Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2020/436E.,2023/553K.

SUÇ: Kasten yaralama

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2016 tarihli ve 2016/145 Esas ve 2016/282 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 05.10.2020 tarihli ve 2020/10554 Esas, 2020/12554 Karar sayılı ilâmı ile uygulama maddelerinin eksik gösterilmesi, eksik ceza tayini ve ek savunma hakkı tanınmaması nedenleriyle bozulmasına, 1412 sayılı Kanunun 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkının korunmasına karar verilmiştir.

2. Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2023 tarihli ve 2020/436 Esas, 2023/553 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3 a,e,87/1 d,29,62,58 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya ve sınırın aşılmasına, suç işleme kastı olmadığına, haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay tarihinde mağdur ve sanığın resmi nikahlı evli oldukları, mağdurun alkollü olarak eve gelmesi nedeniyle taraflar arasında tartışma yaşandığı, mağdurun sanığı saçlarından tutup sürükleyerek yüzüne tokat atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, sanığın da eline aldığı bıçağı mağdura sternum sağ taraftan ve batın üst kadrandan batırarak onu hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, olayda meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin boyutu ve ulaştığı aşama değerlendirildiğinde uygulanan haksız tahrik indiriminin isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık hakkında mağdura karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükümde, 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesin uyarınca kazanılmış hakka konu cezada infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2023 tarihli ve 2020/436 Esas, 2023/553 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği "hüküm fıkrasının 6. paragrafının son cümlesinde belirtilen kazanılmış hakka konu cümlenin" çıkartılarak, yerlerine "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının 2 yıl 1 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.