Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/1457 E., 2022/721 K.

SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.06.2021 tarihli ve 2018/7 Esas, 2021/258 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3 e, 87/1 c d, 29, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/1457 Esas, 2022/721 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, teşebbüsün ve haksız tahrikin derecesine İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Dosya içeriğine göre; sanık ... ve katılan ...'ın ortak tanıdıkları olan tanık ... aracılığıyla olay günü tanıştıkları, üç kişinin birlikte alkollü içki içmesinden sonra tanık ...'ın aralarından ayrıldığı, iki sanığın yalnız kalmalarından sonra da birlikte alkol almaya devam ettikleri, araçta bulundukları sırada tam olarak belirlenemeyen bir nedenden kavgaya başladıkları, bu kavga sonucunda sanık ...'in elindeki bıçakla İsak'a vurarak altı ayrı yerinden yaraladığı, bu yaralanmalardan sol koltuk altı ve batında bulunan iki tanesinin hayati tehlike oluşturacak nitelikte olduğu, İsak'ın çehresinde ayrıca sabit iz meydana geldiği, kavganın devamı sırasında kavganın gerçekleştiği yerde bir firmada görev yapan tanık Osman'ın olay yerine gittiği, bunun üzerine sanık ...'in olay yerinden ayrıldığı anlaşılmıştır.

2. Katılanın en az iki darbe müstakilen hayati tehlike oluşturacak ve yüzde sabit iz oluşacak şekilde altı darbe ile yaralandığı olayda; meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında, makul hadden uzaklaşılarak ceza tayini yerine cezanın yazılı şekilde 12 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin somut olayda uygulanma şartlarının bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/1457 Esas, 2022/721 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2024 tarihinde karar verildi.