Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM: Yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın mahkumiyetine dair

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2017 tarihli ve 2016/162 Esas, 2017/282 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35/2. fıkrası, 29. maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl hapis cezası, ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, yeniden hüküm kurulmak suretiyle 19.09.2018 tarihli ve 2018/57 Esas, 2018/2543 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35/2. fıkrası, 29. maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası, ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.01.2022 tarihinde tanzim olunan ve sonuç cezanın fazla olduğuna ilişkin bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

1. Sanığın eylemini, 5237 sayılı Kanun'un 25 ve 27 nci maddesi kapsamında meşru savunma ve sınırın aşılması koşulları altında gerçekleştirdiğine,

2. Sanık hakkında hükmedilen cezanın fazla olduğuna,

3. Hüküm kurulurken haksız tahrik indiriminin üst hadden uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile katılan arasında alacak verecek meselesinden bir süredir anlaşmazlık bulunduğu, olay günü taraflar karşılaştıklarında bu nedenle tartıştıkları, sanığın katılanın kendine hakaret ve tehditte bulunduğu iddiasıyla ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenemediği olayda, yaklaşık 10 metre mesafeden av tüfeği ile katılana birden fazla kez ateş ettiği, saçmaların katılanın kafasına, boynuna, göğsüne ve sağ eline isabet ettiği, katılanın yaşamını tehlikeye sokacak, ağır (4) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı dikkate alındığında sanığın katılanı av tüfeği ile kasten öldürmeye

teşebbüs ettiğinin kabulü ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

Sanığın eyleminin hukuki değerlendirilmesi yönünden, sanığın av tüfeği ile etkili vücut bölgesine ateş etmesi ve meydana gelen yaralama sonucu eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu, kasten yaralama olarak kabul edilemeyeceği anlaşılmıştır.

2. Tanıklar ..., ... ve ...'un beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Katılanın yaralanmalarına ilişkin Akdeniz Üniversitesi adli tıp anabilim dalı başkanlığının raporları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yeniden hüküm kurularak katılanda meydana gelen yaralanmanın boyutu ve isabet sayısı, sanığın kastının yoğunluğu, zararın ağırlığı dikkate alınarak sanık hakkında temel ceza belirlenirken üst sınıra yaklaşılarak cezaya hükmolunmuş, ayrıca haksız tahrik bakımından ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilememesi nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin alt sınırdan uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Meşru Savunma ve Meşru Savunmada Sınırın Aşılması

1. Sanık müdafiinin meşru savunmaya ve meşru savunmada sınırın aşılmasına yönelen temyiz sebepleri yönünden öncelikle, 5237 sayılı Kanun’un 25 ... maddesinin birinci fıkrası kapsamında yer verilen meşru savunma müessesesinin sınırlarının belirlenmesi gerekmektedir.

2. Meşru savunma, 5237 sayılı Kanun’un 25 ... maddesinin birinci fıkrasında;

“Gerek kendisine ve gerek başkasına ait bir hakka yönelmiş, gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anda hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile işlenen fiillerden dolayı faile ceza verilmez.”

Şeklinde bir hukuka uygunluk nedeni olarak düzenlenmiştir.

3. Bahse konu hüküm gereği meşru savunma kurumunun uygulanabilirliği için saldırının, korunmaya değer nitelikteki herhangi bir hakka yönelmiş olması yeterlidir.

4. Gerek öğretide gerekse yargısal kararlarda vurgulandığı üzere 5237 sayılı Kanun’un 25 ... maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve hukuka uygunluk nedenlerinden birini oluşturan meşru savunma, hukuka aykırılığı ortadan kaldırmakta ve bu nedenle eylemi suç olmaktan çıkarmaktadır. Bir olayda meşru savunmanın oluştuğunun kabul edilebilmesi için saldırıya ve savunmaya ilişkin şartların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

a) Saldırıya ilişkin şartlar:

i) Bir saldırı bulunmalıdır.

ii) Bu saldırı haksız olmalıdır.

iii) Saldırı meşru savunma ile korunabilecek bir hakka yönelik olmalıdır. Bu hakkın, kişinin kendisine veya bir başkasına ait olması arasında fark yoktur.

iv) Saldırı ile savunma eş zamanlı bulunmalıdır.

b) Savunmaya ilişkin şartlar:

i) Savunma zorunlu olmalıdır. Zorunluluk ile kastedilen husus, failin kendisine veya başkasına ait bir hakkı koruyabilmesi için savunmadan başka imkânının bulunmamasıdır.

ii) Savunma saldırana karşı olmalıdır.

iii) Saldırı ile savunma arasında oran bulunmalıdır.

5. Olayın meşru savunma içerisinde gerçekleşip gerçekleşmediğini anlamak için saldırıya ilişkin şartların yanında savunmaya ilişkin de şartların oluşması gerekmektedir. Savunmada zorunluluk bulunsa da savunmanın saldın ile orantılı olması gerekir. Bu orantılılık belirlenirken saldırının yer ve zamanı, saldıran kişinin o anki durumu savunmada bulunan buna uygun bir tepki verip vermediği değerlendirilmelidir.

6. Bu açıklamalar kapsamında somut olay irdelendiğinde; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanmamasında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Haksız tahrikin oranı yönünden

İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenemediği olayda sanık lehine haksız tahrik koşullarının oluştuğu ve oranın da yerleşik Yargıtay içtihatları ile uyumlu olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Cezanın fazla olduğu yönünden

Sanığın; katılana tüfek ile ateş etmesi sonucu katılanın yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı ve ağır (4) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul oranda bir ceza yerine, yazılı şekilde 14 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (C) paragrafında açıklanan teşebbüste belirlenen cezanın fazlalığı nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.09.2018 tarihli ve 2018/57 Esas, 2018/2543 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 gününde karar verildi.