükümlerinin üst hadden uygulanma koşullarının oluştuğuna, sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğinden bahisle suç vasfına, suçun unsurlarının oluşmadığına,meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine,ceza tayininde yasal ve yeterli gerekçe olmadan alt sınırdan uzaklaşıldığına, gerekçesizliğe, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre; sanığın, bıçakla katılan ...'ın batın ve bacak bölgelerine birden fazla kez vurarak yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; teşebbüs nedeni ile 9 ile 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Katılanın sanığa karşı sadakat yükümlülüğü bulunmamakla birlikte, sanığın olay tarihi itibariyle henüz evli olduğunu bildiği ve boşanma kararı kesinleşmeyen eşiyle gece saatlerinde, cinsel yakınlaşmada bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın yüklenen suçu haksız tahrik altında işlediği anlaşılmakla haksız davranışının ulaştığı boyuta ve yerleşik içtihatlara göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29.maddesi uyarınca makul ve asgari düzey arasında (1/3) oranında bir indirim yapılması yerine yanılgılı kabul ve değerlendirmeye bağlı olarak tahrik indiriminin yapılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR 1. Sanık hakkında katılan ...'e karşı hakaret suçundan verilen hüküm yönünden ; Sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/4-c maddesi uyarınca verilen “ceza verilmesine yer olmadığına” kararının türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-h maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığından, sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hüküm yönünden: Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanık müdafilerinin temyiz istemleri "teşebbüsün derecesi ve haksız tahrik" yönlerinden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2024 tarihli ve 2024/190 Esas, 2024/3013 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2026 tarihinde karar verildi.