Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Basit kasten yaralama ve nitelikli kasten yaralama

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2016 tarihli ve 2012/672 Esas, 2016/34 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a. Katılanlar ..., ... ve mağdur ...'e yönelik basit kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 3600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

b. Katılan Muammere yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendi, 87 nci maddesi üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2016 tarihli ve 2012/672 Esas, 2016/34 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 19.10.2020 tarihli ve 2020/21827 Esas, 2020/13885 Karar sayılı kararı ile sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamı bulunduğu ve sanığın mükerrir olması sebebiyle 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesi ikinci fıkrasında belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezasının seçilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2020/485 Esas, 2021/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a. Katılanlar ..., ... ve mağdur ...'e yönelik basit kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendi, 58 inci maddesi, 53 üncü maddesi birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b. Katılan Muammere yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendi, 87 nci maddesi üçüncü fıkrası, 58 inci maddesi, 53 üncü maddesi birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi;

1. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2. Takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Mahkemenin erteleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve seçenek yaptırımlara ilişkin uygulamama gerekçesinin yeterli ve yasal olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın arkadaşı ... ile birlikte olay günü gece saatlerinde alkol almak ve ...'in işletme sahibinden olan alacağını istemek üzere birahaneye gittikleri, katılanların başka bir masada birlikte

eğlendikleri, sanığın dans etmek için masasından kalktığı esnada katılan ... ve arkadaşlarının bulunduğu masaya gittiği ve katılan ...'in ayağına ve masaya doğru tekme attığı, bunun üzerine ayağa kalkan ... ile sanık arasında kavga başladığı, her iki tarafın arkadaşlarının da kavgaya dahil olmasıyla kavganın büyüdüğü, sanığın üzerinden çıkarttığı bıçakla katılanlar ..., ... ve kavgayı ayırmaya çalışan Özgür'ü basit tıbbî müdahale ile giderilir şekilde, katılan ...'i ise basit tıbbî müdahale ile giderilmez ve vücutta hafif nitelikte kemik kırığına yol açacak şekilde kasten yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalardaki beyanlarında üzerine atılı suçlamaları tevil yollu ikrar etmiştir.

3. Katılanların aşamalardaki beyanlarında sanığın kendilerini bıçakla yaraladıklarını beyan etmişlerdir.

4. Katılanların ve mağdurun yaralanmasına ilişkin Genel Adlî Muayyene Raporlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 19.10.2020 tarihli ve 2020/21827 Esas, 2020/13885 Karar sayılı kararına uyulmasına karar verilerek gereği yapılmıştır.

6. Sanığın Uyap sisteminden alınan adlî sicil kaydının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Haksız Tahrik

Sanık ile katılan ... arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü sanık ve katılanların aynı birahanede ayrı ayrı eğlendikleri sırada sanığın sahneye çıkarak oynamaya başladığı sırada katılanların oturduğu masaya doğru giderek tekme attığı, katılan ...'in tepki vermesi üzerine kavga başladığı, mağdur ...'ün ise tarafları ayırmaya çalıştığı hususları birlikte değerlendirildiğinde ilk haksız hareketin katılanlara tekme atan sanıktan kaynaklandığı anlaşıldığından sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Takdiri İndirim

Takdiri indirim hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu Mahkemenin takdirinde olup Mahkemece "Sanığın sosyal ilişkileri, adli sicil kaydından anlaşılan geçmiş yaşantısı, cezanın failin geleceği üzerinde olan etkileri de nazara alınarak mahkememize olumlu bir kanaat gelmediğinden...." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye dayalı olarak sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği takdiri indirim nedeni uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Erteleme, Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması, Seçenek Yaptırımlar

Sanığın, mükerrir olduğu, kasıtlı bir suçtan mahkûmiyetinin bulunması karşısında Mahkemece, takdiren değil, kanunen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme kurumunun uygulanmasına engel bulunduğu, kaldı ki bu durumun Mahkemece değerlendirildiği ve "Sanığın mükerrir olması, suça

yatkınlığı gözetilerek yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varılamadığından...." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme kurumlarının uygulanmasına yer olmadığına ve cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmediğine karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Vesair

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2020/485 Esas, 2021/243 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.