Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Kasten yaralama

KARAR: Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 12.02.2021 tarihli ve 2019/2085 Esas, 2020/1641 Karar sayılı ve 23.02.2021 tarihli ve 2019/2085 Esas, 2020/1641 Karar sayılı ek kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin ek kararları temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Çubuk 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2019 tarihli ve 2016/547 Esas, 2019/589 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında;

a) Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 44 üncü maddesi, 87 nci maddesinin son fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2019/2085 Esas, 2020/1641 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

2. Sanık ... hakkında;

a) Kasten yaralama suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine,

b) Tehdit suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.02.2021 tarihli ve 2019/2085 Esas, 2020/1641 Karar sayılı ek kararı ile sanık ...'un temyiz başvurusu hakkında, 23.02.2021 tarihli ve 2019/2085 Esas, 2020/1641 Karar ek kararı ile sanık ...'in temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz istemi; eski hale getirme ile temyiz yolunun açılmasına ilişkindir.

2. Sanık ...'un temyiz istemi; sübuta ilişkindir

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para

cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık ... ve sanık ...'un temyiz istemleri yerinde görülmemiş, temyiz istemlerinin reddine ilişkin Bölge adliye mahkemesi ek kararlarında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 012.02.2021 tarihli ve 2019/2085 Esas, 2020/1641 Karar sayılı ve 23.02.2021 tarihli ve 2019/2085 Esas, 2020/1641 Karar sayılı ek kararlarında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'un ve sanık ...'in temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARLARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çubuk 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.