Sayıştay 8. Dairesi 42123 Kararı - Özel Bütçe Harcırah

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi: Diğer Özel Bütçeli İdareler

• Yılı: 2015

• Daire: 8

• Dosya No: 42123

• Tutanak No: 45286

• Tutanak Tarihi: 07.11.2018

• Konu: Harcırah Mevzuatı ile İlgili Kararlar

KARAR

Konu: Katılımcılara mükerrer gündelik ödenmesi.

68 sayılı İlamın 2. maddesiyle; ... ile ... Milli Bilimler Akademisi Tarih Enstitüsü işbirliğiyle 13-15 Ekim 2015 tarihleri arasında ...’ın ... şehrinde düzenlenen “VIII. Uluslararası Atatürk Kongresi”ne katılan bazı katılımcılara mükerrer gündelik ödenmesi sonucu ... TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Kurum adına ... temyiz talebi ile vermiş olduğu dilekçesinde özetle;

Sayıştay İlamına esas alınan Denetçi Raporu incelendiğinde Harcırah Kanunu ve bu Kanunun 34. maddesine dayanılarak çıkarılan Yurtdışı Gündeliklere Dair Bakanlar Kurulu Kararını (2014) bir kez daha gözden geçirmek zorunluluğunun ortaya çıktığını,

Bu mevzuat hükümlerine rağmen Denetçi Raporunda;

“6245 sayılı Harcırah Kanunu’nun 34’üncü maddesi ve Yurtdışı Gündeliklerine Dair Karar’ın 3’üncü maddesinin birinci fıkrasında; “Geçici görevle yabancı ülkelere gidenlere özel anlaşmaları gereğince yabancı devlet, uluslararası kuruluş veya resmi diğer kuruluşlar tarafından ödeme yapıldığı takdirde bu ödemeler gündeliklerinden indirilir” hükmünün âmir olduğu, bu maddede resmi kuruluşlar tarafından ödeme yapılmasının ‘veya’ bağlacıyla birinci cümleden ayrıldığı, bu nedenle de resmi kurumlar için özel anlaşma yapılma şartının aranmasına gerek olmadığı. ödemenin ... tarafından yapıldığı ve bu kurumun da resmi kurum olduğu konusunda tereddüt bulunmadığı, bu nedenle de sorguda belirtilen ödemelerin gündeliklerden düşülmesi gerektiği”

İbarelerinin yer aldığını,

Konu ile ilgili mer’î mevzuat lafzî, amaçsal ve sistematik olarak analiz edildiğinde mezkûr ilam ve ona kaynak teşkil eden denetim raporunun hukuka aykırılığı açık ve bariz şekilde görüldüğünü, şöyle ki:

1. Bu ifadeler karşısında öncelikle “veya” bağlacının ne anlama geldiği ve nerelerde kullanıldığı hakkında açıklama yapmak ihtiyacının doğduğunu, Prof. Dr. . . . ’ın, Türk Dil Kurumu Yayınları (2009) arasında yer alan Türkiye Türkçesi Grameri Şekil Bilgisi isimli eserinin 1114-1115’inci sayfalarında şu tanıma yer verdiğini:

“Veya bağlacı Türkiye Türkçesinde birbirine denk veya birbirinin yerini alabilecek seçenekli iki öğeyi birbirine bağlar.”

Bu tanımda da görüldüğü gibi ‘veya’ bağlacı ile birbirine bağlanan öğelerin birbirinin seçeneği olduğunu, somut olaya bakıldığında ‘geçici görevle yabancı ülkelere gidenlere özel anlaşmaları gereğince:

Yabancı devlet,

Uluslararası kuruluş,

Resmi diğer kuruluşlardan biri tarafından ödeme yapılması durumunun seçenekli olarak belirtildiğinin görüldüğünü,

Buradaki ‘özel anlaşma’nın maddede sayılan her üç tanım (yabancı devlet, uluslararası kuruluş, resmi diğer kuruluşlar) için de geçerli olduğu tartışmasız bir gerçek olduğunu, aksine bir yorumun hukuka aykırı olacağının izahtan vâreste olduğunu,

Sayın Denetçinin yaptığı gibi “veya” bağlacından sonra gelen öğenin bağlaçla cümleden ayrıldığını, bu nedenle resmi kurumlar için ayrıca özel anlaşma yapılma şartının aranmasına gerek olmadığı tespitinin, Türkçe dilbilgisi kurallarına uymadığı gibi 6245 sayılı Harcırah Kanununun 34. maddesinin lafzına ve amacına da aykırı olduğunun gayet açık olduğunu,

2. . . . nin ilama konu olan yurtdışı faaliyetlerinin, Yurtdışı Gündeliklerine Dair Bakanlar Kurulu Kararının ikinci fıkrası esas alınarak bir değerlendirmeye tâbi tutulması gerektiğinin açık olduğunu, Denetçinin bu fıkrayı neden dikkate almadığının ise kendilerince anlaşılamadığını, Bakanlar Kurulu Kararının 3. maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinde bazı şartlar sayılarak bu durumların gerçekleşmesi hâlinde kurumların ekli cetvelde gösterilen miktarlardan daha aşağı miktarda gündelik ödeyebilecekleri hükmünün yer aldığının görüldüğünü, birinci fıkradaki geçici görevle yabancı ülkelere gidenlere özel anlaşmaları gereğince yabancı devlet, uluslararası kuruluş veya resmi diğer kuruluşlar tarafından ödeme yapılması durumunda bu ödemelerin gündeliklerden indirileceği hükmü emredici iken ikinci fıkradaki hükmün emredici nitelikte olmadığının, “Kurumlar hizmetin özellikleri, mevcut ödenek miktarı, yabancı devlet, uluslararası kuruluş, resmi veya özel diğer kurum ve kuruluşlar tarafından ödeme yapılması, görev yerinde ücretsiz veya düşük ücretli yatacak yer temin edilmesi, yemek ihtiyaçlarının kısmen veya tamamen karşılanması gibi hususları dikkate almak suretiyle ekli cetvelde gösterilen miktarlardan daha aşağı miktarda gündelik ödeyebilirler. Ancak, bu şekilde ödenecek gündeliklerin ilgililerce kabul edildiğinin görev mahallinden ayrılmadan önce idarelerine yazılı olarak bildirilmesi gerekir. ” ibaresiyle Kurumlara tanınan daha aşağı miktarda bir gündelik ödeyebilme takdir yetkisinin, görevlendirileceklerin yazılı onayı şartına bağlandığının görüldüğünü,

İlamda, yukarıdaki hususlar irdelenmeden sonuca varılmaya çalışıldığını, temyiz konusu ilamda da denetçi görüşüne bire bir itibar edildiğini, hizmetin özelliği mevcut ödenek miktarının yeterliliği ve özel bir anlaşmanın bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde; Kamu Kurumlarının indirimli gündelik ödeme yoluna gitmek zorunda olmadığının ve Sayıştay’ın Kamu Kurumlarının bu noktadaki takdir yetkisini sınırlandıramayacağının Bakanlar Kurulu Kararının 3. maddesinin ikinci fıkrasından hareketle gayet açık olduğunu, Sayıştay İlamı ve dayanağını oluşturan Denetçi Raporunda bu hususun da göz ardı edildiğini, ilgili mevzuatın âmir hükümlerinin Kurumlarına vermiş olduğu takdir hakkının hiçe sayılarak, Kurumlarının iradesinin yerine geçilmeye çalışıldığının görüldüğünü,

3. Somut olay bağlamında Denetçi Raporu ve İlamda gözden kaçan diğer bir husus da “mükerrer ödeme” tespitinde yer alan çelişkiler olduğunu, İlamda yer alan Kamu Zararı Tablosu incelendiğinde Yapılması Gereken Ödeme Sütununda ilgililere görevlendirildiği günler için 2 (iki) günlük %50 artırımlı ödemenin uygun değerlendirildiğinin görüldüğünü, bu iki günün hangi günler olduğunun anlaşılamadığını, gidiş ve dönüş günleri kastediliyor ise, gidilen günde iaşe ve ibate, dönülen günde ise iaşe masraflarının Kurumca karşılandığının sabit olduğunu, bu durumda denetçinin yaklaşımı ile meseleye bakacak olursak hiçbir şekilde, hiçbir gün için gündelik verilmesi gerektiğini, bu ödemelerin uygun bulunmasının ise kendi içinde çelişki olduğunu, bunun da Harcırah Kanunu ruhunun yeni baştan sorgulanması anlamına geldiğini,

Gidiş ve dönüş arasındaki günlere ait yapılan gündelik ödemelerinin mükerrer ödeme olarak telakki edilip Kamu Zararı Sütununda gösterilmesinin, Harcırah Kanununun 34. maddesi ve bütününde hukuki karşılık bulmasının mümkün olmadığını, bu noktadan hareketle tesis edilen ödeme işleminde mükerrerlikten bahsedilemeyeceğinin ortada olduğunu,

Yukarıda yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, ödemelerin tamamen mevzuata uygun olması nedeniyle herhangi bir kamu zararının oluşmadığının tartışmasız olduğunu belirterek, bu sebep ve bahsedilen gerekçelerle idareye çıkarılan 13-15 Ekim 2017 tarihlerinde ...’ın ... şehrinde düzenlenen Kongreye ilişkin zimmet kararının kaldırılmasını ve temyiz taleplerinin duruşmalı olarak incelenmesi hususlarını arz ve talep etmişlerdir.

Başsavcılık mütalaasında;

“Dilekçede özetle, ... ile ... Milli İlimler Akademisi Tarih Enstitüsü işbirliğiyle 13-15 Ekim 2015 tarihleri arasında ...’ın ... şehrinde düzenlenen VIII. Uluslararası Atatürk Kongresi’ne katılan bazı katılımcılara mükerrer gündelik ödenmesi sonucu kamu zararına sebebiyet verildiği gerekçesiyle tazmin hükmü verilmiş ise de, konu ile ilgili mer’i mevzuat lafzı, amaçsal ve sistematik olarak analiz edildiğinde mezkûr ilam ve ona kaynak teşkil eden denetim raporunun hukuka aykırılığının açık ve bariz bir şekilde görüleceği, ilama konu olan yurtdışı faaliyetlerinin Yurtdışı Gündeliklerine Dair Bakanlar Kurulu Kararının 3. maddesinin ikinci fıkrası esas alınarak değerlendirmeye tabi tutulmasının gerektiği; ilgili mevzuatın amir hükümlerinin Kurum’a vermiş olduğu takdir hakkının hiçe sayılarak Kurum iradesinin yerine geçilmeye çalışıldığı ifade edilmekte ve Dairece verilmiş olan tazmin hükmünün kaldırılması talep edilmektedir.

Temyiz dilekçesinde, yapılan ödemeye dayanak olarak gösterilen Yurtdışı Gündeliklerine Dair Karar’ın 3. Maddesinin bir ve ikinci fıkralarında,

(1) Geçici görev ile yabancı ülkelere gönderilenlere, özel anlaşmaları gereğince yabancı devlet, uluslararası kuruluş veya resmi diğer kuruluşlar tarafından ödeme yapıldığı takdirde bu ödemeler gündeliklerinden indirilir.

(2) Kurumlar, hizmetin özellikleri, mevcut ödenek miktarı, yabancı devlet, uluslararası kuruluş, resmi veya özel diğer kurum ve kuruluşlar tarafından ödeme yapılması, görev yerinde ücretsiz veya düşük ücretli yatacak yer temin edilmesi, yemek ihtiyaçlarının kısmen veya tamamen karşılanması gibi hususları dikkate almak suretiyle, ekli cetvelde gösterilen miktarlardan daha aşağı miktarda gündelik ödeyebilirler. Ancak, bu şekilde ödenecek gündeliklerin ilgililerce kabul edildiğinin görev mahallinden ayrılmadan önce idarelerine yazılı olarak bildirilmesi gerekir.

Hükmü yer almaktadır.

İlam konusu olaya, Yurtdışı Gündeliklerine Dair Karar’ın 3. maddesinin ikinci fıkra hükmünün uygulanabilmesi, yani ...nce kurum personeline yurtdışı gündeliği ödenebilmesi için, görev yerinde ücretsiz veya düşük ücretli yatacak yer temin edilmesi ya da yemek ihtiyaçlarının kısmen veya tamamen karşılanması gibi katkıların,

• yabancı devlet,

• uluslararası kuruluş,

• resmi veya özel diğer kurum ve kuruluşlar tarafından sağlanmış olması gerekir.

Oysa. ... da gerçekleştirilen sempozyum a ait otel, yemek vs. tüm ihtiyaçlar, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu kapsamında hizmet alımı olarak zaten ... bütçesinden karşılanmış olup böyle bir durumda katılımcılara kurum bütçesinden ayrıca gündelik ödenmesi mümkün değildir. Dolayısıyla Yurtdışı Gündeliklerine Dair Karar’ın 3. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan hüküm, her türlü ihtiyacı karşılanan ilgililere ayrıca gündelik ödenmesinin gerekçesi olamaz.

Kaldı ki, ..., 5018 sayılı Kanuna ekli II Sayılı Cetvelde yer alan Özel Bütçeli bir idare olarak 6245 sayılı Harcırah Kanunu hükümlerine tabidir. Bu nedenle Kurumca yurtdışına yapılan geçici görevlendirmelerde, kurum personeline ödenecek olan gündelik ve diğer unsurların (konaklama, uçak bileti vs.) yapılan hizmet alımı ihalesinden ayrık tutularak Harcırah Kanununda belirtilen esaslar dahilinde tahakkuk ettirilerek ilgililere ödenmesi gerekirdi.

Buna rağmen 13-15/10/2015 tarihleri arasında ... da düzenlenen sempozyumda, işin niteliği gereğince yapılması gereken giderlerin (toplantı salonu ve dekor hizmetleri, teknik kurulum, baskılı materyaller, personel hizmetleri, kurum personeli dışında kalan katılımcıların konaklama vb ) yanı sıra, tamamen Harcırah Kanununda belirlenen esaslar çerçevesinde tahakkuk ettirilerek kurum personeline ödenmesi gereken konaklama ve yemek giderleri ile yol ve transfer masrafları, sempozyuma ilişkin giderler kapsamında ihale yoluyla temin edilmiş ve bedeli ... bütçesinden organizatör firmaya ödenmiştir. Yapılan uygulama Harcırah Kanununun ruhuna aykırı olup, bu işlemle Kanun hükümleri by-pas edilmiştir. Dolayısıyla kamu zararının yeniden hesaplanması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle Daire kararının bozularak, kamu zararının yeniden hesaplanması için dosyanın Dairesine tevdiine karar verilmesi uygun olur.”

denilmiştir.

Duruşma talep eden ...’ın duruşma gününe ilişkin tebligat yapılmasına rağmen duruşmada hazır bulunmadığı, kanuni vekil göndermediği, duruşmada hazır bulunmama sebeplerini kabule şayan bir belge ile tevsik etmediği anlaşılmıştır. Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... ile ... Milli Bilimler Akademisi Tarih Enstitüsü işbirliğiyle 13-15 Ekim 2015 tarihleri arasında ...’ın ... şehrinde düzenlenen “VIII. Uluslararası Atatürk Kongresi”ne katılan bazı katılımcılara mükerrer gündelik ödendiği görülmüştür.

Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumunun 18.12.2014 tarihli ve 696/10 sayılı Yönetim Kurulu Kararı’nın “Düzenleyici Kuruluşların Katkısı” başlığı altında düzenlenen bölümünde, kongreye katılan tüm katılımcıların yol ve transfer giderleri, konaklama ve yemek giderleri, oturum arası ikramları ile kongrede kullanılacak baskı ve kırtasiye giderlerinin tümünün ... tarafından karşılanacağı belirtilmiştir. ... söz konusu kongreye ilişkin giderlerin karşılanması için ... Org. Tur. Rek. Dan. ve Pro. Yön. Tic. Ltd. Şti’nden organizasyon hizmeti satın alarak kongreye katılan 132 kişinin ulaşım ve transfer giderleri, konaklama giderleri (iaşe ve ibate), gezi programı giderleri, kongrenin teknik kurulum ve toplantı salonu dekor hizmeti giderleri için ilgili şirkete toplam ... TL tutarında ödemede bulunmuştur.

6245 sayılı Harcırah Kanunu’nun “Tarifler” başlıklı 3. maddesinin (a) fıkrasında harcırah, “Bu Kanuna göre ödenmesi gereken yol masrafı, gündelik, aile masrafı ve yer değiştirme masrafından birini, birkaçını veya tamamını ;… ifade eder.” şeklinde tanımlanmış,

Aynı Kanunun “Muvakkat vazife harcırahı (Yol masrafı ve yevmiye)” başlıklı 14. maddesinde;

“Aşağıda gösterilen memur ve hizmetlilere muvakkat vazife harcırahı olarak yol masrafı ile yevmiye verilir ve hamal (Cins ve adedi beyannamede gösterilmek suretiyle) bagaj ve ikametgah veya vazife mahalli ile istasyon, iskele veya durak arasındaki nakil vasıtası masrafları da ayrıca tediye olunur:

1. Birinci maddede yazılı kurumlara ait bir vazifenin ifası maksadiyle muvekkaten yurt içinde veya dışında başka bir yere gönderilenlere; . . . ” hükmüne yer verilmiş,

Aynı Kanunun “Yurtdışında verilecek gündeliklerin miktarı” başlıklı 34. maddesinin ikinci fıkrasında ise;

“Geçici görev ile yabancı ülkelere gönderilenlere, özel anlaşmaları gereğince yabancı devlet, uluslararası kuruluş veya resmi diğer kuruluşlar tarafından ödeme yapıldığı takdirde bu ödemeler gündeliklerinden indirilir.” hükmü yer almıştır.

1 Ocak 2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 2014/7128 Karar sayılı Yurtdışı Gündeliklere Dair Karar’ın 3. maddesinde;

“(1)Geçici görev ile yabancı ülkelere gönderilenlere, özel anlaşmaları gereğince yabancı devlet, uluslararası kuruluş veya resmi diğer kuruluşlar tarafından ödeme yapıldığı takdirde bu ödemeler gündeliklerinden indirilir.

(2)Kurumlar, hizmetin özellikleri, mevcut ödenek miktarı, yabancı devlet, uluslararası kuruluş, resmi veya özel diğer kurum ve kuruluşlar tarafından ödeme yapılması, görev yerinde ücretsiz veya düşük ücretli yatacak yer temin edilmesi, yemek ihtiyaçlarının kısmen veya tamamen karşılanması gibi hususları dikkate almak suretiyle ekli cetvelde gösterilen miktarlardan daha aşağı miktarda gündelik ödeyebilirler. Ancak, bu şekilde ödenecek gündeliklerin ilgililerce kabul edildiğinin görev mahallinden ayrılmadan önce idarelerine yazılı olarak bildirilmesi gerekir.” denilmektedir.

Yine aynı Kanunun muhtelif maddelerinde yer alan düzenlemelerden, harcırahın, geçici görevle memuriyet mahalli dışında görevlendirilenlere genel olarak yeme, konaklama, ulaşım vb. ihtiyaçlarının karşılanması maksadıyla verildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerine göre yurtdışı geçici görevlendirmelerde, geçici görev mahallinde, görevlilerin masraflarının bütçeden veya başka bir biçimde karşılanması halinde, bu ödemelerin gündeliklerinden indirileceği, masrafların gündeliğe eşit veya gündelikten fazla olması halinde ise gündeliklerin ödenemeyeceği belirtilmiştir. ... ise, söz konusu kongreye ilişkin giderleri karşılamak amacıyla ... Organizasyon Şirketinden hizmet satın almış ve kongreye katılan 132 kişinin ulaşım ve transfer giderleri, konaklama giderleri (iaşe ve ibate), gezi programı giderleri, kongrenin teknik kurulum ve toplantı salonu dekor hizmeti giderleri için ilgili şirkete toplam ... TL tutarında ödemede bulunmuştur. Dolayısıyla ilgili personele harcırah ödenmesini gerekli kılacak sebepler ortadan kalkmış bulunmaktadır. Bu ödemeye rağmen, kongreye katılan bazı katılımcılara ayrıca harcırah ödenerek mükerrer ödemeye sebep olunmuştur.

Bu itibarla, sorumlu iddialarının reddedilerek 68 sayılı İlamın 2. maddesiyle ... TL’ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE, (Üyeler ..., ..., ..., ... ve ...’ın aşağıda yazılı karşı oy gerekçelerine karşı) oyçokluğuyla Karar verildiği 07.11.2018 tarih ve 45286 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.

(Karşı oy gerekçesi

Üyeler ..., ... ve ...’ın karşı oy gerekçesi;

...’nin, 13-15 Ekim 2015 tarihleri arasında ...’ın ... şehrinde düzenlenen “VIII. Uluslararası Atatürk Kongresi”ne ilişkin giderlerin karşılanması için ... Org. Tur. Rek. Dan. ve Pro. Yön. Tic. Ltd. Şti’nden organizasyon hizmeti satın alarak kongreye katılan 132 kişinin ulaşım ve transfer giderleri, konaklama giderleri (iaşe ve ibate), gezi programı giderleri, kongrenin teknik kurulum ve toplantı salonu dekor hizmeti giderleri için ilgili şirkete toplam ... TL tutarında ödemede bulunmasına rağmen kongreye katılan bazı katılımcılara ayrıca harcırah ödemesinde bulunduğu görülmüştür.

6245 sayılı Harcırah Kanunu’nun “Yurtdışında verilecek gündeliklerin miktarı” başlıklı 34. maddesinin ikinci fıkrasında;

“Geçici görev ile yabancı ülkelere gönderilenlere, özel anlaşmaları gereğince yabancı devlet, uluslararası kuruluş veya resmi diğer kuruluşlar tarafından ödeme yapıldığı takdirde bu ödemeler gündeliklerinden indirilir.” hükmü yer almakta,

2014/7128 Karar sayılı Yurtdışı Gündeliklere Dair Karar’ın 3. maddesinin ikinci fıkrasında ise;

“Kurumlar, hizmetin özellikleri, mevcut ödenek miktarı, yabancı devlet, uluslararası kuruluş, resmi veya özel diğer kurum ve kuruluşlar tarafından ödeme yapılması, görev yerinde ücretsiz veya düşük ücretli yatacak yer temin edilmesi, yemek ihtiyaçlarının kısmen veya tamamen karşılanması gibi hususları dikkate almak suretiyle ekli cetvelde gösterilen miktarlardan daha aşağı miktarda gündelik ödeyebilirler. Ancak, bu şekilde ödenecek gündeliklerin ilgililerce kabul edildiğinin görev mahallinden ayrılmadan önce idarelerine yazılı olarak bildirilmesi gerekir.” denilmektedir.

Yukarıda yer alan mevzuat hükümlerinde; geçici görev ile yabancı ülkelere gönderilenlere, özel anlaşmaları gereğince yabancı devlet, uluslararası kuruluş veya resmi diğer kuruluşlar tarafından ödeme yapıldığı takdirde bu ödemelerin gündeliklerinden indirileceği belirtilmiştir. Ancak, ...’ın ... şehrinde düzenlenen kongreye ilişkin giderlerin hiçbir kısmı yabancı devlet, uluslararası kuruluş, resmi veya özel diğer kurum ve kuruluşlar tarafından karşılanmamış, söz konusu kongreye ilişkin tüm giderlerin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu kapsamında hizmet alımı yapılarak ... bütçesinden karşılandığı anlaşılmıştır.

Harcırah Kanunu’nun “Harcırahın unsurları” başlıklı 5. maddesinde; “Harcırah; yol masrafı, yevmiye, aile masrafı ve yer değiştirme masrafını ihtiva eder. İlgili, bu kanun hükümlerine göre bunlardan birine, birkaçına veya tamamına müstahak olabilir.” denilerek, Kurumca yurtiçine veya yurtdışına geçici veya sürekli görevlendirilen personele Harcırah Kanunu hükümlerine göre ödenen yol masrafı, yevmiye, aile masrafı ve yer değiştirme masrafından bir veya birkaçından oluşan harcırahın personelin hakkı olduğu belirtilmiştir. Dolayısıyla, ... tarafından yurtdışında geçici görevlendirilen kurum personeline Harcırah Kanunu kapsamında harcırah ödenmesi gerekirken, ...’da düzenlenen kongreye ilişkin organizasyon giderleri için yapılan hizmet alımı kapsamına ilgili personelin harcırah unsurları dâhil edilerek organizatör firmaya ödenmesi mevzuata aykırı bir uygulamadır.

Bu itibarla, konunun bu yönden tekrar değerlendirilmesini ve İlamda tazmin hükmedilen kamu zararı tutarının yeniden belirlenmesini teminen hüküm tesisi için 68 sayılı İlamın 2. maddesiyle verilen tazmin hükmünün Bozularak dosyanın ilgili Dairesine Tevdiine karar verilmesi gerekir.

Üyeler ... ve ...’nın karşı oy gerekçesi;

...’nin, 13-15 Ekim 2015 tarihleri arasında ...’ın ... şehrinde düzenlenen “VIII. Uluslararası Atatürk Kongresi”ne ilişkin giderlerin karşılanması için ... Org. Tur. Rek. Dan. ve Pro. Yön. Tic. Ltd. Şti’nden organizasyon hizmeti satın almasının yanı sıra bazı katılımcılara ayrıca harcırah ödemesi sonucu kamu zararına sebebiyet verildiği gerekçesiyle tazmin hükmü verildiği anlaşılmaktadır.

2014/7128 Karar sayılı Yurtdışı Gündeliklere Dair Karar’ın 3. maddesinin ikinci fıkrasında;

“Kurumlar, hizmetin özellikleri, mevcut ödenek miktarı, yabancı devlet, uluslararası kuruluş, resmi veya özel diğer kurum ve kuruluşlar tarafından ödeme yapılması, görev yerinde ücretsiz veya düşük ücretli yatacak yer temin edilmesi, yemek ihtiyaçlarının kısmen veya tamamen karşılanması gibi hususları dikkate almak suretiyle ekli cetvelde gösterilen miktarlardan daha aşağı miktarda gündelik ödeyebilirler. Ancak, bu şekilde ödenecek gündeliklerin ilgililerce kabul edildiğinin görev mahallinden ayrılmadan önce idarelerine yazılı olarak bildirilmesi gerekir.” denilmektedir.

Anılan Karar uyarınca; yurtdışında geçici görevlendirilen Kurum personeline yabancı devlet, uluslararası kuruluş, resmi veya özel diğer kurum ve kuruluşlar tarafından ödeme yapılması, görev yerinde ücretsiz veya düşük ücretli yatacak yer temin edilmesi, yemek ihtiyaçlarının kısmen veya tamamen karşılanması gibi durumlarda İdare’ye Harcırah Kanunu kapsamında tahakkuk ettirilmesi gereken harcırahtan daha aşağı miktarda harcırah ödeyebileceği hususunda takdir yetkisi verilmiştir. İdarenin söz konusu takdir yetkisini kullanması da ilgililerin yazılı onay şartına bağlanmıştır.

Ancak, İlama konu olayda ilgililerin yurtdışındaki tüm giderlerinin hizmet yoluyla karşılanması sebep gösterilerek ne İdarenin harcırah ödememe takdir yetkisini kullandığına dair ne de ilgililerin bu durumu yazılı olarak onayladıklarına dair emareler bulunmamaktadır.

Bu itibarla, yukarıda belirtilen gerekçelerle, sorumlu iddialarının kabulü ile 68 sayılı İlamın 2. maddesiyle verilen tazmin hükmünün Kaldırılmasına karar verilmesi gerekir.)