Sayıştay 8. Dairesi 34388 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2008

• Daire: 8

• Dosya No: 34388

• Tutanak No: 34730

• Tutanak Tarihi: 03.04.2012

• Konu:

KARAR

Dosyada mevcut belgeler okunup incelendikten sonra gereği görüşüldü:

1. 525 sayılı ilamın 1,2,3,4 ve 5.maddelerine ilişkin olarak verilen ortak temyiz dilekçesinde Ayhan KARACA’nın da imzası bulunmakla birlikte söz konusu ilamın 1,2,3 ve 4.maddelerinde dilekçi Ayhan KARACA’nın sorumluluğa iştiraki bulunmamaktadır.

Sayıştay Dairelerince verilen kararlara karşı Temyiz Kurulu nezdinde temyize yetkili olanlar 832 sayılı Kanunun 68.maddesinin (c) fıkrasının atıfta bulunduğu 63.maddesinde belirtilen daire ve makamlar ile kendilerine tazmin hükmedilmiş olan memurlardan ibaret olup bunlar arasında yer almayan dilekçinin işbu maddeler ile ilgili itirazı üzerine Kurulumuzca yapılacak işlem olmadığına,

2. 525 sayılı ilamın 1.maddesi ile, Sındırgı Belediye Başkanı Ekrem Yavaş’ın harcırah hesabında konaklama ücretinin, müstehak olduğu konaklama ücretinden fazla tahakkuk ettirilip ödenmesi nedeniyle 1.109,00 TL.ye tazmin hükmü verilmiştir.

525 sayılı ilamın 1,2,3 ve 4. maddelerinde harcama yetkilisi olarak sorumluluğu bulunan diğer dilekçi Şakir AKBAŞ ise dilekçede özetle;

16.10.2008 tarih 2641 yevmiye numaralı ve 26.11.2008 tarih 3023 yevmiye numaralı ödeme emri belgeleri ile ödenen konaklama bedelinin Belediyenin hizmet kalitesini artırmak ve iki adet jeotermal kaynağa sahip olan ilçe için yapılabilecek termal bir tesisi ilçeye kazandırmak amacı ile tertip edilen bir gezi için ödenen konaklama bedeli olduğunu,

Her ne kadar Harcırah Kanununda konaklama bedellerinin hangi miktarda karşılanacağı hüküm altına alınmış olsa da o günün şartlarında Harcırah Kanununun belirlemiş olduğu konaklama bedeli ile konaklanacak otel bulunamadığını belirtmiştir.

Savcılık; Belediye Başkanına yapılan harcırah ödemesinde konaklama gideri 6245 sayılı kanunun 33. maddesine göre fazla hesaplanıp ödendiğinden tazmin kararının tasdikine, karar verilmesinin uygun olacağı, şeklinde görüş bildirmiştir.

6245 sayılı Harcırah Kanununun “Yurtiçinde Verilecek Gündeliklerin Miktarı” başlıklı 33. maddesinde;

“a. Bu Kanun gereğince verilecek yurtiçi gündeliklerinin miktarı her yıl bütçe kanunları ile tespit olunur.

b. Devamlı ikamet ettikleri yerler dikkate alınarak kurumlarınca belirlenen görev merkezi, mıntıka merkezi ve grup merkezi dışına teftiş, denetim, inceleme veya soruşturma görevi ile gönderilen Devlet Denetleme Kurulu Üyeleri ile geçici uzmanları, Sayıştay Denetçi ve Yardımcıları, Başbakanlık Yüksek Denetleme Kurulu Başkan, Üye, Uzman Müşavir, Uzman ve Uzman Yardımcıları, Silahlı Kuvvetler Denetleme ve Tetkik Kurulları Başkan ve Üyeleri, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu hükümlerine göre atanan İç Denetçiler, Bakanlık, Müsteşarlık ve Bağımsız Genel Müdürlük Müfettiş ve Müfettiş Yardımcıları, Maliye Bakanlığı Hesap Uzman ve Uzman Yardımcıları, Bankalar Yeminli Murakıp ve Murakıp Yardımcıları, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunda görevli Bankacılık Uzmanı, Hukuk Uzmanı ve Bilişim Uzmanı ile bunların yardımcıları, Yükseköğretim Denetleme Kurulu Başkanı ve üyeleri, Bakanlıklar Merkez teşkilatına dahil Kontrolör ve Stajyer Kontrolörler, Hazine Müsteşarlığı Sigorta Denetleme Uzman ve Uzman Yardımcıları ile Aktüer ve Aktüer Yardımcıları, İçişleri Bakanlığı Dernekler Denetçisi ve Dernekler Denetçi Yardımcıları(5), Diyanet İşleri Başkanlığı ile Toprak ve Tarım Reformu Müsteşarlığı Müfettiş ve Müfettiş Yardımcıları, Çalışma Bakanlığı İş Müfettişleri ve Yardımcıları ile İş Güvenliği Müfettişleri ve Yardımcıları, Sosyal Sigortalar Kurumu Sigorta Müfettiş ve Müfettiş Yardımcıları, İlköğretim Müfettişleri ve Müfettiş Yardımcıları, Tapu ve Kadastro Denetmenleri ve Denetmen Yardımcıları ile Defterdarlık Kontrol Memurlarından;

1. Türkiye düzeyinde teftiş, denetim ve inceleme yetkisine haiz bulunanlara birinci derece kadrolu memur için tespit olunan gündelik miktarının 1,3 katı,

2. Bölge düzeyinde teftiş, denetim veya inceleme yetkisine haiz bulunanlara birinci derece kadrolu memur için tespit olunan gündelik miktarının 1,1 katı,

3. İl düzeyinde teftiş, denetim veya inceleme yetkisine haiz bulunanlara birinci derece kadrolu memur için tespit olunan gündelik miktarının 0,9 katı,

Gündelik olarak ödenir.

(Değişik paragraf: 31/07/2003 - 4969 S.K./1. md.)(6) Bu şekilde gündelik ödenenlerden, yatacak yer temini için ödedikleri ücretleri belgelendirenlere, belge bedelini aşmamak üzere, gündeliklerinin tamamına kadar olan kısmı ayrıca ödenir.

…

d) (Ek fıkra: 21/04/2005 - 5335 S.K./4.mad) Bu Kanun hükümlerine göre gündelik ödenenlerden ( (b) fıkrasına göre gündelik ödenenler hariç) yurt içinde yatacak yer temini için ödedikleri ücretleri belgelendirenlere, belge bedelini aşmamak ve her defasında on gün ile sınırlı olmak üzere gündeliklerinin tamamına kadar olan kısmı ayrıca ödenir.” hükümleri yer almaktadır.

Görüldüğü üzere 6245 Sayılı Harcırah Kanunu’nun yukarıda yazılı 33. maddesi b bendinde “Belediye Başkanı” sayılmamış; aynı maddenin d bendinde ise, b bendinde sayılanlar hariç olmak üzere, bu kanun hükümlerine göre gündelik ödenenlerden yurt içinde yatacak yer temini için ödedikleri ücretleri belgelendirenlere, belge bedelini aşmamak ve her defasında on gün ile sınırlı olmak üzere gündeliklerinin tamamına kadar olan kısmının ayrıca ödeneceği hüküm altına alınmıştır.

Rapor dosyası ve eki belgelerin incelenmesinde, Belediye Başkanı Ekrem Yavaş’ın harcırahının hesaplanmasında konaklama ücretinin, gündeliğine bakılmaksızın, tamamının tahakkuk ettirilip kendisine ödendiği görülmüştür.

Belediye Başkanı Ekrem Yavaş’ın harcırah hesabında konaklama ücretinin, müstehak olduğu konaklama ücretinden fazla tahakkuk ettirilip ödenmesi yukarıda belirtilen mevzuat hükümlerine uygun olmadığından 525 sayılı ilamın 1.maddesi ile 1.109,00 TL.ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

3. İlamın 2.maddesi ile; Sındırgı Belediyesi bünyesinde çalışan işçilere Bakanlar Kurulu kararıyla ödenen ilave tediyeden sigorta primi ve işsizlik sigortası fonu prim kesintilerinin yapılmaması nedeniyle 2.070,30 TL.ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi Şakir AKBAŞ ilamın 2 ve 3.maddelerine ilişkin olarak dilekçede özetle; İlgili maddelerde personele ödenen ücretlerden sigorta primi kesintisi yapılmadığı gerekçesi ile kamu zararı çıkartıldığını, Kamu zararı çıkartılan Şakir Akbaş’ın İnşaat Teknikeri, Şaban Erol’un ise İnşaat Mühendisi olarak görev ifa ettiklerini, ücret ödemelerinden ne tür kesintilerin ne oranlarda yapılması gerektiğinin insan kaynakları veya muhasebe teknik ve bilgisini gerektirdiğini,

Bu konuda mesul tutulamayacakları gerekçesi ile itiraz ettiklerini belirtmiştir.

Savcılık; İlamın 2 ve 3. maddesi ile ilgili olarak, sorumluluk yönünden ileri sürülen iddialar 5018 Sayılı Kanunun 32. maddesine aykırı olduğundan talebin reddine, karar verilmesi uygun olur, şeklinde görüş bildirmiştir.

Harcama yetkilisi olarak dilekçinin sorumluluğa dair yapmış olduğu itiraz değerlendirildiğinde;

5018 sayılı Kanunun 31.maddesinde Harcama yetkisi ve yetkilisi, 32.maddesinde de Harcama talimatı ve sorumluluk düzenlenmiştir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun “Harcama yetkisi ve yetkilisi” başlıklı 31.maddesinde;

“Bütçeyle ödenek tahsis edilen her bir harcama biriminin en üst yöneticisi harcama yetkilisidir.

…” ve

“Harcama talimatı ve sorumluluk” başlıklı 32.maddesinde;

“Bütçelerden harcama yapılabilmesi, harcama yetkilisinin harcama talimatı vermesiyle mümkündür. Harcama talimatlarında hizmet gerekçesi, yapılacak işin konusu ve tutarı, süresi, kullanılabilir ödeneği, gerçekleştirme usulü ile gerçekleştirmeyle görevli olanlara ilişkin bilgiler yer alır.

Harcama yetkilileri, harcama talimatlarının bütçe ilke ve esaslarına, kanun, tüzük ve yönetmelikler ile diğer mevzuata uygun olmasından, ödeneklerin etkili, ekonomik ve verimli kullanılmasından ve bu Kanun çerçevesinde yapmaları gereken diğer işlemlerden sorumludur.”denilmiştir.

Sayıştay Genel Kurulunun 14.06.2007 tarih ve 5189/1 sayılı Kararının “Sorumlular” başlıklı 3.bölümünde Harcama Yetkilileri açıklanmış ve (a) şıkkında;

“Harcama Yetkililerinin Genel Sorumluluğu:

...bütçeden yapılacak harcamalar konusunda 5018 sayılı Kanunda öngörülen harcama sürecinde tek ve tam yetkili olan, giderin yapılmasına karar vermekten ödeme aşamasına kadar tüm işlemleri emir ve talimatı çerçevesinde yürüten ve maiyetindekileri ve onların eylem ve işlemlerini gözetmek ve denetlemekle yükümlü olan harcama yetkilisinin, Sayıştay’a karşı hesap verme konusunda tam ve doğrudan sorumlu olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, harcama yetkililerinin, harcama talimatlarının ve buna konu olan harcamaların bütçe ilke ve esaslarına, kanun, tüzük ve yönetmelikler ile diğer mevzuata uygunluğundan sorumlu olduklarına,

…” karar verilmiştir.

5018 sayılı Kanunun 3. maddesinin (k) bendinde, kamu idaresi bütçesinde ödenek tahsis edilen ve harcama yetkisi bulunan birim harcama birimi olarak tanımlanmıştır.

Kanunun 31. maddesinde bütçeyle ödenek tahsis edilen her bir harcama biriminin en üst yöneticisinin harcama yetkilisi olduğu ifade edilmiş, 32. maddesinde ise; bütçeden harcama yapılabilmesi harcama yetkilisinin, harcama talimatı vermesine bağlanmış, harcama talimatlarında da hizmet gerekçesi, yapılacak işin konusu ve tutarı, süresi, kullanılabilir ödeneği, gerçekleştirme usulü ile gerçekleştirmeyle görevli olanlara ilişkin bilgilerin yer alacağı, harcama talimatlarının bütçe ilke ve esaslarına, kanun, tüzük ve yönetmelikler ile diğer mevzuata uygun olmasından, ödeneklerin etkili, ekonomik ve verimli kullanılmasından ve bu Kanun çerçevesinde yapmaları gereken işlemlerden harcama yetkililerinin sorumlu oldukları belirtilmiştir.

Adı geçen Kanunun 33. maddesinde de, giderin gerçekleştirilmesinin, harcama yetkililerince belirlenen görevli tarafından düzenlenen ödeme emri belgesinin harcama yetkilisince imzalanması ve tutarın hak sahibine ödenmesi ile tamamlanacağı hüküm altına alınmıştır.

Mevzuatın yukarıda belirtilen hükümlerine göre, bütçeden yapılacak harcamalarda süreç, harcama talimatı ile başlamakta ve ödeme emri belgesi uyarınca hak sahibine ödeme yapılması ile son bulmaktadır.

5018 sayılı Kanunda, giderin yapılmasından ödeme aşamasına kadar tüm işlemlerin harcama yetkilisinin gözetim ve denetimi altında, onun emir ve talimatı ile yürütülmesi öngörüldüğünden, dilekçinin sorumluluk konusunda yapmış olduğu itiraz yerinde görülmemiştir.Bu nedenle sorumluluk itirazının REDDİNE,

4. İlamın 3.maddesi ile; Sındırgı Belediyesinde görev yapan işçilere yapılan ikramiye ödemelerinden SSK işçi hissesi ile işsizlik fonu işçi hissesi kesintileri ve gelir vergisi kesintisinin yapılmaması nedeniyle 1.387,50 TL.ye tazmin hükmü verilmiştir.

İlam hükmüne ilişkin dilekçe ve savcılık karşılaması iş bu ilamın 3.maddesinde belirtildiği gibi olup sözü edilen madde de yer alan gerekçelerle sorumluluk itirazının REDDİNE,

5. İlamın 4.maddesi ile; Balıkesir Sındırgı Belediyesi tarafından Girginler Petrol Ürüsan Ltd. Şti.ne 242.220,00. YTL bedelle ihale edilen akaryakıt alım işinde sıvılaştırılmış petrol gazı (LPG) için fiyat farkı ödenmesi nedeniyle 731,12 TL.ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi Şakir AKBAŞ dilekçesinde, bu madde ile idare tarafından yersiz ödeme yapılan firmadan tahsili cihetine gidilmesi gerekeceği kanaati ile itiraz ediyoruz, demiştir.

Savcılık; İlamın 4. maddesi ile ilgili olarak; “Tazminine hükmedilen miktar yüklenici firmadan tahsili için gereği yapılacağından tazmin hükmünün kaldırılmasını” istemektedir. İlamın 4. maddesi ile tazminine hükmedilen miktarın tahsil edileceğini ilişkin iddialar yasal olmadığından tazmin kararının korunmasına, şeklinde görüş bildirmiştir.

2005/8771 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Esaslar ile 4734 sayılı Kamu İhale Kanununa Göre İhalesi Yapılacak Olan Mal Alımlarına İlişkin Fiyat Farkı Hesabında Uygulanacak Esaslarda yapılan değişikliklerle sıvılaştırılmış petrol gazları (LPG) için 1/1/2005 tarihinden itibaren fiyat farkında esas alınabilecek fiyat belirlemesi yapılmadığından bu ürün için fiyat belirlemeye yönelik ilgili kurum ve kuruluşlarca bir düzenleme yapılıncaya kadar fiyat farkı hesaplanamayacağından Esaslar’ın “Tanımlar” başlıklı 5 inci maddesinin (h) bendinden (LPG) çıkartılmıştır.

Söz konusu Esaslar’ın “Tanımlar” başlıklı 5 inci maddesinin h bendinde; “(Değişik: 05.05.2005- 25806/ 1 md.) Petrol ürünleri: Benzin türleri, gazyağı, motorin türleri, marine diesel, kalorifer yakıtı ve fuel-oil türlerini,” hükmü yer almış, böylece fiyat farkı ödenebilecek petrol ürünleri benzin türleri, gazyağı, motorin türleri, marine diesel, kalorifer yakıtı ve fuel-oil türleri olarak tespit edilmiştir.

Aynı maddenin j bendinde; “(Değişik: 05.05.2005- 25806/ 1 md.) Bayi satış fiyatı: Petrol ürünlerinde bir önceki yıl gerçekleşen piyasa büyüklüklerine göre en büyük işlem hacmine sahip olduğu Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK)’nca belirlenen ilk sekiz akaryakıt dağıtım şirketince, ihalesi yapılan petrol ürünü için EPDK’ya bildirilen ve EPDK’nın internet sayfasında yayımlanan İstanbul ili Avrupa yakası için geçerli bayi satış fiyatlarının KDV hariç aritmetik ortalamasını, ilk sekiz dağıtım şirketinin tamamının ihalesi yapılan petrol ürünü için fiyat bildirmemesi halinde bunlardan fiyat bildirenlerin fiyatlarının KDV hariç aritmetik ortalamasını” ifade ettiği belirtilmiştir.

Söz konusu bu hükümlere göre, bir petrol ürününe fiyat farkı verilebilmesi için bu petrol ürününün hem Esaslarda sayılan ürünlerden biri olması, hem de EPDK’nın internet sitesinde bayi satış fiyatı yayımlanmış olması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle, Balıkesir Sındırgı Belediyesi tarafından akaryakıt alım işinde sıvılaştırılmış petrol gazı (LPG) için fiyat farkı ödenmesi mevzuata aykırı olduğundan 525 sayılı ilamın 4.maddesi ile 731,12 TL.ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

6. 525 sayılı ilamın 1,2,3,4 ve 5.maddelerine ilişkin olarak verilen ortak temyiz dilekçesinde Şakir AKBAŞ’ın da imzası bulunmakla birlikte söz konusu ilamın 5.maddesinde dilekçi Şakir AKBAŞ’ın sorumluluğa iştiraki bulunmamaktadır.

Sayıştay Dairelerince verilen kararlara karşı Temyiz Kurulu nezdinde temyize yetkili olanlar 832 sayılı Kanunun 68.maddesinin (c) fıkrasının atıfta bulunduğu 63.maddesinde belirtilen daire ve makamlar ile kendilerine tazmin hükmedilmiş olan memurlardan ibaret olup bunlar arasında yer almayan dilekçinin işbu madde ile ilgili itirazı üzerine Kurulumuzca yapılacak işlem olmadığına,

7. İlamın 5.maddesi ile; Sındırgı Belediyesinde memur statüsünde çalışan belediye personeline tahsildar olduğu gerekçesiyle her ay maaşına ilaveten 100,00. TL yersiz ödemede bulunulması nedeniyle 1.200,00 TL.ye tazmin hükmü verilmiştir.

525 sayılı ilamın 5.maddesinde Harcama Yetkilisi olarak sorumluluğu bulunan Ayhan KARACA, ilamın 5.maddesine ilişkin olarak ilk temyiz dilekçesinde aynen;

“Her ne kadar harcama yetkilisi sıfatı ile ödeme emri belgelerini imzalamış olsam da ödenen ek ücretin belediyemiz memurlarından Mehmet Sunay BALIKÇI’ya fiilen ödendiği gerekçesi ile tarafından tahsili cihetine gidilmesi gerektiği hususunda itiraz ediyorum.” ve

İkinci temyiz dilekçesinde de; “Tarafım 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 32. maddesi gereğince her ne kadar harcama işlemlerinden dolayı sorumlu olsam da, itiraz etmiş olduğum nokta ortada bir kamu zararının olmadığı ve bu nedenle tazminin kaldırılması talebi değil, oluşan kamu zararının tarafımdan tahsil edilmesi hükmünedir.Kamu zararının konusu oluşturan fazla ve yersiz ödemeyi fiilen alan, kullanan ve bordrolarında görülen Tahsildar Mehmet Sunay BALIKÇI belediyemizde halen çalışmakta ve söz konusu tutarın kendisinden tahsil edilme olanağı varken tarafımdan tahsil edilmesi hükmüne itiraz ediyorum.” demiştir.

Savcılık; İlamın 5. maddesi ile ilgili olarak, “Harcama Yetkilisi sıfatıyla ödeme evrakını imzalamış olsam da daire memurlarından Mehmet Sunay Balıkçı’ya fiilen ek ödeme yapıldığından adı geçenden tahsili cihetine gidilmesi gerektiğini ileri sürerek tazmin kararının kaldırılmasını” istemektedir.Yapılan ödeme dolayısıyla kamu zararına neden olan Harcama Yetkilisi 5018 sayılı Kanunun 32. maddesi gereği sorumlu olduğundan bu yöndeki iddialarının reddine, 832 sayılı kanunun 73. maddesi gereği hükmedilmesinin uygun olacağı, şeklinde görüş bildirmiştir.

Harcama yetkilisi olarak dilekçinin sorumluluğa dair yapmış olduğu itiraz değerlendirildiğinde;

5018 sayılı Kanunun 31.maddesinde Harcama yetkisi ve yetkilisi, 32.maddesinde de Harcama talimatı ve sorumluluk düzenlenmiştir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun “Harcama yetkisi ve yetkilisi” başlıklı 31.maddesinde;

“Bütçeyle ödenek tahsis edilen her bir harcama biriminin en üst yöneticisi harcama yetkilisidir.

…” ve

“Harcama talimatı ve sorumluluk” başlıklı 32.maddesinde;

“Bütçelerden harcama yapılabilmesi, harcama yetkilisinin harcama talimatı vermesiyle mümkündür. Harcama talimatlarında hizmet gerekçesi, yapılacak işin konusu ve tutarı, süresi, kullanılabilir ödeneği, gerçekleştirme usulü ile gerçekleştirmeyle görevli olanlara ilişkin bilgiler yer alır.

Harcama yetkilileri, harcama talimatlarının bütçe ilke ve esaslarına, kanun, tüzük ve yönetmelikler ile diğer mevzuata uygun olmasından, ödeneklerin etkili, ekonomik ve verimli kullanılmasından ve bu Kanun çerçevesinde yapmaları gereken diğer işlemlerden sorumludur.”denilmiştir.

Sayıştay Genel Kurulunun 14.06.2007 tarih ve 5189/1 sayılı Kararının “Sorumlular” başlıklı 3.bölümünde Harcama Yetkilileri açıklanmış ve (a) şıkkında;

“Harcama Yetkililerinin Genel Sorumluluğu:

...bütçeden yapılacak harcamalar konusunda 5018 sayılı Kanunda öngörülen harcama sürecinde tek ve tam yetkili olan, giderin yapılmasına karar vermekten ödeme aşamasına kadar tüm işlemleri emir ve talimatı çerçevesinde yürüten ve maiyetindekileri ve onların eylem ve işlemlerini gözetmek ve denetlemekle yükümlü olan harcama yetkilisinin, Sayıştay’a karşı hesap verme konusunda tam ve doğrudan sorumlu olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, harcama yetkililerinin, harcama talimatlarının ve buna konu olan harcamaların bütçe ilke ve esaslarına, kanun, tüzük ve yönetmelikler ile diğer mevzuata uygunluğundan sorumlu olduklarına,

…” karar verilmiştir.

5018 sayılı Kanunun 3. maddesinin (k) bendinde, kamu idaresi bütçesinde ödenek tahsis edilen ve harcama yetkisi bulunan birim harcama birimi olarak tanımlanmıştır.

Kanunun 31. maddesinde bütçeyle ödenek tahsis edilen her bir harcama biriminin en üst yöneticisinin harcama yetkilisi olduğu ifade edilmiş, 32. maddesinde ise; bütçeden harcama yapılabilmesi harcama yetkilisinin, harcama talimatı vermesine bağlanmış, harcama talimatlarında da hizmet gerekçesi, yapılacak işin konusu ve tutarı, süresi, kullanılabilir ödeneği, gerçekleştirme usulü ile gerçekleştirmeyle görevli olanlara ilişkin bilgilerin yer alacağı, harcama talimatlarının bütçe ilke ve esaslarına, kanun, tüzük ve yönetmelikler ile diğer mevzuata uygun olmasından, ödeneklerin etkili, ekonomik ve verimli kullanılmasından ve bu Kanun çerçevesinde yapmaları gereken işlemlerden harcama yetkililerinin sorumlu oldukları belirtilmiştir.

Adı geçen Kanunun 33. maddesinde de, giderin gerçekleştirilmesinin, harcama yetkililerince belirlenen görevli tarafından düzenlenen ödeme emri belgesinin harcama yetkilisince imzalanması ve tutarın hak sahibine ödenmesi ile tamamlanacağı hüküm altına alınmıştır.

Mevzuatın yukarıda belirtilen hükümlerine göre, bütçeden yapılacak harcamalarda süreç, harcama talimatı ile başlamakta ve ödeme emri belgesi uyarınca hak sahibine ödeme yapılması ile son bulmaktadır.

5018 sayılı Kanunda, giderin yapılmasından ödeme aşamasına kadar tüm işlemlerin harcama yetkilisinin gözetim ve denetimi altında, onun emir ve talimatı ile yürütülmesi öngörüldüğünden, dilekçinin sorumluluk konusunda yapmış olduğu itiraz, yerinde görülmemiştir.

Konu esası açısından değerlendirildiğinde;

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun “Amaç” başlıklı 2. maddesinde; “Bu Kanun, Devlet memurlarının hizmet şartlarını, niteliklerini, atanma ve yetiştirilmelerini, ilerleme ve yükselmelerini, ödev, hak, yüküm ve sorumluluklarını, aylıklarını ve ödeneklerini ve diğer özlük işlerini düzenler.” denilmek suretiyle belediyelerde çalışan memurlar da dahil olmak üzere Kanun kapsamındaki memurların her türlü mali ve sosyal haklarının bu Kanun kapsamında mütalaa edilmesi gerektiği hüküm altına alınmıştır.

Nitekim aynı Kanun’un mali hakların kapsamına ilişkin 146. maddesinde de, Kanun’un 1. maddesi 1. fıkrası kapsamına giren memurların aylık, ücret, ödenek, hizmetle ilgili her çeşit ödeme ve bunların şekil ve şartları bakımından bu Kanun’daki hükümlere tabi oldukları ve bunlara bu Kanunla verilen haklar dışında ücret ödenemeyeceği ve hiçbir yarar sağlanamayacağı hükmü yer almıştır.

Buna göre, memurlarla ilgili temel düzenlemeler 657 sayılı Kanunda yer aldığından ve belediyelerde çalışan memurlar da bu Kanun kapsamında bulunduğundan, söz konusu memurlarla ilgili olarak, anılan Kanunla öngörülen düzenlemelerin dışına çıkılması ve mevzuatta öngörülmeyen diğer yollarla bir hak veya menfaat sağlanması mümkün değildir.

Bu itibarla, mevzuatta yeni bir düzenleme yapılmadığı sürece mevcut hükümlerin belirlediği memur statüsünün kanuni düzenlemeler dışında değiştirilmesi ve dolayısıyla öngörülen hak ve statülerin dışına çıkılmasına yol açacak bir uygulamaya gidilmesi mümkün değildir.

Bu nedenle ilamın 5.maddesi ile 1.200,00 TL.ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

Karar verildiği 03.04.2012 tarih ve 34730 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.