Karar Detayı

B O Z M A Ü Z E R İN E

D U R U Ş M A T A L E P L İ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yosun kılma

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Elif müdafileri, sanık ... ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Hükmedilen ceza miktarına göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 318 ... maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Giresun Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2013 tarihli ve 2011/126 Esas, 2013/32 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten yaralama suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 53 üncü maddesi uyarınca uyarınca 9 yıl 45 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanıklar ... ve ... hakkında 58 ... maddesi uyarınca cezalarının mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

b.Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten yaralamaya azmettirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 38 ... maddesi delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 28 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2.Giresun Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2013 tarihli ve 2011/126 Esas, 2013/32 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 10.06.2015 tarihli ve 2014/1836 Esas, 2015/3773 Karar sayılı kararı ile; sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, sanık ... hakkında katılana yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma usulüne uygun kamu davası açılmasına ve gerekçede suçun sabit olduğu kabul edilmesine rağmen bu suçtan hüküm kurulmaması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225 ... maddesine aykırı davranılması, sanık ...'in eyleminin azmettirme değil 5237 sayılı Kanun'un 37 ... maddesi kapsamında olduğu, sanık ... yönünden haksız tahrikin denetime elverişli olarak karar yerinde tartışılmadan çelişki oluşturacak şekilde indirim yapılması ve sanık ... yönünden yaralama suçundan hesap hatası yapılarak sonuç cezanın yanlış belirlenmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2018 tarihli ve 2015/146 Esas, 2018/346 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten yaralama suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 53 üncü maddesi uyarınca uyarınca 6 yıl 30 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanıklar ... ve ... hakkında 58 ... maddesi uyarınca cezalarının mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

b.Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 23 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

c. Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın tarafları ayırmak için kavgaya müdahil olduğuna, sanığın eylemlerini haksız tahrik altında gerçekleştirdiğine, katılanda işlev kaybı değil işlev zayıflaması olduğu bu nedenle 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) maddesinin değil aynı maddenin birinci fıkrasının (a) maddesinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık hakkında indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil bulunmadığına,sanığın beraat etmesi gerektiğine, sübuta, katılanda işlev kaybı değil işlev zayıflaması olduğu bu nedenle 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) maddesinin değil aynı maddenin birinci fıkrasının (a) maddesinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın eylemlere iştirak etmediğine tam tersine katılana yardımcı olmak istediğine, katılanda işlev kaybı değil işlev zayıflaması olduğu bu nedenle 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) maddesinin değil aynı maddenin birinci fıkrasının (a) maddesinin uygulanması gerektiğine, sanığın katılanı alıkoymadığı tam tersine hastahaneye gitmesi için taksiye bindirdiği, bir an için alıkoyma kabul edilse dahi sanığın diğer sanıklarla birlikte hareket etmemesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) ve (e) bentlerinin uygulanamayacağına, ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin ; mütalaaya uygun denilmesine rağmen aykırı karar verildiğine, katılanda işlev kaybı değil işlev zayıflaması olduğuna, bu nedenle 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) maddesinin değil aynı maddenin birinci fıkrasının (a) maddesinin uygulanması gerektiğine, sanığın eşi olan katılandan sürekli şiddet gördüğüne, olay günü de benzer şekilde şiddet gördüğüne, sanığın diğer sanıkların olay yerine gelmelerinde dahili olmadığına, bu nedenle diğer sanıkların eylemelerine iştirakten bahsedilemeyeceğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde katılan ... ile sanık ...'in resmi olarak evli oldukları, ancak bir süredir aralarında anlaşmazlık bulunduğu ve bu anlaşmazlık sonucu boşanma davası açtıkları, olay tarihinde sanık ...'in katılan ile telefonda görüştüğü, katılanın halasının kızı olan Gülizar'ın evinde olduğunu tespit etmesi üzerine halası ... ile diğer sanıklar ..., ..., ... ve ... ile birlikte, ancak farklı araçlarla Gülizar'ın evinin bulunduğu caddeye geldikleri, sanık ..., halası ... ile birlikte katılanın bulunduğu tanık Gülizar'ın evine girdiği ve katılan ... ile karşılıklı tartışmaya başladığı, "seni öldürürüm" diyerek elindeki bir cisim ile katılanı yaraladığı, bu sırada sanık ...'in olayın yaşandığı eve gelerek katılana vurmaya başladığı, sonrasında diğer sanıklar ..., ... ve ...'in de gelerek katılanı hep beraber dövdükleri ve evin dışına çıkardıkları, bu sırada polisi aramak isteyen tanık Gülizar'ı sanık ...'nin engellediği, kendisinde olmayan katılan ...'yı sanıklar ..., ..., ... ve ...'in Doblo marka ticari taksinin bagajına atarak olay yerinden uzaklaştırdıkları, sanıklar tarafından darp edilip beyninden hasar alan ve Esas No : 2022/2258

şuuru kapalı olarak Teyyaredüzü Mahallesinde bir dere kenarına atılan katılan ..., sanık ...'in yönlendirmesi ile olay yerine giden tanık Sercan tarafından bulunduğu, tanık Sercan'ın polise haber vermesiyle hastahaneye sevki sağlanan ve ... süre yoğun bakımda kalarak tedavi edilen katılan, hakkında alınan kesin rapora göre duyulardan veya organlardan birinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2.Sanıkların savunmaları, katılan ve tanık beyanları, adli tıp raporları, tutanaklar ve adli sicil kayıtları, nüfus kayıtları, dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1.İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinde düzeltme ve bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken; mağdurun kendisini savunamayacak durumda bulunması nedeniyle cezasında artırım yapılırken 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının “f” bendi yerine, “e” bendine yer verilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

3.Giresun Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 11.10.2016 tarihli raporunda; katılan ...'nın kişide kafa travmasına bağlı, kafa içi kanamaya, diffüz serebral atrofiye, sol tarafta belirgin kuvvet ve duyu kaybına neden olan yaralanma arızasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu, duyulardan ve organlardan birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğu belirtildiği ancak; ... Adli Tıp Kurumu Grup Başkanlığının 21.11.2016 tarihli raporunda, kişide kafa travmasına bağlı kafa içi kanamaya sekonder diffüz serebral atrofi ve multifokal ensefalomalazik değişiklikler tarif edildiği, tarif edilen santral sinir sistemi lezyonlarının kişide solda daha belirgin olmak üzere ekstremite fonksiyolarında kısıtlılık ve idrar inkontinansı oluşturduğu cihetle künt kafa travmasına bağlı santral sistemi lezyonları, sol alt ve sol üst ekstremite fonksiyon ksıtlılığı ve idrar inkontinansına neden olan arızasının; iyileşmesi olanağı bulunmayan hastalık niteliğinde olduğunun tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun 13.12.2017 tarihli raporunda ise; yaralanmasının organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğunun tespit edildiği, raporlar arasında çelişki mevcut olduğu ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla, katılan ...'nın tüm tedavi evrakları ve grafileri getirtilip, dosyanın Adli Tıp Kurumu ilgili üst kuruluna gönderilerek yaraların niteliği yönünde rapor aldırılıp, rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, yetersiz raporlara dayanılarak eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1.Sanık ... Hakkında Katılan ...'ya Karşı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (2) numaralı parağrafta açıklanan nedenle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2018 tarihli ve 2015/146 Esas, 2018/346 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği suretiyle hükmün, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının “e” bendinin hükümden çıkarılarak yerine, "f" bendi şeklinde yazılmak suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2.Sanıklar ..., ..., ..., ..., Elif hakkında Katılan ...'ya Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümü (3) paragrafında açıklanan nedenlerle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2018 tarihli ve 2015/146 Esas, 2018/346 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ... ..., ..., Elif, ... ve ... müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün "katılanın yaralanmasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu ilgili üst kurulundan rapor alınması" yönünden, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.