Karar Detayı

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kasten yaralama

Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/672 Esas, 2022/1219 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 ... maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 5271 sayılı Kanun'un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 27.09.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 04.04.2023 tarihli ve 2022/30295 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB 2023/42022 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB 2023/42022 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın işlediği kasten yaralama suçu bakımından kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu, sanığın müsnet suçu 09.03.2009 tarihinde işlediği, 09.07.2009 tarihinde savunmasının alındığı, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ise 27.12.2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 01.04.2017 tarihinde yeniden suç işlediği, zamanaşımı süresinin 5271 sayılı Kanun'un 231/8 son cümlesi gereğince 27.12.2013 ile 01.04.2017 tarihleri arasında durduğu, denetim süresinde işlenen suç tarihi olan 01.04.2017 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başladığı ve son olarak 27.09.2022 tarihinde sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasına ve sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla; sanığın savunmasının alındığı 09.07.2009 tarihinde kesilen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, kararın verildiği 27.09.2022 tarihine kadar geçen 13 yıl 2 ay 18 gün süreden zamanaşımının durduğu 3 yıl 3 ay 5 gün düşüldüğünde tamamlandığı gözetilmeden, davanın düşmesi yerine yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Hükümlünün katılan ile aralarındaki tartışmada yumrukla vurarak basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir şeklinde yaraladığı anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı başlıklı 66 ncı maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci fıkrasının (e) bendine göre;

"(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası;

(e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl,

Geçmesiyle düşer."

4. 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi başlıklı 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası; "Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar." şeklinde düzenlemeyi haizdir.

5. Hükümlü hakkında açılan kamu davasına konu suçun, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında bulunduğu ve 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu belirlenmiştir.

6. Hükümlünün atılı suçu 09.03.2009 tarihinde işlediği, 09.07.2009 tarihinde savunmasının alındığı, 30.10.2013 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 27.12.2013 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün 01.04.2017 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca zamanaşımının 27.12.2013 ilâ 01.04.2017 tarihleri arasında 3 yıl 3 ay 4 gün süreyle durduğu, deneme süresinde işlenen suç tarihi olan 01.04.2017 tarihinden itibaren yeniden işlediği anlaşılmakla; 09.07.2009 tarihinden itibaren durma süresi de gözetildiğinde hükmün açıklandığı 27.09.2022 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 13.10.2020 tarihinde dolması nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/672 Esas, 2022/1219 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.07.2023 tarihinde karar verildi.