Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki Tuna'nın yargılama sırasında sanık ...'den şikayetçi olduğu ancak; kamu davasına katılmak isteyip istemediğinin sorulmadığı ve bu hususta herhangi bir karar verilmediği, müşteki vekilinin süresinde temyiz dilekçesi verip hükmü temyiz ederek katılma iradesini gösterdiği anlaşılmakla, müşteki Tuna'nın 5271 sayılı CMK'nin 260/1. ve 237/2. maddeleri uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğundan katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

1. Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2. Sanık ... hakkında müşteki Cevahir'e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümüne yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarihli ve 2015/1167 Esas 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/2 son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma

hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

b) Sanık ile müştekinin evli oldukları olay günü aralarında çıkan tartışmada sanığın mağduru darp ettiği, müşteki hakkında ... Devlet Hastanesi kadın doğum uzmanı tarafından düzenlenen 04.07.2014 tarihli raporda müştekinin "7,5 hafatlık fetal kalp atımı olan gebeliğinin mevcut olduğunun" belirtildiği, ancak müştekinin 09.07.2014 tarihinde kasık ağrısı sebebi ile başvurması üzerine yapılan ultrasonografisinde fetal kalp atımını olmadığının belirtildiği ve devamında hastanın düşük yapmasının 03.07.2014 tarihinde yaşadığı psikolojik stres ve aldığı darbelerin etkisi ile muhtemelen oluşan kese etrafındaki geniş retrokoryal hematom (kanama) yarattığı, bası etkisi ve sentezlenen inflamasyon maddelerinin olduğunun belirtildiği, bu hali ile alınan raporların hüküm kurmaya yeterli olmadığı anlaşıldığından, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden sanığın eylemi ile müştekinin düşük yapması arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı hususunda kati rapor aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumlarının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

c) Mahkemenin kabulüne göre, sanık lehine haksız tahrik uygulanmasını gerektiren eylemin müştekinin sanığa hakaret etmesinden ibaret olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesi gereğince orantılılık ilkesi gözetilerek TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 14.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.