Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇLAR: Kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, tehdit

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme, katılan ...'ye karşı kasten yaralama, katılanlar Zübeyde ve İbrahim'e karşı hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin

süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2022 tarihli ve 2020/694 Esas, 2022/291 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.04.2022 tarihli ve 2022/935 Esas, 2022/1040 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz nedenleri, suç vasfına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Zübeyde ile sanık ...'ın resmi nikahlı evli oldukları, taraflar arasında bir süredir ailevi sorunlar bulunduğu, olaydan üç gün önce evde bulundukları sırada Özcan'ın Zübeyde'yi tekme ve tokatla darp ettiği, sonrasında Zübeyde'nin annesi Mihriye'nin evine gittiği, olay günü Özcan'ın geç saatlerde alkollü olarak Zübeyde'nin bulunduğu eve geldiği, Özcan'ın kapıyı tekmeleyerek "Allah'ınız olurum sizin, açın kapıyı, ölüm kokusu var bende, öldüreceğim sizi... Allah'ınızı kitabınızı sinkaf ederim..." şeklinde Zübeyde ve İbrahim'e karşı tehdit ve hakaretlerde bulunduğu, devamında Özcan'ın eliyle kapının arkasında bekleyen ve kapıyı tutan İbrahim'in orada olmasına rağmen kapının girişinde bulunan cama yumruk atarak kırılan cam parçalarıyla İbrahim'in sol gözünde sürekli işlev zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı belirlenmiştir.

2. Katılan anlatımı, tanık beyanları, sanık savunması, Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 07.09.2021 ve 16.02.2022 tarihli raporları ve diğer adli raporlar, nüfus kayıtları, adli sicil kayıtları, muhtelif tutanaklar ve tüm evrak dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltme nedeni dışında (hüküm fıkrasının bazı yerlerinde sanığın adının Öztaş olarak yazılması) bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme, Katılan ...'ye Karşı Kasten Yaralama, Katılanlar Zübeyde ve İbrahim'e Karşı Hakaret ve Tehdit Suçları Yönünden;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğundan, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Katılan ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçu Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.04.2022 tarihli ve 2022/935 Esas, 2022/1040 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Akşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.