Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2018 tarihli ve 2017/157 Esas, 2018/47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında olası kastla öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.10.2018 tarihli ve 2018/838 Esas, 2018/1389 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05.04.2022 tarihli ve 2022/635 Esas, 2022/2583 Karar sayılı kararı ile özetle "sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden olası kastla yaralama suçundan hüküm kurulması, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2022/779 Esas, 2022/1318 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik inceleme ile karar verildiğine, suç vasfına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, Hava Harp Okulu Destek Grup İstihkam Bakım ve Onarım Bölük Komutanlığı emrinde sözleşmeli er olarak çalıştığı, olay günü kamuflajını ve hücum yeleğini yatakhanede giydikten sonra silahını almak için silahhaneye gittiği, bu sırada sanığın şarjörlerinde mermi olduğunu bildiği, sonrasında yatakhaneye silah ile girilmesi yasak olmasına rağmen elinde G 3 piyade tüfeği ile yatakhaneye geri

döndüğü, mağdur ile şakalaşmaya başladığı, yatakhaneden çıkarken silahı mağdura doğrulttuğu, kurma kolunu çekip bırakarak silahı atışa hazır hale getirdiği ve mağdura "seni vurayım mı" dediği ve dolu olduğunu bildiği silahın tetiğine dokunduğu, silahtan çıkan merminin mağduru sağ batın bölgesinden yaraladığı belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.

3. İstanbul Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 23.11.2016 tarihli raporuna göre, mağdurun, sağ böbrek bölgesinde ve sağ gluteal kalçada ateşli silah yarası ile sağ iliak kanat kırığı mevcut olduğu, yaralanmanın, yaşamsal tehlikeye neden olduğu, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (3) derecede olduğu tespit edilmiştir.

4. Tanık beyanları, uzmanlık raporları, olay yeri inceleme raporu, muayene notları, bölük nöbet defteri ve diğer askeri evrak dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Eleştiri Yönünden

Mağdurdaki yaralanmanın niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul hadden ceza tayin edilmesi gerekirken, asgariye yakın suretle ceza tayin edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

B. Sanık Müdafiinin, Eksik İnceleme İle Hüküm Kurulduğuna Ve Suç Vasfına Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden

Olay ve Olgular başlığındaki deliller ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, suçta kullanılan araç, isabet yeri, hedef alınan bölge, mağdurda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı, sanığın eylem sırasında sergilediği tutum ve davranışlar, sarf ettiği sözler nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiince gösterilen temyiz nedenlerinin incelenmesi neticesinde verilen hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Düzeltme Nedeni Yönünden

Sanık hakkında kazanılmış hak nedeniyle uygulama maddesinin 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası yerine 283 üncü madde olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (C) paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2022/779 Esas, 2022/1318 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği hüküm fıkrasının mahsus bölümünden "CMK'nun 283 madde" ifadesinin çıkartılarak yerine "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307 nci maddesinin beşinci fıkrası" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.