Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/1310 E., 2023/70 K.

SUÇ: Kasten yaralama

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 05.02.2009 tarihli ve 2008/340 Esas, 2009/28 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 62 nci maddesinin birinci

fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan cezanın, 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı Kanun'un 231 ... maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği, bu kararın 09.03.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2. Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2015 tarihli ve 2015/208 Esas, 2015/574 Karar sayılı kararı ile sanığın tabi tutulduğu denetim süresi içinde 09.03.2014 tarihinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 ... maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2015 tarihli ve 2015/208 Esas, 2015/574 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 13.03.2019 tarihli ve 2018/8366 Esas, 2019/5368 Karar sayılı ilâmıyla;

"1)Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın sanığa dayısı ... aracılığıyla 27.02.2009 tarihinde tebliğ edildiği tebligattan haberdar olunmadığına ilişkin iddiada bulunmaması gözetildiğinde usule uygun olduğu kabul edilerek 7 günlük itiraz süresinin 06.03.2009 tarihinde dolduğu ve kararın kesinleştiği, hükmün 09.03.2009 tarihinde kesinleştirilmesinin aleyhe yorumlanamayacağı, ihbara konu Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/296 Esas 2014/519 Karar sayılı ilamındaki suç tarihinin ise 09.03.2014 olduğu, 5271 sayılı CMK'nin 231/8. madde ve fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresinin ihbara konu suçun işlendiği tarihten önce dolduğu anlaşıldığından bu ihbara dayanarak açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceği, ancak Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli ihbar yazısı ve ekindeki belgeden, 15.02.2014 suç tarihli Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2015 tarihli ve 2014/1245 Esas 2015/634 Karar sayılı ilamı ile katılan ...'e karşı tehdit suçundan TCK'nin 106/1 1, 62, 51 maddeleri gereğince erteli 5 ay hapis cezası ve hakaret suçundan TCK'nin 125/1, 125/4, 62, 52 maddesi gereğince 1740 TL adli para cezası, katılan...'a karşı hakaret suçundan TCK’nin 125/2, 125/1, 62, 52 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, tehdit suçu yönünden dosyanın temyiz edildiği anlaşılmakla, söz konusu ihbar nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Düzenlenen iddianamede, sanık hakkında müşteki ...'a karşı kasten yaralama suçundan dava açıldığı, hükümde sanığın müşteki ...'ı kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen gerekçede mağdur ...'yı kasten yaraladığından bahsedilerek hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,

3)Taraflar arasında meydana gelen kavgada, sanığın da müşteki tarafından yaralandığı anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli 2002/4 238 Esas 2002/367 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin araştırılması, bu hususun tespit edilememesi durumunda şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesiyle TCK'nin 3. maddesinde yer alan orantılılık ilkesi de nazara alınarak TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranda uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4)Gerekçeli karar başlığında müştekinin ... yerine ... olarak gösterilmesi,

5)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2019/707 Esas, 2022/1105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlü uygulanarak kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2023 tarihli ve 2022/1310 Esas, 2023/70 Karar sayılı kararı ile sanığın itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 252 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca duruşma açılarak genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; cezayı hak etmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Müştekinin, İ.Ö. ile gayri resmi birlikte yaşadığı, aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle tarafların ayrılık kararı aldığı, olay günü de İ.Ö., kardeşi sanık ve diğer akrabalarının ev eşyalarını götürmek üzere olay yerine gelip eşyaları kamyona yükledikleri sırada müştekinin de geldiği, kendisine ait eşyaların da yüklendiği hususunda tartışmaya başladığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi neticesinde sanık ile müştekinin birbirlerini basit tıbbî müdahale ile giderilecek nitelikte yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, müşteki beyanı ve temyiz dışı sanık ve tanık beyanları, adlî raporlar, adlî sicil kaydı, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan tüm raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın cezalandırılmasına ilişkin kararda isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2023 tarihli ve 2022/1310 Esas, 2023/70 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.