Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kasten yaralama

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/177 Esas, 2021/306 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 1.680 T.L. Adlî Para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

2. Bu kararın sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29.06.2022 tarihli ve 2022/5797 Esas, 2022/5855 Karar sayılı kararıyla;

"a)Yargılamanın genel hükümlere göre yürütülmesi karşısında yasal koşulları oluşmadığı halde, cezasından basit yargılama usulü kapsamında 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrasına uyarınca indirim yapılması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

b)Sanığın mahkumiyetine karar verildiği halde, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi..."

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/250 Esas, 2022/264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, sanığın kazanılmış hakkı gereği 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 1.680 T.L. Adlî Para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sübuta ve şikayet yokluğundan suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri, üst sınırdan ceza verilmesi, indirim nedenlerinin uygulanmaması, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Eve gelen su faturası nedeniyle çıkan tartışmada sanığın eliyle vurarak mağdur eşini basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Mağdur aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı kabul etmemiş, sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak; Gülşehir Devlet Hastanesinin olay tarihli raporu dava dosyasına eklenmiştir.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına direnilmesine karar verilmiş ise de kararda ilk hükümde yer almayan bir kısım yeni ve değişik gerekçeye dayanıldığı anlaşılmakla, inceleme konusu kararın direnme kararı niteliğinde olmayıp eylemli direnme (uyma) ve dolayısıyla "yeni hüküm" niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık müdafiinin sübuta ve şikayet yokluğuna, katılan vekilinin temel cezanın takdirine, lehe hükümlere ilişkin temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, mağdurun beyanını doğrulayan 27.08.2013 tarihli adlî muayene raporuna göre suçun sübut bulduğu, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımının doğru biçimde belirlendiği, eşe karşı kasten yaralama suçunun şikayete bağlı olmadığı, suçun işleniş şekli ve meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi yerinde olduğu, Mahalli mahkemenin 25.06.2020 tarihli kararı uyarınca hükmolunan 1.680 T.L Adlî Para cezası sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğundan lehe hükümlerin tatbikinde isabetsizlik görülmediğinden, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vekalet Ücreti Yönünden

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Kurum lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (B) bendinde açıklanan nedenle Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/250 Esas, 2022/264 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; “Katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca (5.100,00) TL maktu vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2023 tarihinde karar verildi.