Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kasten yaralama

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2015 tarihli ve 2013/1024 Esas, 2015/418 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ve müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 05.06.2018 tarihli ve 2017/17002 Esas, 2018/10579 Karar sayılı kararı ile, "katılanda işlev zayıflaması ya da yitirilmesi olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre cezanın teşdiden belirlenmesi, kanun maddesinin hatalı yazılmış olması ve hak yoksunluklarında kanun değişikliğinin değerlendirilmesi gerektiğinden" bahisle kazanılmış hakların saklı tutularak hükmün bozulmasına,

3. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2022 tarihli ve 2021/154 Esas, 2022/69 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın kendini korumak için hareket ettiğine, olayda meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin varlığına, sanığın olayda kasten hareket etmediğine, taksirin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın işlettiği kahveye alkollü olarak gelen katılanın huzursuzluk çıkarıp masaları dağıtmaya başladığı, ayrıca etrafa rastgele küfürler ettiği, sanığın bu duruma kızarak tepki gösterdiği, aralarında çıkan tartışmada sanığın katılanı batına nafiz olacak şekilde ve sol ön koldan bıçakladığı, karındaki kesinin hayati tehlikeye neden olduğu, katılandan kaynaklanan haksız söz ve davranışların etkisi ile sanığın haksız tahrik altında kasten yaralama suçunu işlediği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, adli rapor, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukukî süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ve müdafiinin kastın bulunmadığına, eylemin taksirle işlendiğine, meşru savunma ya da sınırın aşılmasına yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre yaralama eyleminin sanık tarafından bilerek ve isteyerek doğrudan kastla işlendiğinin saptandığı, taksirin koşullarının bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alınarak haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı, katılandan sanığa ya da aynı ortamda bulunanların vücut bütünlüğüne yönelen meşru savunma ya da sınırın aşılması kapsamında değerlendirilebilecek saldırı ya da hareket bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Vesair;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 69. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2022 tarihli ve 2021/154 Esas, 2022/69 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2023 tarihinde karar verildi.