Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kasten yaralama

KARARLAR: Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, mahkûmiyet

Mağdur sanık ... hakkında;

Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2021 tarihli ve 2021/176 Esas, 2022/6 Karar sayılı kararı ile mağdur sanık ... hakkında alt soyu kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının [e] bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrası ve beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, itiraz edilmeksizin 24.03.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Mağdur hükümlü ... hakkında;

Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2021 tarihli ve 2021/176 Esas, 2022/6 Karar sayılı kararı ile mağdur hükümlü ... hakkında üstsoyu kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı

maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 25.01.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, bila tarihli ve 2022/14124 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB 2023/35863 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB 2023/35863 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanık ...'in annesi olan ...'e karşı, sanık ...'in de oğlu ...'e karşı yaralama eylemlerinden dolayı Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2022 tarihli ve 2021/176 Esas, 2022/6 sayılı kararı ile adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş ise de; anılan Mahkemenin gerekçeli kararında bahsedildiği üzere sanık ...'in müşteki ... tarafından evlat edinildiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/3 a maddesi kapsamında bulunan nitelikli halin uygulanabilmesi için 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 17. maddesinde belirtilen kan hısımlığının arandığı, evlatlığın kan hısımlığını oluşturmadığı, sanıkların birbirlerinden şikayetçi olmadıkları, bu haliyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un, "Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçlar" başlıklı 73 üncü maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrasında;

"(1) Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz..

...

(4) Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür ve hükmün kesinleşmesinden sonraki vazgeçme cezanın infazına engel olmaz."

5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında;

"(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,..."

Şeklinde düzenlemeler yapılmıştır.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; mağdur sanık ... hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi yerine

maddi hata yapılarak aynı maddenin aynı fıkrasının (e) bendi gösterildiği anlaşılmakla mağdur hükümlünün evlatlık olduğuna ilişkin beyanda bulunmuş olmasına, ancak resmî nüfus kaydında bu duruma ilişkin bilgi bulunmamasına göre 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde belirtilen altsoy ve üstsoy hısımlığının, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 17 nci maddesinde belirtilen kan hısımlığı olduğu, evlatlığın ve evlat edinenin kan hısmı olmadıkları dikkate alındığında, aralarında evlat edinme ilişkisi bulunan taraflar yönünden 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde yer alan düzenlemenin uygulanma koşulunun oluşmayacağı ve bu hâli ile mağdur sanık ve mağdur hükümlünün yargılama konusu eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kalma ve aynı Kanun'un 73 üncü maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlardan olma ihtimali bulunduğu, mağdur sanığın kovuşturma aşamasında, mağdur hükümlünün soruşturma aşamasında şikâyetçi olmadıkları anlaşılmıştır.

3. Mağdur sanık ve mağdur hükümlü arasında evlatlık ilişkisi bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre haklarında açılan kamu davalarına konu suçların, şikâyete tabi olması ve tarafların birbirlerinden şikâyetçi olmamaları nedeniyle düşme kararı verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği dikkate alınmadan cezalandırılmalarına karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Mağdur sanık ... hakkında ...'a yönelik, mağdur hükümlü ... hakkında ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2021 tarihli ve 2021/176 Esas, 2022/6 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.