Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kasten yaralama

KARAR: Mahkûmiyet

Çifteler Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2020/22 Esas, 2021/194 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 31.03.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 21.12.2022 tarihli ve 2021/13076 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2023 tarihli ve KYB 2022/161944 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2023 tarihli ve KYB 2022/161944 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre,

1. Sanık hakkında silahla basit yaralama suçundan soruşturma yapılarak kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda basit yaralama suçunun silahla işlendiğine dair delil olmadığından bahisle sanık hakkında tayin olunan ceza üzerinden uzlaşmaya engel olan silahla basit yaralama suçundan artırım yapılmadığının anlaşılması karşısında, bu hali ile basit yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin nazara alınmamasında,

2. Sanığın müştekiye karşı gerçekleştirdiği yaralama eyleminden dolayı cezalandırılmasına karar verilmiş ve eylemi eşine karşı gerçekleştirdiğinden bahisle 5237 sayılı Kanun'un 86/3 a maddesi gereğince hükmedilen hapis cezası 1/2 oranında arttırılmış ise de, dosya arasında bulunan nüfus kayıt örneğine göre müştekinin, sanığın eşi olmadığının anlaşılması karşısında, iddianamede talep edilmediği de gözetilmeden, atılı suçun eşe karşı işlendiği gerekçesiyle yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Olay günü hükümlü ile yengesi olan katılan arasında çıkan tartışmada hükümlünün katılanı, Çifteler Devlet Hastanesince tanzim olunan, 29.08.2019 tarihli adlî muayene raporunda belirtildiği üzere; “Sırtta boyna yakın kısımda şişlik, kızarıklık, sol dirsekte 3x3 cm. sıyrık, 1 cm. yüzeyel kesi, ensede 3x2 cm. boyutlarında kızarıklık, sağ el üst yüzümde 3x2 cm. (okunamadı), ...btm ile giderilebilir" şeklinde yaraladığı belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un "Uzlaştırma" başlıklı 253 üncü maddesinin birinci fıkrasında ve aynı fıkrasının (a) bendinde yer verilen;

"(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:

a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar,"

Şeklindeki düzenleme karşısında, uzlaştırma kurumunun, şikâyet şartına bağlı suçlar yönünden uygulanabileceği ön koşul olarak belirlenmiştir. Aynı hükmün (b) bendinde şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın 5237 sayılı Kanun'da yer alan bazı suçlar yönünden de uzlaştırma hükümlerinin uygulanması öngörülmüş ise de hükümlünün yargılama konusu eylemini, 5237 sayılı Kanun'un, "Tanımlar" başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin dördüncü cümlesinde yer alan; "Saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya

elverişli diğer şeyler," kapsamında silahtan sayılan gazoz şişesi ve sehpa ile gerçekleştirdiği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında ve üçüncü fıkrasının ilgili bölümlerinde;

"(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,...

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe, boşandığı eşe veya kardeşe karşı,,

b) ...,

c) ...,

d) ...,

e) Silahla,

f) ...,

İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, ...."

Şeklinde düzenleme yapılmıştır.

4. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlünün yargılama konusu eylemini eşine karşı gerçekleştirdiği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı anlaşılmış ise de katılanın, hükümlünün eşi olmadığı, yengesi olduğu ve bu nedenle uygulanma koşulu oluşmadığı hâlde hükümlünün cezasından 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca artırım yapıldığı belirlenmiştir. Bu hâli ile hükümlünün kasten yaralama eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesi kapsamında soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlardan olduğu, bu itibarla uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmıştır.

5. 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen;

“(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.”

Şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlü ile katılan arasında uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre hükümlünün hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği dikkate alınmadan karar verilmesi ve hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanması suretiyle fazla ceza belirlenmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Çifteler Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2020/22 Esas, 2021/194 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.