Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kasten yaralama

HÜKÜM: Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın temyiz incelemesine konu eylemi, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin ise de, Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 2012/2126 numaralı iddianame ile sanık hakkında TCK'nin 265/1 3. maddelerinden, temyiz dışı sanık Cemal hakkında TCK'nin 265/1 3 4. ve TCK'nin 125/1 3 a maddelerinden cezalandırılması istemiyle dava açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 251/1. maddesinin ''Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki hükmü karşısında, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanamayacağından; tebliğnamenin (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

CGK'nin 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas 2015/145 Karar sayılı ilamı ile "denetim süresinde işlenen suçun kesin adli para cezası içeren suç olması durumunda yine hükmün açıklanması gerektiği zira denetim süresi içinde kasten suç işlemenin yeterli olduğu, verilen cezanın kesin adli para cezası olmasının bir öneminin olmadığının" kabul edildiği, bu minvalde denetim süresi içinde işlenmiş kasıtlı suç nedeniyle verilip kesinleşmiş bir mahkumiyet kararının varlığının hükmün açıklanmasına olanak verdiği, incelemeye konu dosyada ihbarda bulunan Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarih, 2015/573 Esas 2015/734 Karar sayılı ilamının kesinleşmiş ve halen hukuken varlığını koruyan bir mahkumiyet kararı olduğu anlaşılmakla tebliğnamenin (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1)Sanığa ek savunma hakkı verilmeden iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 86/2 3 c, 35. maddelerinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

2)Soruşturma aşamasında dinlenen, olayın oluşumu ve gelişimine dair tek görgü tanığı durumunda olan ...'un kovuşturma aşamasında tanık sıfatıyla dinlenip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, 5271 sayılı CMK'nin 210. maddesine aykırı olarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3)Oluşa, tarafların aşamalardaki iddia ve savunmalarına, cd izleme tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ile temyiz dışı sanık Cemal'in fikir ve eylem birliği içerisinde mağduru yaraladıklarının anlaşıldığı olayda, sanığın beden yoluyla mağduru yaraladığı, iddiaya göre temyiz dışı sanık Cemal'in mağdura satır salladığı ancak isabet ettiremediği, mahkemenin kabulüne göre ise mağduru yaralamaya teşebbüs ettiği ancak cd izleme tutanağı ve taraf beyanlarından satırla yaralamaya teşebbüs ettiğinin belirlenebildiği; sanığın, temyiz dışı sanık Cemal ile aynı suç işleme kararının icrası kapsamında iştirak halinde eylemini gerçekleştirdiği ve 5237 sayılı TCK'nin 37/1. maddesi gereğince sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/2 3 c e, 35. maddeleri gereğince sorumlu tutularak, temel cezanın alt sınırdan sonuca etkili uzaklaşılması suretiyle belirlenerek mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi ve 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin eklenmesi nedenleriyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.