Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/933 E., 2021/2591 K.

SUÇ: Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

KARAR: Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.10.2021 tarihli ve 2021/933 Esas, 2021/2591 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2021/3190 Esas, 2021/7485 Karar sayılı kararı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bünyan Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2017 tarihli ve 2015/167 Esas, 2017/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.06.2018 tarihli ve 2017/3068 Esas, 2018/1647 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3.... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.06.2018 tarihli ve 2017/3068 Esas, 2018/1647 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2021/3190 Esas, 2021/7485 Karar sayılı kararı ile; sanığa ek savunma verilmemesi ve savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.10.2021 tarihli ve 2021/933Esas, 2021/2591 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; ek savunma hakkı verilmesi ve bozmaya uyulması gerektiğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi; haksız tahrikin varlığına, sübuta, ek savunma hakkının verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Sanık ... ve hakkında ilk derece mahkemesince verilen kararı kesinleşen diğer sanıkların, sabah erken saatlerde inşaat işine giderken yolda katılan ...'in bakkalından poğaça ve ketelerin parasını vermeden gitmeye kalkması üzerine aralarında çıkan tartışma ve kavgada 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle fikir ve eylem birliği içerisinde silahtan sayılan ve olay yerinde ele geçen eşyalarla katılana vurarak yaraladıkları, katılanın Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulundan alınan rapora göre "sol gözünde duyularından ve organlarından işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak" şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2.Sanık ... ve temyiz dışı sanıkların savunmaları, katılanların ve tanıkların beyanları, adli tıp raporları, olay yeri inceleme raporu, tutanaklar, adli sicil ve nüfus kayıtları, dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarihli, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı kararında belirtildiği üzere sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve son cümlesi uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6 ncı maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36 ncı maddesine ve 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2021/3190 Esas, 2021/7485 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

22.06.2023 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin 2023/210 Esas ve 2023/4537 Karar sayılı kararında çoğunluk görüşü ile uyuşamadığımız husus, sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının “b” bendi gereğince hüküm kurulurken anılan fıkranın son cümlesindeki cezaya hükmolunabilmesi için 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Sanık ...’ın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının “e” bendi uyarınca cezalandırılması için 27.11.2015 tarihinde kamu davası açılmış, Yerel Mahkemece 11.02.2016 tarihli oturumda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının “b” bendi ve fıkraları uygulanması ihtimaline binaen müdafisi huzurunda sanığın ek savunması tespit olunmuştur. Yerel Mahkemece sanığın 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci Esas No : 2023/210

fıkrası ve üçüncü fıkrasının “e” bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının “b” bendi ve aynı fıkranın son cümlesi uyarınca mahkûmiyetine karar verilmiş, anılan kararın istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılmış ve sanık ...’nün müdafi huzurunda yeniden savunması alınarak istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin 22.04.2021 tarihli 2021/3190 Esas ve 2021/7485 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinin anılan kararının sanığın savunma hakkının kısıtlandığından bahisle bozulmasına karar verilmiş ise de Yüksek Daire kararı tarafımızca yerinde görülmediğinden, ... Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararının isabetli olduğu düşüncesindeyiz.

Şöyle ki;

5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesinin birinci fıkrasına göre “Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez.” Uyuşmazlık konusu olan kararın yargılama sürecinde sanık ...’nün 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının “e” bendi uyarınca cezalandırılması istenmiş ise de aynı Kanun’un 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının “b” bendi ve fıkraları uygulanması ihtimaline binaen kendisine ek savunma hakkı tanınmış ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının “b” bendi uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. Kanaatimizce aynı fıkranın son cümlesi gereğince cezanın belirlenmesi suçun hukuki niteliğini değiştirmeyecektir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu (YCGK) benzer bir uyuşmazlıkta “nitelikli dolandırıcılık” suçu yönünden, “sanık hakkındaki sevk maddesi doğrultusunda sırf cezanın belirlenmesi amacıyla uygulanan TCK'nin 158 ... maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesi cezanın artırılmasını gerektiren bir durum olarak ilk kez duruşmada ortaya çıkan bir hâl de değildir. Kanun koyucu TCK'nin 158 ... maddesinin 1. fıkrasında yer alan bentlerden uyuşmazlık konusunu ilgilendiren (f) bendi de dâhil bazılarına ilişkin hapis ve adli para cezalarının alt sınırını diğer bentlerden daha ağır olacak şekilde aynı fıkranın devamındaki 2. cümlede belirlemiştir. Suçun unsurlarında herhangi bir değişiklik öngörmeyen söz konusu 2. fıkranın bir artırım maddesi olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Sanık hakkında düzenlenen iddianamede ve esas hakkındaki mütalaada uygulanması istenen sevk maddesinin cezasının TCK'nin 158 ... maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde düzenlenmiş olması sanığa ek savunma hakkı verilmesini gerektirmeyecektir. Dolayısıyla savunma hakkının sınırlandırılması söz konusu olmayıp sanık hakkında TCK'nin 158 ... maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinin uygulanması nedeniyle ayrıca ek savunma hakkı verilmesinin gerekmediği kabul edilmelidir.” şeklindeki kabulüyle sırf cezalandırma cümlesi için ayrıca ek savunma hakkı tanınmasına gerek olmadığı sonucuna ulaşmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilen sanık ...’a 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmasına gerek olmadığı kanaatinde olduğumuzdan, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin direnme kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken, direnme kararının isabetli olmadığından bahisle dosyanın YCGK ye gönderilmesine ilişkin çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.