Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kasten yaralama

HÜKÜM: Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2020 gün, 2020/635 Esas, 2020/841 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3 a, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca “3 ay 22 gün” hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın, kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrikin ve takdiri indirim hükümlerinin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın; sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Sanık hakkında, Mahkemenin 14.01.2014 tarih ve 2013/512 Esas 2014/22 Karar sayılı ilamı ile TCK'nin 86/2, 86/3 a, 29, 62, 53. maddeleri gereğince verilen “3 ay 22 gün” hapis cezasının TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelendiği, hükmün sanık tarafından temyizi üzerine 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi yönünden değerlendirilmesi gerekçesi ile Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin 23.03.2015 tarih ve 2014/35945 Esas 2015/10373 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de; Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih, 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilamı gereğince sanığın 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı nedeniyle hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca; tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.