Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM: Düşme

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2011/210 Esas, 2021/187 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2021/955 Esas, 2021/1758 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine istinaf incelemesine konu bir hüküm bulunmadığından, sanık müdafiinin istinaf talebi konusunda bir karar verilmemiş, katılan vekillerinin istinaf başvurusu üzerine sanık hakkındaki kamu davasının 765 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekillerinin temyiz sebepleri; Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin, idari ve adli anlamda görevli ve yetkili olan merciilerinin görevlerini müteselsil bir şekilde ihmal ve suistimal ettiklerine, eksik soruşturma yapıldığına, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289 uncu maddelerinde belirtilen hukuka aykırılık ve hukuka kesin aykırılık hallerinin mevcut olduğuna, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 77 nci maddesi kapsamında bir insanlık suçu olup zamanaşımının gerçekleşmeyeceğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın işlediği iddia olunan yargılama konusu eylem için dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti için öncelikle suç vasfının doğru belirlenip belirlenmediğinin denetlenmesinin gerektiği, katılan vekilleri sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 77 nci maddesinde düzenlenen insanlığa karşı suçlar kapsamında olduğunu temyiz nedeni olarak belirtmiş iseler de öncelikle anılan suçun Hukukumuza ilk kez 12.10.2004 tarihli ve 5237 sayılı Kanun ile girdiği ve yürürlüğe giriş tarihinin de 01.06.2005 olduğu, kanunîlik ilkesi gereği 5237 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce işlenen yargılama konusu bu eylemin insanlığa karşı suç kapsamına sokulmasının mümkün olmadığı, yine bu suçun mağdurunun yasada toplumun bir kesimi şeklinde ifade edilmesi karşısında, tek bir kişiye yönelik olarak işlenemeyeceği

ve ayrıca bu suçun yasada aranan özel kast ile (siyasal, felsefi, ırki veya dini saiklerle) işlendiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığı, önceden alınan suç işleme kararı doğrultusunda, plan yapılarak herkesin girmesinin mümkün olmadığı ve korunan TBMM lojmanlarında, katılan ...'ün lojman sitesinde oturmuş olduğu konutun en üst katındaki yatak odasında katılan ...'un oğlu olan maktule karşı ateşli silah ve kesici alet kullanılarak gerçekleştirilen öldürme eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanun'un 450 nci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen taammüden öldürme ve daha lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen tasarlayarak öldürme suçu kapsamında olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, dava zamanaşımı süresi yönünden lehe olan 765 sayılı Kanun'un 450 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası gereği 20 yıllık asli zamanaşımı süresi, 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 30 yıllık kesintili zamanaşımı süresi öngörülmüştür.

3. Bu açıklamalar ışığında dava zamanaşımı incelendiğinde; sanık hakkında 22.06.2011 tarihli iddianame ile dava açıldığı, dava zamanaşımını kesen en son işlemin sanığın 27.01.2012 tarihli sorgusu olup bu

tarihten sonra dava zamanaşımını kesen başkaca bir neden bulunmadığı gibi zamanaşımını durduran bir neden de olmadığı, 765 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 30 yıllık kesintili zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 24.06.1991 ile Bölge Adliye Mahkemesinin inceleme tarihi olan 30.06.2021 tarihi arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2021/955 Esas, 2021/1758 Karar sayılı kararında katılan vekillerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.