Sayıştay 7. Dairesi 36960 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2008

• Daire: 7

• Dosya No: 36960

• Tutanak No: 37481

• Tutanak Tarihi: 02.07.2013

• Konu:

KARAR

Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü;

1. 1543 sayılı ilamın 2. maddesiyle verilen 8.283,00 TL’nin tazminine dair hükümde Gerçekleştirme Görevlisi sıfatıyla sorumluluğa iştiraki bulunan Şükrü GÖKÇEK’in itiraz başvurusu üzerine düzenlenen 36959 numaralı dosya 02.07.2013 tarih ve 37480 tutanak sayılı Temyiz Kurulu İlamı ile dilekçi tarafından sunulan belgelerin yargılama sırasında sunulmayan belgelerin ibrazı niteliğinde olup temyiz konusu olmaması bir başka deyişle yargılamanın iadesiyle ilgili olması nedeniyle dairesine tevdii edildiğinden aynı mahiyette olan bu dosyanın da sözü edilen (36959 numaralı) dosya ile birleştirilerek gereği yapılmak üzere hükmü veren DAİREYE GÖNDERİLMESİNE,

2. 1543 sayılı ilamın 3. maddesi ile Strateji Geliştirme Daire Başkanlığında mali hizmetler uzmanı olarak görev yapan Ali Hikmet YAĞCI’nın TODAİE tarafından düzenlen “Kamu Yönetimi Yüksek Lisans Programı” na katılması nedeniyle, burada geçirdiği günler için gündelik ödendiği gerekçesiyle 3.259,82 TL’nin tazminine ilişkin hüküm tesis edilmiştir.

Dilekçi temyiz dilekçesinde özetle; 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun Eğitim Merkezleri başlıklı 217’nci maddesinde devlet memurlarına verilecek eğitimler konusunda Türkiye ve Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsünü, bu eğitimlerde görüşü alınacak kurumlar arasında saydığını, Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Teşkilat Kanununun Teşkilat ve Vazifeler Başlıklı 1’inci maddesinde bu Kurumun kuruluş amacının ve görevlerinin memurların idari sahadaki olgunlaşmalarına yönelik eğitimleri kapsadığının hüküm altına alındığını, daha önceki savunma içeriğinde de belirtildiği üzere Uz. Ali Hikmet YAĞCI’nın görevlendirme sonucu Üniversitenin üst yöneticisinin onayı ile Ankara'da Kamu Yönetimi Yüksek lisans programına katıldığını, Harcırah Kanununun Kapsamı ile ilgili 1’inci maddesinde genel ve özel bütçeli idarelerde çalışanların bu kanuna göre harcıraha müstahak olduklarının ifade edildiğini, kimlere harcırah verileceği başlıklı 4’üncü maddesinin 1’inci fıkrasında; Kanun kapsamına giren kurumlarda çalışan memur ve hizmetliler ile aile fertlerine ve aynı kurumlarda fahri olarak çalışanlara harcırah verileceğinin belirtildiğini, bu mevzuat hükümlerine dayanılarak konunun harcırah kapsamında olduğunun değerlendirildiğini ve Üniversitelerinden Mali Hizmetler Uzmanı Ali Hikmet YAĞCI’nın TODAİE'de Yüksek Lisans yapma için görevlendirildiğinin belgelendirildiğini, yine aynı Kanunun Harcırahın unsurları başlıklı 5’inci maddesinde harcırahın hangi unsurlardan oluştuğunun ifade edildiğini, geçici görevlendirme ile Ali Hikmet YAĞCI’ya Başkanlıklarınca verilen harcırahın yolluk ve yevmiyeden oluştuğunun belgelendirildiğini, Kanunun Muvakkat vazife harcırahı (Yol masrafı ve yevmiye) başlıklı 14’üncü maddesi hükmü ile geçici görev ile memuriyet merkezi bulunduğu mahal dışındaki bir vazife ile görevlendirilene verilecek harcırah unsurlarının belirtildiğini, memuriyet mahallinin ise Kanunda Tarifler başlıklı 3. maddesinin g bendinde memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgâhının bulunduğu şehir ve kasabaların belediye sınırları içinde bulunan mahaller ile bu mahallerin dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu şehir ve kasabaların devamı niteliğinde bulunup belediye hizmetlerinin götürüldüğü veya kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerler olarak tanımlandığını, İstanbul Teknik Üniversitesinde Mali Hizmetler Uzmanı olarak görev yapan ilgili kişinin Ankara'da TODAİE de yüksek lisans eğitimi yapabilmesi için Memuriyet mahallinde bulunmasının mümkün olmadığını, bahsi geçen Kanunun Yurtiçi ve yurtdışı kurslara katılanlara verilecek gündelik başlıklı 37’nci maddesindeki; "Mesleki bilgilerini arttırmak amacıyla memuriyet mahalli dışında açılan kurs veya okullara gönderilenlere: bu Kanuna göre geçici görev gündeliği verilir" açık hükmünden de anlaşılacağı üzere yetiştirilmek üzere yurtiçi ve yurtdışı kurslar veya okullara katılacak kanuna tabi personelin görev mahalli dışında ve mesleki eğitim olarak alacağı her türlü eğitim ve kursun Harcırah Kanunu uyarınca yolluk ve yevmiyeye müstahak olduğunun yasallığı konusunun tereddüde mahal vermeyecek nitelikte olduğunu, Kanunun Geçici görev gündeliği verilebilecek azami süre başlıklı 42’nci maddesi ile geçici bir görev ile başka bir yere gönderilenlere, görev mahalline varış tarihinden itibaren bu kanuna göre verilen gündeliklerin; yurtiçinde bir yıllık dönem zarfında aynı yerde aynı iş için ve aynı şahsa 180 günden fazla verilemeyeceğini, ilk 90 gün için tam takip eden 90 gün için 2/3 oranında ödeneceğini, bu tutarın ödenmesinin yasal zorunluluk olduğunu, 2007 yılında TODAİE tarafından mutad olarak gönderilen Yüksek Lisans Eğitimine katılma yazısında 5 yıllık kamu hizmeti olan ve 4 yıllık fakülte mezunu kamu görevlilerinin ÖSYM tarafından yapılacak sınava katılabileceklerinin ve sınavda başarılı olanlar arasından mülakatla öğrenci alınacağına dair bilginin verildiğini, dosyada yer alan 03.07.2007 tarih ve 1559 sayılı yazı ile TODAİE’nin, Ali Hikmet YAĞCI'nın Programa katılabilmesi için Üniversitelerinden izinli olduğuna dair bir yazının 03.08.2007 tarihine kadar Enstitüye gönderilmesini istediğini, yine bu yazı üzerine Strateji Geliştirme Daire Başkanlığına 31.07.2007 tarih ve 3532 sayılı yazı ile Personel Daire Başkanlığından izin istenildiğini, Personel Daire Başkanlığının Üniversitede Mali Hizmetler Uzmanı olarak görev yapan Ali Hikmet YAĞCI'nın programa katılmasının Rektörlük tarafından uygun bulunduğunu belirten 06.08.2007 tarih ve 3266 sayılı yazıyı TODAİE'ye gönderdiğini, bu izine istinaden 21.07.2007 tarih ve 3102 sayılı yazı ile yolluk ödenmesine izin verildiğini, Üniversitenin üst yöneticisi tarafından Ali Hikmet YAĞCI'nın Ankara'da eğitime gönderildiğinin belgelerle anlaşılabileceğini, 25.08 2007 tarih ve 26624 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Mali Hizmetler Uzmanlığı Yönetmeliği'nin Mesleki yeterlilik ve Özen başlıklı 22’nci maddesi (1)’inci bendinde; "Uzmanlar, görevlerinin gerektirdiği mesleki yeterliliği geliştirmek zorundadır." hükmüne yer verildiğini, aynı maddenin (2)’nci bendinde; "İdareler uzmanların çalışma isteklerini arttırmak mesleki yönden gelişmelerini ve yenilikleri izlemelerini sağlamak için gerekli tedbirleri alır." ifadesi ile uzmanların yetiştirilmelerine yönelik idareye yükümlülük verildiğini, ilgili maddenin (3)’üncü bendinde; "Uzmanlar, idareler tarafından belirlenecek programlar çerçevesinde staj ve araştırma yapmak, yabancı dil bilgilerini ilerletmek, mesleki bilgi ve görgülerini arttırmak amacıyla genel hükümlere göre yurtdışına gönderilebilirler" denilerek mesleki bilgi ve görgüleri arttırılması için ülke dışına gönderilmelerinin teşvik edildiğini, Danıştay Beşinci Dairesinin 31.01 2000 tarih ve 339 Nolu kararı ile benzer konuda 6245 Sayılı Kanunun 37’nci maddesi, 7163 sayılı Kanunun 15’inci maddesi ve ilgilinin açılan sınavı kazanıp idarenin izni ile TODAİE'nin Kamu Yönetimi Lisans Üstü Uzmanlık programına katılması nedeniyle ilgiliye geçici görev yolluğu ödenmesine hükmettiğini, Yine Konya 2. İdare Mahkemesinin Esas No: 2008/91 ve Karar No:2008/659 ile Konya Vergi Dairesinde gelir uzmanı olarak görev yapmakta iken TODAİE Kamu Yönetim Yüksek Lisans programının 2007-2008 akademik yılı giriş sınavını kazanarak 09.10.2007 tarihli Bakanlık onayı ile anılan programa katılması uygun görülmesi üzerine programa katılan davacının kendisine geçici görev yolluğu ödenmesi talebinin reddine ilişkin 11.10.2007 tarih ve 3418 sayılı işlemin iptali ile eğitiminin devamı süresince 6245 sayılı Kanunun 42’nci maddesi uyarınca kendisine geçici görev yolluğunun yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davada davacı lehine oy birliği ile karar verildiğini, yine Maliye Bakanlığının TODAİE’nin açtığı Kamu Yönetimi Yüksek Lisans programına katılmaya hak kazanan hâkim ve savcılara geçici görev yolluğu ödenmesini 04.08.2003 tarihli yazısı ile uygun gördüğünü ve 18.04.2005 tarihli yazısı ile ilgili gündeliklerin Harcırah Kanunun 42’nci maddesinde öngörülen kısıtlamalara tabi tutulup tutulmayacağına ilişkin görüş yazısının dilekçe ekinde sunulduğunu, dolayısıyla belirtmiş ve tüm bu açıklamalar ve önceki savunmalarda belirtilen hususlar dikkate alınarak hakkında verilen kararın temyiz incelemesine tabi tutularak bozulmasını ve tazmin kararı verilerek ilama bağlanan tutarın kaldırılmasını talep etmiştir.

Başsavcılık karşılamasında; Orta-Doğu Amme İdaresi Enstitüsünce düzenlenen uzmanlık ve kurumların isteği üzerine düzenlenen diğer eğitim programlarına katılanların eğitiminin hizmet içi eğitim sayılması için 657 sayılı Yasanın 214’üncü maddesi uyarınca “Hizmet içi eğitim” yönetmeliğinin bulunmasının şart olduğu, ayrıca söz konusu yönetmelikte Orta-Doğu Amme İdaresi Enstitüsünde eğitim yapmaya imkan veren bir maddenin de bulunması gerektiği, bu şartların oluşmasının haricinde idarenin takdir ve onayının da zorunlu olduğu ifade edilmiş, bu hususlar mevcut olmadığı takdirde gündelik ödenemeyeceğinden Daire Kararının onanmasına karar verilmesinin uygun olacağı mütalaa edilmiştir.

6245 sayılı Harcırah Kanunu’nun, “Yurt İçi ve Yurt Dışında Kurslara Katılanlara Verilecek Gündelik” başlıklı 2562 sayılı Kanunla değişik 37’nci maddesinin 1’inci fıkrasında; “Mesleki bilgilerini artırmak amacıyla memuriyet mahalli dışında açılan kurs veya okullara gönderilenlere, bu Kanuna göre geçici görev gündeliği verilir.” hükmü yer almaktadır.

Madde hükmünden anlaşılacağı üzere, memuriyet mahalli dışında açılan kurslara katılanlara geçici görev gündeliği verilebilmesi için ilgili kursun, şahsın mesleki bilgisini arttırıcı özellikte olması diğer bir deyişle, hizmet içi eğitim kapsamında olması ve kurum tarafından bu kursa gönderilmesi gerekmektedir. Söz konusu olayda, anılan kişi kursa kendi isteğiyle katılmış, sınavı kazanması üzerine de kendisine izin verilmiştir. Yani burada kanunun öngördüğü anlamda personelin kursa gönderilmesi söz konusu olmayıp anılan personele sınavı kazanması nedeniyle verilen bir izin vardır.

Diğer yandan, 19.12.1988-4636/1 sayılı Sayıştay Genel Kurul Kararı gereğince, TODAİE’de eğitim gören Devlet Memurlarının bu eğitimlerinin hizmet içi eğitim sayılabilmesi ve dolayısıyla bunlara geçici görev yolluğu ödenebilmesi için, ilgili kurum ve kuruluşlar tarafından usulüne uygun olarak hazırlanmış bir hizmet içi eğitim yönetmeliğinin bulunması ve bu yönetmelikte, söz konusu kurumdaki eğitim programlarına katılmaya imkan veren bir hükmün yer alması, memurun buradaki eğitime, kurumunun isteği üzerine katılmış olması gerekmektedir.

Söz konusu işlemde yukarıda da açıkladığımız üzere anılan kişi kursa kendi isteğiyle katıldığından sınavı kazanması üzerine kendisine izin verilmiştir. Dolayısıyla kararda öngörülen kurum tarafından gönderilme şartı gerçekleşmemiştir. Ayrıca, Sayıştay Genel Kurulunun yukarıda zikredilen kararında yer alan ilgili kurum ve kuruluşlar tarafından usulüne uygun olarak hazırlanmış bir hizmet içi eğitim yönetmeliğinin bulunması ve bu yönetmelikte, söz konusu kurumdaki eğitim programlarına katılmaya imkan veren bir hükmün yer alması ve kursun ilgilinin mesleki bilgisini artırıcı nitelikte olması şartlarının gerçekleşmediği görüldüğünden herhangi bir harcırah tediyesine imkan bulunmamaktadır.

Öte yandan devlet memurlarının mesleki bilgilerinin artırılmasına, bir başka deyişle yetiştirilmelerine ilişkin esas ve usuller 657 sayılı yasanın 214 ila 220’nci maddelerinde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Memurların mesleki bilgilerinin artırılmasına yönelik faaliyetler, anılan yasanın 214’üncü maddesinde, “hizmeti içi eğitim” olarak adlandırılmış ve Devlet Memurlarının yetiştirilmelerini sağlamak, verimliliğini artırmak ve daha ilerdeki görevlere hazırlamak amacıyla uygulanacak eğitim biçiminde tanımlanan hizmet içi eğitimin, Devlet Personel Dairesi tarafından ilgili kurumlarla birlikte hazırlanacak yönetmelikler dahilinde yürütüleceği ifade edilmiş; yine aynı yasanın 217’nci maddesinde de, Başbakanlık Devlet Personel Dairesi tarafından, Maliye ve Milli Eğitim Bakanlıklarıyla Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü, Devlet Planlama Teşkilatı ve ilgili kurumların görüşleri alındıktan sonra Devlet Memurları Eğitimi Genel Planı hazırlanması ve bu şekilde hazırlanacak planın Bakanlar Kurulu kararnamesiyle yürürlüğe konulması öngörülmüştür.

Bu maddeye dayanılarak hazırlanıp 83/6854 sayılı Bakanlar Kurulu Kararnamesiyle (19.10.1983 günlü 18196 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak) yürürlüğe konulan Devlet Memurları Eğitimi Genel Planının “Eğitimde Öncelikler” başlıklı üçüncü kısmında, eğiticilerin ve eğitim yöneticilerinin yetiştirilmelerinin Devlet Personel Dairesinin koordinatörlüğünde Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü ve ilgili yükseköğretim kurumlarınca düzenlenecek programlarla gerçekleştirileceği; personel, eğitim, organizasyon ve metod, halkla ilişkiler, planlama gibi çeşitli uzmanlık alanlarında kurum ve kuruluşların yetişmiş eleman ihtiyaçlarını karşılamak üzere Devlet Personel Dairesinin işbirliği ile Türkiye ve Orta-Doğu Amme İdaresi Enstitüsünce ve ilgili yükseköğretim kurumlarınca eğitim programları düzenleneceği, kurum ve kuruluşların bu alanlarda yönetici ve uzman olarak görevlendirecekleri personelden bu eğitim programlarını bitirmiş olanlara öncelik tanınacağı belirtilmektedir.

Devlet Memurları Eğitimi Genel Planında yer alan bu açıklamalardan, Türkiye ve Orta-Doğu Amme İdaresi Enstitüsünün, kendi uzmanlık programları dışında, Devlet Personel Başkanlığının koordinatörlüğünde ve bu Başkanlıkla işbirliği içerisinde, ilgili kurumların isteği üzerine diğer yükseköğretim kurumlarıyla birlikte düzenlediği çeşitli programlarının da olduğu ve bu programlara kurumlarınca gönderilen memurların devam ettiği anlaşılmaktadır. Ayrıca, Devlet Memurları Eğitimi Genel Planında belirlenen esaslar çerçevesinde kurumlarca hazırlanan hizmet içi eğitim yönetmeliklerinin bazılarında, Türkiye ve Orta-Doğu Amme İdaresi Enstitüsünün düzenlediği “Organizasyon ve Metod” ile “Kamu Yönetimi” gibi uzmanlık programlarına katılmak için 7163 sayılı Türkiye ve Orta-Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Teşkilat Kanununun 15 inci maddesinde belirtilenlerin dışında aranacak bazı niteliklere yer verilmekte; dolayısıyla bu eğitimin bir hizmet içi eğitimi olduğu kurumlarca ve bu yönetmelikleri onlarla birlikte hazırlayan Devlet Personel Başkanlığınca kabul edilmektedir.

Bu itibarla, gerek doğrudan Türkiye ve Orta-Doğu Amme İdaresi Enstitüsünce düzenlenen uzmanlık programlarına, gerekse yine aynı Enstitü tarafından kurumların isteği üzerine düzenlenen diğer eğitim programlarına katılan Devlet Memurlarının bu eğitimlerinin hizmet içi eğitim sayılabilmesi için, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 214’üncü maddesi uyarınca, ilgili kurum ve Devlet Personel Başkanlığının birlikte hazırlayacağı “Hizmet içi Eğitim” yönetmeliğinin bulunması ve bu yönetmelikte, Türkiye ve Orta-Doğu Amme İdaresi Enstitüsünde eğitim yapmaya imkan veren bir hükmün mevcut olması gerekmektedir.

Türkiye ve Orta-Doğu Amme İdaresi Enstitüsündeki eğitim programlarına katılanların, geçici görev yolluğuna hak kazanabilmesinin bir başka koşulu ise, yukarıda da belirtildiği üzere, söz konusu Enstitüde düzenlenen uzmanlık programları ile diğer programlara katılmanın, idarenin takdir ve onayı ile gerçekleşmiş olmasıdır. Gerçekten, 6245 sayılı yasanın değişik 37’inci maddesinde sözü edilen “gönderme” keyfiyeti, idarenin takdir yetkisini de içine alan bir anlam ifade etmekte olup, bunun 7163 sayılı yasanın 15’inci maddesi uyarınca, yarışma sınavını kazanarak Türkiye ve Orta-Doğu Amme İdaresi Enstitüsünde öğrenime hak kazananlara verilmesi zorunlu olan “izin” ile bir tutulmaması gerekir.

Zira, anılan yasanın 15’inci maddesi, yarışma sınavını kazanarak Türkiye ve Orta-Doğu Amme İdaresi Enstitüsünde devam etmeye hak kazanan Devlet Memurlarına tahsil süresince izin verileceğine amir olup, bu hükümde, memurun eğitimi konusunda idarelere herhangi bir takdir hakkı tanınmamaktadır.

Ayrıca, kişinin talebi ve arzusu ile ve yarışma sınavını kazanması sonucunda başlayan böyle bir eğitimin, memurun mesleki bilgisini artırmak amacına dönük olduğunu ve idarelerin gösterdiği lüzuma müsteniden gerçekleştiğini söylemek de pek kolay değildir. Çünkü, 7163 sayılı yasanın öngördüğü eğitim, (2) yıllık ek bir öğrenim niteliğindedir. Yani burada memurun kendi isteği ile bir üst öğrenime devam etmesi söz konusudur. Böyle olunca, bu tür bir eğitimin, memurun mesleki bilgisinin artırılması amacına dönük olan ve idarelerin isteğiyle gerçekleşen hizmet içi eğitimle ilgisinin bulunduğunu söylemek her zaman mümkün olmasa gerekir.

Diğer taraftan, 7163 sayılı yasanın 15 inci maddesinde, Türkiye ve Orta-Doğu Amme İdaresi Enstitüsüne devam etmeye hak kazanmaları nedeniyle kurumlarınca izinli sayılan Devlet Memurlarının, izin süresince her türlü maaş ve özlük haklarından faydalanacakları, maaş ve ödeneklerinin verilmeye devam edileceği belirtilmişse de, belli bir hizmetin görülmesi amacıyla yapılan masraf karşılığı olan harcırahın bu niteliği itibariyle özlük hakları kapsamında düşünülmesi mümkün olmadığından ve maddede harcırah ödeneceğine dair bir hükme de yer verilmediğinden, idarenin isteği dışında kendi talebi ve arzusu ile Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsündeki öğrenime devam eden Devlet Memurlarına geçici görev yoluğu ödenebilmesi, bu açıdan da mümkün görülmemektedir.

Dilekçi dilekçesinde, Maliye Bakanlığının TODAİE’nin açtığı Kamu Yönetimi Yüksek Lisans programına katılmaya hak kazanan hâkim ve savcılara geçici görev yolluğu ödenmesini 04.08.2003 tarihli yazısı ile uygun gördüğünü ve 18.04.2005 tarihli yazısı ile ilgili gündeliklerin Harcırah Kanunun 42’nci maddesinde öngörülen kısıtlamalara tabi tutulup tutulmayacağına ilişkin görüş yazısının bulunduğunu iddia etse de 29.08.1983 tarihinde Adalet Bakanlığının onayı ile yürürlüğe giren Hakim ve Savcıların Meslek İçi Eğitim Yönetmeliğinin Eğitim şekilleri başlıklı 24’üncü maddesinde eğitimin uygulamalı eğitim, kurs, seminer, konferans, toplantı, yayın yoluyla yapılacağı hükme bağlanmış, Türkiye Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Kamu Yönetimi Lisans programı bu kapsamda değerlendirilmemiştir. Bu durumda, söz konusu eğitimin hizmet içi eğitim olarak değerlendirilmesi mümkün değildir.

Ayrıca dilekçi harcırah ödenmesi gerektiği yönünde muhtelif İdare Mahkemesi ve Danıştay Kararlarının olduğunu iddia etmişse de, Sayıştay Kanununun 65’inci maddesine göre genel mahkemelerce verilen hükümler, Sayıştay’ın, hesap ve işlemler yönünden denetimine ve hükmüne engel olmadığından bu iddianın da kabulü mümkün görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, Türkiye ve Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsüne devam eden söz konusu personele, 6245 sayılı yasanın 37 inci maddesi hükümleri dairesinde geçici görev yolluğu ödenebilmesi, memurun kurumu tarafından 657 sayılı yasanın 214’üncü maddesi uyarınca ve Devlet Memurları Eğitimi Genel Planı ile belirlenin esaslar doğrultusunda hazırlanmış bir hizmet içi eğitim yönetmeliğinin bulunmasına ve bu yönetmelikte, anılan Enstitüdeki eğitim programlarına katılmaya imkan sağlayacak bir hükme yer verilmiş olmasına ve ayrıca, memurların söz konusu Enstitüdeki eğitim programlarına katılmalarının, kurumlarının isteği ile gerçekleşmesine bağlıdır.

Bu şartlar yerine gelmeden Türkiye Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü’nün 2007/2008 akademik yılı Kamu Yönetimi Yüksek Lisans Programına katılan Mali Hizmetler Uzmanı Ali Hikmet YAĞCI’ya bu programa katıldığı günler için gündelik ve yol masrafı ödenmesine imkan bulunmamaktadır.

Sonuç olarak, dilekçi iddialarının reddi ile 1543 sayılı ilamın 3. maddesiyle verilen 3.259,82 TL’nin tazminine ilişkin hükmün TASDİKİNE,

Karar verildiği 02.07.2013 tarih ve 37481 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.