Yargıtay 1. CD 2022/7877 E. 2024/1596 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/1252 E., 2020/717 K.

SUÇLAR: Kasten yaralama, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER: Sanık ... müdafii, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi, bozma

Sanık ... ve katılan sanık ... hakkında mağdur sanık ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan davada; mağdur sanık ...'nin ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama sırasında kimseden şikayetçi olmadığını ve davaya katılma talebinin bulunmadığını bildirdiği 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar ... ve...hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince mağdur sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün niteliği, hükmolunan cezanın tür ve miktarı gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2 43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın "suç vasfı ile sınırlı olarak" temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının suç vasfı yönünden hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2019 tarihli ve 2018/267 Esas, 2019/64 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında; katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.03.2020 tarihli ve 2019/1252 Esas, 2020/717 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gerekçesiyle suç niteliğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdur sanık ... ile sanık ...'nın amca çocukları oldukları, katılan sanık ...'un ise sanık ...'nın eşi, tanık...'nın kardeşi olduğu, olay tarihi öncesinde ... ile ...'in eşi ... arasında gönül ilişkisi olduğu, ... ile ...'in bu hususu konuşmak amacıyla ...'in daveti üzerine köydeki evine geldiği, evde konuşurken sanık ...'nin evin etrafında dolaştığı ve bu konuşulanları duyan tanık ...'nin sanık ...'nin cep telefonuna mesaj çekerek "evin yakınlarına gelmemesini" söylediği buna rağmen sanık ...'nin geldiği, sanıklar...ve ...'in sanık ...'yi

görmeleri üzerine ...'nin ormanlık alana kaçtığı, ...'in av tüfeğini yanına aldığı ve ...'nin bulunduğu tarafa doğru yürüdüğü, havanın karanlık olduğu ancak dolunay olduğu, ...'nin tabanca ile havaya ateş ettiği, daha sonra ... ve ...'in bulunduğu tarafa doğru yaklaşık 30 metre mesafede 2 el ateş ettiği ve ...'i basit tıbbı müdahele ile iyileşmez ve hayati tehlike oluşturmayacak şekilde ateşli silahla yaraladığı, sanık ...'nin olay yerinden kaçtığı anlaşılmış ve sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair uygulamalar yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, tanık beyanı, olay yeri inceleme tutanakları, fotoğraflar ve olay yeri krokisi, Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 28.12.2018 tarihli rapor, Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği tarafından düzenlenen uzmanlık raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık ...'nin gece vakti, aydınlatma olmayan arazi içerisinde, 30 metreyi aşan mesafeden, ...'in peşinden gelmesini engellemek amacıyla ateş etmek suretiyle, tek isabetle lomber bölgede epikriz raporuna göre muhtemel giriş çıkış deliği olan 2 yara oluşacak ve hayati tehlike oluşturmayacak şekilde yaraladığı, sanık ...'nin eylemine devam etme imkan ve kabiliyeti varken devam etmediğinin anlaşılması karşısında suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde suç vasfının belirlenmesi yönünden hukuka aykırılık bulunmamış, tebliğnamedeki bozma görüşüne de iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Mağdur sanık ... müdafinin temyiz istemleri yönünden;

Mağdur sanık ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sanık ... ve ... haklarında açılan davada; ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama sırasında mağdur sanık ...'nin kimseden şikayetçi olmadığını ve davaya katılma talebinin bulunmadığını bildirdiği ve kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılan mağdur sanık ... müdafinin, sanıklar ... ve...hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmaması nedeniyle,

Mağdur sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca,

Temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE,

B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının mağdur sanık ... hakkında ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin suç vasfı ile sınırlı olarak incelenen temyiz istemi yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.03.2020 tarihli ve 2019/1252 Esas, 2020/717 Karar sayılı kararında sanık ...'nin katılan ...'e yönelik eyleminde belirlenen suç vasfına ilişkin bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle VASFA YÖNELİK TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kozan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2024 tarihinde karar verildi.