Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/159 E.

1. Ceza Dairesi 2025/159 E. , 2026/1906 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/3281 E., 2024/3611 K.
SUÇ : Nitelikli kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2024 tarihli ve 2023/455 Esas, 2024/269 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.11.2024 tarihli ve 2024/3281 Esas, 2024/3611 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; istinaf kararının gerekçeden yoksun olduğuna ve duruşmasız karar verildiğine, savunma, adil yargılanma, mahkemeye erişim hakkının, masumiyet karinesinin ve silahların eşitliği ilkesinin ihlal edildiğine, eksik incelemeye, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin delil bulunmadığına, sanığın ve tanıkların hukuka aykırı şekilde alınmış ifadelerinin hükme esas alındığına, sanık aleyhine yan delillerin bulunmadığına, sanığın ceza ehliyetinin tespitine yönelik rapor alınması gerektiğine, Adli Tıp Kurumu raporunun hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığı ve maktulün ölüm sebebine ilişkin yeniden rapor alınması gerektiğine, takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, adil yargılanma, savunma, mahkemeye erişim hakkı ile masumiyet karinesi ve silahların eşitliği ilkesinin ihlal edilmediği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanığın soruşturma aşamasındaki ifadelerinde kardeşi olan maktulün yüzüne yastık bastırmak suretiyle öldürdüğünü ikrar ederek teslim olduğunun anlaşıldığı olayda, Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 11.07.2023 tarihli raporunda maktulün kesin ölüm sebebinin tespit edilememesi üzerine Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulundan görüş istendiği, ilgili kurulun rapor sonuç kısmında kişinin travmatik tesirle ve zehirlenerek öldüğünün tıbbi delillerinin bulunmadığı, kişinin ölünün şüpheli şahsın ifadesinde belirttiği şekilde ağız ve burna yastık kapatma ile oluşan mekanik asfiksi sonucu meydana gelmiş olduğunun kabulü gerektiğinin belirtildiği anlaşılmakla, suçun sanığın ikrarı ile ortaya çıktığı nazara alınarak cezasında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi "takdiri indirim" yönünden yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.11.2024 tarihli ve 2024/3281 Esas, 2024/3611 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2026 tarihinde karar verildi.