Yargıtay 1. CD 2023/352 E. 2024/2570 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2022/1024 E., 2022/1419 K.

SUÇ: Kasten yaralama

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2018/616 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı

Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, aynı maddenin birinci fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/1024 Esas, 2022/1419 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a c) bentleri ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanık lehine yapılan indirimlerin hatalı olduğuna, üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine,

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kendini savunduğuna, meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin, aksi kanaatte yüksek oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanın alkollü eğlence mekanından çıkıp evine doğru gitmek üzere yolda olduğu, bu sırada aynı yerden çıkan sanık ile yol üzerinde karşılaştıkları, aralarında çıkan tartışmada sanığın katılanı darp ettiği, katılanın ağır (4.) derece kemik kırığı, sabit iz ve organ işlevinin zayıflaması meydana gelecek şekilde yaralandığı, sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık, katılan ve tanık anlatımları, İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesinin 05.04.2021 tarihli raroru ve diğer adli raporlar, nüfus ve adli sicil kayıt örnekleri, yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci aynı kabul edilmiş ise de;

Birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında temel cezanın tayininde alt sınırdan

uzaklaşılması gerektiği, katılandan sanığa yönelen haksız söz ve hareket bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulama olanağının bulunmadığı belirtilerek, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına karar verildiği, yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandan sanığa yönelen haksız söz, eylem, saldırı bulunmadığından haksız tahrik, meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/1024 Esas, 2022/1419 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sanık lehine Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesince kavgayı katılanın başlattığı kanaati ile tahrik sebebiyle indirim yapılmışken Ankara Bölge Adliye Mahkemesince tahrik hükümlerinin

uygulanmamasına karar verildiği ve bu kararın Dairemiz çoğunluk kararı ile onaylandığı, sanığın en baştan bu yana olayın başlamasına sebep olarak katılanın kendisine küfür etmesini gösterdiği, sanığın bu savunmasını tanık ...'nın doğruladığı, Bölge Adliye Mahkemesince bu tanığın sanığın arkadaşı olduğu ve objektif olmadığı gerekçesiyle beyanlarına itibar edilmemiş ise de ilk tartışmanın çıktığı, alkollü iş yerinin çalışanı olan ...'ün iş yeri içerisinde meydana gelen kavgayı dahi anlatmayarak bu tarz iş yerlerinde çıkan kavgaların gizlenmesi şeklindeki davranış şekli ile uyarlı ve sanık aleyhine olan beyanlarına itibar edilerek tahrik hükümleri uygulanmamış ise de en az tanık ...'nın beyanları kadar şüpheli beyanlara itibarla şüpheden sanık yararlanır ilkesi ihlal edilerek verilen onama kararına sanık lehine tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği kanaatiyle muhalifim.