Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/1323 E., 2022/1664 K.

SUÇ: Kasten yaralama

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2010 tarihli ve 2009/583 Esas, 2010/560 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 51 ... maddesi gereğince cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2010 tarihli ve 2009/583 Esas, 2010/560 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 13.02.2013 tarihli ve 2011/42618 Esas, 2013/5534 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, ihbar üzerine ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2022/1323 Esas, 2022/1664 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilerek, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2023 tarihli bozma isteyen tebliğnamesi ile Dairemize tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın eylemini silahtan sayılan sopa ile gerçekleştirdiğinden sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi üçüncü fıkrasının (e) bendi gereğince cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun sübut bulmadığından beraat kararı verilmesi, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması ve zamanaşımı sebebiyle düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinden önce sanığın ağabeyi inceleme dışı sanık...ile mağdurun aynı iş yerinde çalıştıkları, olay günü sanık ... ve ...'nin mağdurun çalıştığı iş yerine gelerek, sanık.........,'nin mağdura hitaben "beni sen işten çıkarttın" dediği, daha sonra sanıkların mağdura değnek ile saldırarak yaraladıkları anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Mağdur beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Mağdur hakkında tanzim olunan adli muayene raporuna göre yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği ve vücutta kemik kırığı oluşacak ve hayat fonksiyonlarını hafif (1 derecede) etkileyecek şekilde yaraladığı bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden Yapılan İncelemede

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

mağdurdan sanığa yönelen haksız bir davranış bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesi ve ihbar edilen suç tarihi arasında geçen süre dikkate alındığında olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden Yapılan İncelemede

Mağdurun sanıkların kendisine değnek ile saldırdığına ilişkin tutarlı beyanları ve bu beyanların mağdur hakkında düzenlenen Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı'nın 26.05.2009 tarihli raporu ile doğrulandığı, tüm dosya kapsamına göre sanığın yaralama eylemini silahtan sayılan değnek ile gerçekleştirmesine karşın hükmün gerekçesinde "Suçta kullanılan ancak elde edilip üzerinde bilirkişi incelemesi yapılamayan sopanın müştekide oluşturduğu yaranın niteliği de nazara alınarak sanık lehine silah sayılan cinsten olmadığı değerlendirilip verilen cezadan 86/3.e maddesi gereğince artırım yapılmasına yer olmadığına," bahisle sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2022/1323 Esas, 2022/1664 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, hükmün nitelikli hal değerlendirmesi yönünden tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA,

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2010 tarihli ve 2009/583 Esas, 2010/560 Karar sayılı kararının yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.