Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kasten yaralamaya teşebbüs

KARAR: Mahkûmiyet

... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.07.2021 tarihli ve 2020/597 Esas, 2021/495 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.680,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 16.07.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.11.2022 tarihli ve 2021/28455 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.01.2023 tarihli ve KYB 2022/141906 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.01.2023 tarihli ve KYB 2022/141906 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanığın müştekiler İsmihan ve Doğukan'a karşı işlediği silahla tehdit ve müşteki İsmihan'a yönelik işlediği yaralama suçlarından mahkûmiyetine ve her iki suç yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ancak sanığın inceleme konusu müşteki Doğukan'a yönelik silahla yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile ilgili olarak 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca, sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda hükmün gerekçe kısmında herhangi bir değerlendirme yapılmamasında isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması” başlıklı 231 inci maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan altıncı fıkrası;

“(6) (Ek: 6.12.2006 5560/23 md.) Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;

a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,

b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi,

gerekir. (Ek cümle: 22/7/2010 6008/7 md.) Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez.”

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasında düzenlenen koşulları taşıdığı belirlenen hükümlü hakkında aynı olayda

gerçekleştirdiği silahla tehdit ve katılan İsmihan'a yönelik kasten yaralama suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği hâlde, katılan ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmediği anlaşılmıştır.

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 07.02.2019 tarihli ve ......, Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanık hakkında hüküm kurulurken, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanıp uygulanmayacağı hususunda değerlendirme yapılmasının gerekli olması nedeniyle, hükümlü hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmemesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında katılan ...'ı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.07.2021 tarihli ve 2020/597 Esas, 2021/495 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.