Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/2600 E., 2022/1481 K.

SUÇ: Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk derece mahkemesince verilen kararın bölge adliye mahkemesince duruşma açılarak hapis cezasının artırılması nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2021 tarihli ve 2020/124 Esas, 2021/182 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin

üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.05.2022 tarihli ve 2021/2600 Esas, 2022/1481 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının ''..katılanda meydana gelen yaralanmaların derecesi dikkate alınarak işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı olacak şekilde, temel cezanın üst sınıra yakın olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, katılanın sanığa hakaret etmesinden ibaret eylemi nedeniyle sanık hakkında hükmolunan cezadan haksız tahrik nedeniyle asgari oranda indirim yapılması gerekirken alt sınırdan uzaklaşılarak uygulama yapılması..'' sebepleriyle kaldırılması ile sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 5 yıl 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılmasının hatalı olduğuna, silah sebebiyle artırım uygulanmasının mümkün bulunmadığına,

2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri, sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay günü katılan ...'ın arkadaşı tanık ... ile birlikte "..." isimli eğlence yerine giderek alkol aldıkları, katılanın aldığı alkolün etkisi ile yan masadakileri rahatsız etmesi üzerine çalışanlar ile aralarında tartışma çıktığı, iş yeri çalışanı olan sanık ... tarafından katılanın işyerinden dışarı çıkarılmak istendiği sırada, katılanın sanığa sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, bunun üzerine sanığın katılanı merdivenlerden aşağı ittiği, katılanın sırt üstü yere düştüğü ve kafasını yere vurduğu, katılanın yerde uzanmış halde iken sanığın çift ayak sıçramak suretiyle karnına bastığı ve hemen sonra bira fıçısını eline alarak katılana vurmak üzere havaya kaldırdığı, bu sırada araya giren tanıkların müdahalesi nedeniyle bira fıçısını katılana vuramadığı, daha sonra katılanın olay yerinde bulunan tanıklar tarafından hastaneye kaldırıldığı, katılanın olay

nedeniyle beyinde parankimal kanama ve subaraknoidal kanama, sağ frontal sinüs dış tabulada çökme kırığı, sağ zigomatik arkta lineer kırık, nazal kemik sağ tarafta deplase kırıktan ibaret yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, vücudunda hayati fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırıklarına neden olacak ve iyileşme olanağı bulunmayan bir hastalığa neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılanın beyanını doğrulayan tanıkların ve temyiz dışı tarafların ifadelerine ve adli muayene raporunun içeriğine göre, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, taraflar arasında öldürmeyi gerektirir bir husumetin mevcut olmadığı, sanığın katılanı ittirdikten sonra katılanın merdivenlerden aşağı sırt üstü yere düştüğü ve kafasını beton zemine çarptığı, ardından bira fıçısı ile vurmak istediği esnada tanıklarca engellendiği anlaşılan olayda, sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğine ilişkin maddi delillerin dosya kapsamında mevcut olmadığı, gönüllü vazgeçme müessesesinin uygulanma koşullarının mümkün görülmediği, katılanın sanığa hakaret etmesi sebebiyle sanık lehine haksız tahrik indiriminin asgari düzeyde uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanığın, katılanı ittirdikten sonra katılanın merdivenlerden aşağı sırt üstü yere düştüğü ve kafasını beton zemine çarpması neticesinde hayati fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek kemik kırığına, hayati tehlike geçirmesine ve iyileşme olanağı bulunmayan bir hastalığa neden olacak şekilde yaralandığı, ardından sanığın bira fıçısı ile katılana vurmak istediği esnada tanıklarca engellendiği anlaşılan olayda, sanığın beden yoluyla tamamlanmış neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, silahtan artırım uygulanıp teşebbüsten indirime gidilmek suretiyle hatalı uygulama yapılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle, sanığın beden yoluyla tamamlanmış neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği yönünden sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.05.2022 tarihli ve 2021/2600 Esas, 2022/1481 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.