Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/453 E., 2022/121 K.

SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Mağdur vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Şikayet hakkı ve kamu davasına katılma yetkisi kendisine ait olan mağdur ...'ın kovuşturma aşamasında 21.01.2019 tarihli duruşmada, sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan ettiği, usulüne uygun şekilde katılan sıfatını almayan mağdurun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, mağdur vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Kanunu’nun 286/1 ve 286/2.a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2019 tarihli ve 2018/236 Esas, 2019/354 Karar sayılı kararı ile;

Sanıklar ... hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1 delaletiyle 81/1, 35/2 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.01.2020 tarihli ve 2020/86 Esas, 2020/2 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1 a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/8134 Esas, 2021/12907 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2 a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2021/453 Esas, 2022/121 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1 delaletiyle 81/1, 35/2 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3 maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Mağdur vekilinin; süre tutum dilekçesi sunmakta yetindiği gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sübuta, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay tarihinde Cafe Gold isimli mekanda mağdur ..., yanında şoförü İsmet Haliloğulları ile birlikte kafenin dış kısmında iş yeri sahibi ... ile oturdukları, sanık ...'in kullandığı Megan marka bir aracın çevre yoluna doğru ilerlediği sırada mağdura arka koltuktan sanık ... tarafından

tüfekle ateş edildiği, mağdurun bu durumu son anda fark ederek tekerlekli sandalyeden kendisini yere attığı, bu sırada iş yerinin kırılan camları nedeniyle mağdurun Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 11.04.2017 tarihli raporuna göre; yaşamını tehlikeye sokmayan ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif yaralandığı, araçta bulunan sanık ...'in yaşamını tehlikeye sokan, basit bir tıbbı müdahale ile giderilemez ölçüde yaralandığı olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma şartlarının oluşmadığı, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Mağdur ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Şikayet hakkı ve kamu davasına katılma yetkisi kendisine ait olan mağdur ...'ın kovuşturma aşamasında 21.01.2019 tarihli duruşmada, sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan ettiği, usulüne uygun şekilde katılan sıfatını almayan mağdurun 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, mağdur vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B Sanık ... ve Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2021/453 Esas, 2022/121 Karar sayılı kararında sanık ... ve sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Kasten yaralama suçu ile kasten öldürme suçuna teşebbüs arasındaki ayırıcı kriter manevi unsurun farklılığına dayandığından, sanığın kastının öldürmeye mi, yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunun çözülmesi gerekmektedir.

TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, CGK'nın istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüsü oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda yara meydana gelmiş ise bu yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Uyuşmazlık konusu bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Olay günü Cafe Gold isimli iş yeri önünde silahlı yaralama olayının meydana geldiği, olay yerine gidildiğinde iş yerinin iç kısmında ...'ın olduğu, olay sırasında yanında şoförü İsmet Haliloğulları ile birlikte cafenin dış kısmında iş yeri sahibi ... ile oturdukları, olay yerine gelen ekipler tarafından yapılan incelemede, iş yerinin giriş köşesinde 9 k.b. ibareli iki adet boş kovan bulunduğu, iş bölümü içerisinde mutfak bölümüne yakın yerde deforme olmuş gömlek parçasının bulunduğu, iş yerinin alçı tavan ve sütunlarında saçma izlerinin olduğu, yine camların kırıldığının tespit edildiği, iş yerine saldıran aracın ... plakalı aracın tespit edilerek yapılan incelemesinde, sol ön camın kırık olduğu, kırık cam parçalarının otonun iç zemine yayıldığı, arka camda 35*15 ebatlarında açık

olduğu, sol ön çamurluk üzerinde 0.5 mm çapında delik olduğu, bu sırada iş yerinin kırılan camlarından ...'ın elinden hayati tehlike geçirmeyip BTM ile giderilecek şekilde yaralandığı, araçta bulunan ...'in de hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda;

Sanıkların birbirleri ile uyumlu beyanları, Mağdur ...'ın ateşli silah ile yaralanmayıp, kırılan cam parçaları ile yaralanmış olması, sanık ...'ın yaptığı birinci atış ile mağdur ...'ı vurmak istemesi halinde yapılan keşfe göre 10 metre gibi mesafeden mağdurunda tekerlekli sandalyeye oturup hareket kısıtlılığı bulunduğu için yine ikinci atış noktasından mağdurun oturduğu masa arasında 9 metre mesafe bulunması nedenleriyle ilk atışta veya ikinci atışta onu rahatlıkla vurabilecekken mağdurun ateşli silahla vurulmaması,

atışlardan bir tanesinin 3 metre yüksekliğindeki tavana isabet etmesi,

diğer atışın ise camların kırılmasına neden olması,

kırılan camlardan ...'ın elinden hayati tehlike geçirmeyip BTM ile giderilecek şekilde yaralanması,

atışların isabet ettikleri yerler ve mağdur ile aralarında öldürmeyi gerektirecek nitelikte bir husumetin varlığının tespit edilememesi birlikte değerlendirildiğinde sanık ... Kocak'ın mağdur ...'ı hedefleyerek mi atışlar yaptığı, yoksa tehdit amaçlı mağdura isabet etmeyecek şeklinde mi atışlar yaptığı hususu net bir şekilde belirlenemediği için oluşan bu şüpheden de sanığın yararlandırılması gerektiği şeklindeki ceza hukukun genel kuralı gözetilerek sanık ...'nin öldürmeye teşebbüs suçu yerine eyleminin TCK'nın 106/2 a maddesi kapsamında silahla tehdit suçu olarak değerlendirilmesi gerektiği göz önünde bulundurularak sanığın katılana yönelik eyleminde kasten öldürmeye teşebbüs ettiği hususunda aleyhinde yeterli delil bulunmadığından sanığın silahını iki kez ateşlemesi, ilk atış ile silahla tehdit suçunun oluşması ve mağdurunda kırılan camlardan yaralanması nedeniyle 2 ayrı suç oluşacağından silahla kasten yaralama suçundan eylemine uyan TCK'nun 86/2, 86/3 e ve 62. maddeleri uyarınca ve ayrıca silahla tehdit suçundan da TCK nun 106/2 a ve 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği görüşündeyiz.