Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/1309 E.

1. Ceza Dairesi 2025/1309 E. , 2026/1721 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/346 E., 2024/368 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüse yardım
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bozma üzerine verilen Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2021/108 Esas, 2021/258 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 13.05.2024 tarihli ve 2022/11532 Esas, 2024/3396 Karar sayılı ilâmı ile özetle sanıkların eyleminin kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçunu oluşturması nedeniyle bozulmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

2. Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2024 tarihli ve 2024/346 Esas, 2024/368 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mağdurlara karşı kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 35/2, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki defa 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ancak 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınarak cezaların ayrı ayrı iki defa 2 yıl 1 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, meşru savunmaya, haksız tahrik ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, inceleme dışı sanık Vehbi tarafından gerçekleştirilen eylemlere sanıkların yardım eden olarak iştirak ettiklerinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında sanıklar lehine uygulandığı, sonuç ceza miktarı itibariyle diğer lehe hükümlerin uygulanmasına yasal imkan bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2024 tarihli ve 2024/346 Esas, 2024/368 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2026 tarihinde karar verildi.