Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kasten yaralama

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/655 Esas, 2016/44 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

2. Hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 24.09.2019 tarihli ve 2019/10126 Esas, 2019/16847 Karar sayılı kararı ile, " ek savunma verilmeden 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son bendinin uygulanması ile savunma hakkının ihlal edildiği, katılanın yaralanmasına ilişkin ATK raporu alınması ve sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin tartışılması gerektiği, 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği bir kat arttırım yapıldığı sırada cezanın 2 yıl 12 ay hapis cezası yerine 3 yıl hapis cezası olarak tayini, hak yoksunlukları yönünden Anayasa Mahkemesinin iptal kararının değerlendirilmesi" lüzumu belirtilerek hükmün bozulmasına,

3. Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2019/144 Esas, 2022/132 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın komşu esnaf olan berber dükkanına tuz istemek için girip çıktığı, bu sırada dükkanda bulunan ...'a ait telefonun kaybolduğu, bu durumun sanıktan bilindiği, telefonu çaldığından bahisle suçlanan sanığın suçlamayı kabul etmediği, bu konuda tartıştığı ...'in abisi olan katılan ...'i bıçakla hayati tehlike meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, adli raporlar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukukî süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2019/144 Esas, 2022/132 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.