Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kasten yaralama

HÜKÜMLER: Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ...., .... ve ....'in her ne kadar katılan sıfatları varsa da, temyiz dilekçeleri incelendiğinde sanık sıfatıyla haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettikleri belirlenerek yapılan incelemede;

1. Sanıklar ...., .... ve .... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine, sanık ... hakkında katılan ...'e karşı basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanıkların temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Mahkemece "taraflar arasındaki tartışmayı kimin başlattığı anlaşılamadığı" gerekçesiyle sanıklar lehine haksız tahrik indirimi uygulanmışsa da Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 238 Esas, 367 sayılı Kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanıklar lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerekirken, (1/2) oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Mahkemece "taraflar arasındaki tartışmayı kimin başlattığı anlaşılamadığı" gerekçesiyle sanık lehine haksız tahrik indirimi uygulanmışsa da Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 238 Esas, 367 sayılı Kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerekirken, (1/2) oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Tekerrüre esas olduğu kabul edilen ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2007 tarihli ve 2006/170 Esas 2007/206 Karar sayılı ilamına konu suçun işlendiği tarihte onsekiz yaşından küçük bulunması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 58/5. maddesi uyarınca bu ilamın tekerrüre esas nitelikte olmadığı ancak adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2009 tarihli ve 2008/197 Esas 2009/199 Karar sayılı ilamı ile TCK’nin 149. maddesinde düzenlenen “yağma” suçundan hükmolunan ve 24.04.2012 tarihinde kesinleşen 5 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak tekerrüre esas daha ağır ilamı bulunan sanık hakkında bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulamasına ilişkin paragrafın hükümden çıkartılarak yerine "... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2009 tarihli ve 2008/197 Esas 2009/199 Karar sayılı ilamı ile TCK’nin 149. maddesinde düzenlenen “yağma” suçundan hükmolunan ve 24.04.2012 tarihinde kesinleşen 5 yıl hapis cezası mahkumiyetinin tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" paragrafı eklenmek suretiyle hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 24.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.