Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2022/205 E., 2023/675 K.

SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2 a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 inci maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 inci maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 inci maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 inci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2021 tarihli ve 2020/25 Esas, 2021/538 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7'şer yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.05.2023 tarihli ve 2022/205 Esas, 2023/675 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin uygulanması sırasında eksik ceza tayini nedeniyle eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz nedenleri; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, öldürme kastının mevcut olmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, eylem yaralama suçunu oluşturduğundan suç vasfının hatalı belirlendiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın, yaşadığı mahallede Makırlar olarak bilinen aileye mensup olduğu, katılan ...'a ait aracın çalındığı, sanığın kardeşi hakkında hırsızlık suçundan dava açıldığı, yargılama sürerken katılan ... ve oğlu ...'nin Makırlar ailesinden aracı geri aldıkları, suç tarihinde katılan ...'ın işyeri önünde park halinde iken aracın yakınlarına katılan ... ve sanık ile arkadaşı tanık ...'ın karşılaştığı, sanığın araca bakması yüzünden katılan ... ile sanık arasında tartışma yaşandığı, sanık ve kız arkadaşı ...'ın iş yeri önünden uzaklaşmasından kısa müddet sonra sanığın beyaz bir araç ile yanında kimliği belirsiz bir şahıs ile gelerek katılanlara ateş ettiği, sanığın eylemi nedeniyle nedeniyle adli rapor bulgularına göre katılan ...'ın sol bel bölgesinden bir adet kurşun isabeti neticesinde basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek; diğer katılan ...'nin ise karın bölgesine bir adet kurşun isabet etmesi neticesinde yaşamını tehlikeye sokacak ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralandığının anlaşıldığı olayda;

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan silahın elverişliliği, atış mesafesi ve sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı nazara alındığında sanığın eyleme bağlı olarak açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, eyleme uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, eksik ceza tayinine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi eleştirisinin yerinde olduğu anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.05.2023 tarihli ve 2022/205 Esas, 2023/675 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 inci maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 inci maddesi uyarınca İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.