Sayıştay 7. Dairesi 35548 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2008

• Daire: 7

• Dosya No: 35548

• Tutanak No: 37662

• Tutanak Tarihi: 24.09.2013

• Konu:

KARAR

Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü;

1. ) Nüfusu 16.085 olan Göktürk Belediyesi Başkanının aylık brüt ödeneğinin 80.000 gösterge rakamının aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak tutardan daha fazla hesaplanması nedeniyle 7.002,85 TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle, ilgili müdürlükçe 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun “Belediye Başkanının Özlük Hakları” başlıklı 39’ncu maddesindeki, nüfusu 50.001’den az olan il merkezi beldelerde ödeneğin hesaplamasında (c) bendinde belirtilen gösterge rakamı esas alınır, hükmü göz önüne alınarak hesaplama yapıldığını belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

Başsavcılık karşılama yazısında; “5393 sayılı yasanın 39. maddesi nüfusu 10.001’den 50,000’e kadar olan beldelerde 80.000 gösterge rakamının memur için belirlenen katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak tutarda aylık brüt ödenek verileceğini hüküm altına almıştır. Nüfusu 16.085 olan Göktürk Belediye başkanının da bu hüküm doğrultusunda brüt ödenek alması gerekir. İzah edilen nedenlerden dolayı temyiz itirazlarının reddi ile Daire Kararının onanmasına karar verilmesi mütalaa olunur.” Denilmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanununun “Belediye başkanının özlük hakları” başlıklı 39 uncu maddesinde;

“Belediye başkanına nüfusu;

a) 10.000’e kadar olan beldelerde 70.000,

b) 10.001’den 50.000’e kadar olan beldelerde 80.000,

c) 50.001’den 100.000’e kadar olan beldelerde 100.000,

d) 100.001’den 250.000’e kadar olan beldelerde 115.000,

e) 250.001’den 500.000’e kadar olan beldelerde 135.000,

f) 500.001’den 1.000.000’a kadar olan beldelerde 155.000,

g) 1.000.001’den 2.000.000’a kadar olan beldelerde 190.000,

h) 2.000.001’den fazla olan beldelerde 230.000,

Gösterge rakamının Devlet memurları için belirlenen aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak tutarda aylık brüt ödenek ödenir. Nüfusu 50.001’den az olan il merkezi beldelerde bu ödeneğin hesaplanmasında (c) bendinde belirtilen gösterge rakamı esas alınır.” hükmü yer almaktadır.

Bu hükümden de açıkça anlaşılacağı üzere nüfusu 16.085 olan Göktürk Belediyesinde Belediye Başkanına 80.000 gösterge rakamının Devlet memurları için belirlenen aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak tutarda aylık brüt ödenek ödenmelidir. Ancak; bu hükmün aksine Göktürk Belediye Başkanına bu tutarın üzerinde aylık brüt ödenek ödendiği görülmüştür.

Dilekçede, ödemenin gerekçesi olarak 5393 sayılı Belediye Kanununun “Belediye Başkanının Özlük Hakları” başlıklı 39 uncu maddesinde yer alan “nüfusu 50.001’ den az olan il merkezi beldelerde ödeneğin hesaplanmasında (c) bendinde belirtilen gösterge rakamı esas alınır” hükmü gerekçe gösterilmiş ise de; bu hükümden, nüfusu 50.001’den az olan il merkezi belde belediye başkanlıklarının başkan ödeneğinin hesaplanmasında ( c ) bendinde yer alan gösterge rakamının esas alınacağı, merkez ilçeye bağlı ilk kademe belde belediye başkanları ödeneği için bu göstergenin uygulanmayacağı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, dilekçi iddialarının reddedilerek 1135 sayılı İlam’ın 1’inci maddesi ile verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

2. ) 1135 sayılı İlam’ın 2’nci maddesi ile, İstanbul Göktürk Belediyesinde çalışmakta olan Doktor Haluk KARDAŞ’a işyeri hekimliği ücreti ödenmesi nedeniyle tazmin hükmü verilmiştir.

30.06.2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6331 sayılı “İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu”nun Geçici 6. madde hükmü aynen şöyledir:

“Kamu kurum ve kuruluşları ile mahalli idarelerde gerçekleştirilmiş olan işyeri hekimliği ücreti ödemeleri nedeniyle kamu görevlileri hakkında idari veya mali yargılama ve takibat yapılamaz, başlatılanlar işlemden kaldırılır, bu ödemeler geriye tahsil ve tazmin konusu edilemez.”

Bu hüküm karşısında 1135 sayılı İlam’ın 2’nci maddesi hakkında mali yargılama ve takibat yapılamayacağından temyiz konusu maddenin İŞLEMDEN KALDIRILMASINA,

3. ) 1135 sayılı İlam’ın 3’üncü maddesi ile, Belediye personeli ve ailelerinin Armutlu Tatil Köyüne gidiş. dönüş ve konaklama dahil tüm masraflarının Belediye tarafından karşılanması nedeniyle 23.664,00 TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle, İçişleri Bakanlığının 04.02.1998 tarihli onayı ile yürürlüğe konulan Temsil, Ağırlama ve Tören Giderlerin Yönergesinde bu tür harcamanın yapılabileceğinin belirtildiğini ve yönergenin “Genel Kural” başlıklı 3’ncü maddesinde “Temsil, Ağırlama ve Tören Giderlerinin konu, kapsam ve miktarının tayini Belediye Başkanının takdirine bağlı” denildiğini;

Aynı yönergenin “Ağırlama Giderleri” başlıklı 5’nci maddesinin “f” bendinde “Beldenin kalkınmasında katkısı olanlar veya olacağı anlaşılanlar ile bu kişilerin eşleri ve refakatindeki görevliler için, geleneklere ve davetin şümulüne göre, ağırlama, konaklama, konutlandırma ve bu işlerle ilgili olarak hazırlıkların gerektirdiği giderlere ziyafet, kokteyl, hediye, bahşiş ve taşıma giderleri şeklinde yapılır” denildiğini ve belediye personeli ile eşlerinin bu kapsamda olmadığının iddia edilemeyeceğini belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

Başsavcılık karşılama yazısında; “Belediye yasasında çalışan personelin eşleri ile birlikte tatile gönderilmelerine ve giderlerinin de karşılanmasına ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Böyle bir organizasyon belediyenin görevleri arasında da yoktur. Söz konusu harcama Temsil, Ağırlama ve Tören giderleri kapsamına da girmez. Temyiz itirazlarının reddi ile Daire Kararının onanmasına karar verilmesi mütalaa olunur.” Denilmiştir.

Rapor dosyası ve ekli belgelerin incelenmesi neticesinde, İstanbul Göktürk Belediyesi personeli ve ailelerinin 21.03.2008 – 23.03.2008 tarihleri arasında Armutlu Tatil Köyüne gidiş dönüş ve konaklama dahil tüm masraflarının Belediye tarafından karşılandığı görülmüştür.

Belediye Bütçesinden Yapılacak Temsil ve Ağırlama Giderleri Yönergesinin,

“Kapsam” başlıklı 2. Maddesinde;

“Bu Yönerge, belediye idaresinin başı ve temsilcisi olan belediye başkanının bu sıfatının gereği olarak yapacağı temsil, ağırlama ve tören giderleri konusunda uyacağı kuralları kapsar.”

“Genel Kural” başlıklı 3. Maddesinde;

“Temsil-ağırlama ve tören giderlerinin konu, kapsam ve miktarının tayini Belediye Başkanının takdirine tabidir.

Bu giderlerin yapılmasını gerektiren tören veya toplantıya Belediye Başkanının katılması şartı aranmaz.”

“Temsil Giderleri” başlıklı 4. Maddesinde;

“Temsil giderleri görevle ilgili olmak şartıyla:

a)Belde’de başarılı çalışmaları görülenler için toplantılar düzenlenmek,

b)Kupa ve benzeri teşvik uygulamalarında bulunmak

c)Gerçek ve tüzel kişilere plaket, ödül ve hediye vermek, çiçek göndermek,

d)Belde’de göreve başlayan veya ayrılan protokole dahil kişiler için toplantılar düzenlenmek ve hediye vermek, için yapılır. “

“Ağırlama Giderleri” başlıklı 5. maddesinde; “Ağırlama, Beldenin misafiri durumunda olan:

a) Cumhurbaşkanı, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı, Başbakan ve Bakanlar Kurulu Üyeleri,

b) Hükümet Merkezi veya diğer illerin protokole dahil kişiler,

c) Yabancı Ülke Temsilcileri veya konuklar,

d) Sanat, bilim, kültür ve spor dallarında temayüz etmiş kişiler,

e) Basın mensupları,

f) Beldenin kalkınmasında katkısı olanlar veya olacağı anlaşılanlar ile bu kişilerin eşleri ve refakatindeki görevliler için, geleneklere ve davetin şümulüne göre, ağırlama, konuklama, konutlandırma ve bu işlerle ilgili olarak hazırlıkların gerektirdiği giderlerle ziyafet, kokteyl, hediye, çiçek, bahşiş ve taşıma giderleri şeklinde yapılır.” denilmektedir.

İstanbul Eyüp Göktürk Belediyesi tarafından Belediye personeli ve ailelerinin 21.03.2008 – 23.03.2008 tarihleri arasında Armutlu Tatil Köyüne gidiş dönüş ve konaklama dahil tüm masraflarının bütçeden ödendiği görülmekle birlikte, söz konusu şahıslar belde misafiri, beldede göreve başlayan protokole dahil veya kanunda nitelikleri belirtilen diğer benzeri kişiler arasında bulunmamaktadır. Bununla birlikte, ilama konu edilen harcama ne 5393 sayılı Belediye Kanunu ne de Belediye Bütçesinden Yapılacak Temsil Ağırlama ve Tören Giderleri Yönergesi’nde tanımlanmış bir belediye gideri değildir.

Belediye Bütçesinden Yapılacak Temsil Ağırlama ve Tören Giderleri Yönergesi, temsil ağırlama ve tören giderlerinin konu, kapsam ve miktarının tayinini Belediye Başkanı’nın takdirine bırakmış olmakla birlikte bu takdir yetkisi söz konusu ödeneğin mevzuata aykırı olarak kullanılmasını kapsamamaktadır.

Bu itibarla, dilekçi iddialarının reddedilerek 1135 sayılı İlam’ın 3’üncü maddesi ile verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

4. ) 1135 sayılı İlam’ın 4’üncü maddesi ile, Belediyeye ait 34 ZM 1218 plakalı araca kasko sigortası yapılması nedeniyle 2.097,32 TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 106. maddesinde, aralarında belediyelerin de bulunduğu kamu kuruluşlarının, kendilerine ait motorlu araçların sebep oldukları zararları karşılamak üzere bu Kanunun işletenin hukuki sorumluluğuna ilişkin hükümlerinin uygulanacağının belirtildiğini, yine aynı Kanunun, işletenin sorumluluğu başlıklı 85. maddesinin 1. fıkrasında; “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olur” denildiğini ve aynı Kanunun 91. maddesinde, “İşletenlerin, bu Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur.” ifadesine yer verildiğini, 5393 sayılı Belediye Kanununun 60. maddesinde yer alan “Belediyenin giderleri” başlıklı düzenlemenin (h) fıkrasında, “sigorta giderlerini” belediyenin giderleri arasında saymakla, belediyenin sigortalama işlemleri için herhangi bir kısıtlamaya tabi olmaksızın harcama yapabileceğinin açıkça ifade edildiği, Kanun hükmünde yer alan sigorta deyiminden sadece mali sorumluluk sigortasını anlamanın olası olmadığını, Kanun koyucunun herhangi bir sınırlamaya tabi olmaksızın belediye mallarının sigortalanmasına izin vermiş bulunduğu, kamu kuruluşlarının yaptırmakla zorunlu kılındıkları sigorta çeşidinin yasaya göre bu sigorta olduğunu; Dolayısıyla, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu çerçevesinde yapılarak, 5393 sayılı Belediye Kanununun 60/h maddesine göre ödemenin yapıldığını belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

Başsavcılık karşılama yazısında;” 2008 yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanununun (E) cetvelinin 20 sıra nolu açıklaması “Devlet Mallarının” sigorta edilmemesi esasını getirmektedir. Bu hüküm karşısında belediyelere ait araçların kasko sigortaları yapılamayacağından Daire Kararının onanmasına karar verilmesi mütalaa olunur.” Denilmiştir.

03.07.2005 tarih ve 5393 sayılı Belediye Kanununun “Belediye Giderleri” başlıklı 60 ıncı maddesi (h) fıkrasında her ne kadar “h-Faiz borçlanmaya ilişkin diğer ödemeler ile sigorta giderleri,” harcama türünden bahsolunmuşsa da, burada kastedilen sigorta türü özel ve isteğe bağlı sigorta olmayıp, belediyelere ait motorlu araçlara yaptırılması gerekli görülen Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasıdır.

Nitekim 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 106 ncı maddesinde bu konuya ilişkin olarak aynen;

“Genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelere, İl Özel İdarelerine ve belediyelere, kamu iktisadi teşebbüslerine ve kamu kuruluşlarına ait motorlu araçların sebep oldukları zararlardan dolayı, bu Kanunun işletenin hukuki sorumluluğuna ilişkin hükümleri uygulanır. Bu kuruluşlar, 85 inci maddenin birinci fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere 101 inci maddedeki şartları haiz milli sigorta şirketlerine mali sorumluluk sigortası yaptırmakla yükümlüdürler.” denilerek Belediyenin sahip olduğu motorlu vasıtaların sadece mali sorumluluk sigortasının milli sigorta şirketlerine yaptırabileceği öngörülmüş olmaktadır.

Ayrıca 2008 Mali Yılı Bütçesinin “Bazı Ödeneklerin Kullanımına ve Harcamalara ilişkin Esaslar” başlıklı E cetvelinin 20. maddesinde; “Bütçelerin diğer tertiplerinin esas giderlerine ilişkin olarak ödenen sigorta giderleri dışında Devlet mallarının sigorta edilmemesi esastır.

Ancak;

a) Yanıcı, patlayıcı maddeler, gemi, uçak ve ilaç depolama yerlerinin sigorta giderleri,

b) Dış ülkelerdeki Devlete ait temsilcilik binaları ile Devlete ait eşyanın ve kira ile tutulan bina için yapılan kontratta sigorta zorunluluğu varsa kiralık binanın, Türk mülkiyetinde olan veya kira ile tutulan yerlerde organizatör şirket tarafından sigorta zorunluluğu konulmuşsa söz konusu yerlerin sigorta giderleri,

c) Sağlık Bakanlığına ait 112 acil ambulanslarının kasko sigortası ile dış kuruluşlarla ilgili olarak taşıt sigortası (misyon şefinin uygun gördüğü hallerde tam kasko) giderleri,

d) Belgelerine göre ayrılması mümkün olmayan sigorta ve navlun giderleri, bütçelerin ilgili tertiplerinden ödenir.”denilmektedir.

Mevzuat gereği Devlet malının yukarıda sayılan istisnalar dışında sigorta edilmemesi esastır. Taşıtlar için yeterli görülen sigorta çeşidinin zorunlu mali sorumluluk sigortası olduğu “Bütçelerin diğer tertiplerinin esas giderlerine ilişkin olarak ödenen sigorta giderleri” hükmünden sarih olarak anlaşılmaktadır.

Bununla birlikte, 06.07.2005 tarihli ve 25867 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “2006-2008 Dönemi Bütçe Çağrısı”na ilişkin Maliye Bakanlığı Tebliği eki olan “2006-2008 Dönemi Bütçe Hazırlama Rehberinin giriş bölümünde, 5018 sayılı Kanuna ekli (I), (II) ve (III) sayılı Cetvellerde yer alan idarelerin ödenek tekliflerini orta vadeli program orta vadeli mali plan ile bu Rehberde yer alan esaslara göre hazırlayacakları belirtilmiştir.

Söz konusu Rehberin, “Analitik Bütçe Sınıflandırması” başlıklı (B) bölümünün, Ekonomik sınıflandırmaya ilişkin açıklamaları içeren 5. alt bölümünde, 2006-2008 dönemi bütçe hazırlıklarında esas alınacak olan, giderin ekonomik kodları ve açıklamalarının ekte yer aldığı; giderlerin ekonomik sınıflandırmasında bu açılmaların esas alınacağı, ödenek tekliflerinin hazırlanmasında ve harcamaların gider kaydının yapılmasında bu açıklamalara titizlikle uyulması gerektiği, açıklanmıştır.

Ekte yer alan Analitik Bütçe Sınıflandırmasına İlişkin Rehberin; “IV-Giderin ekonomik kodlarının açıklamaları” başlıklı bölümünün, “03-Mal ve hizmet alımı giderleri” harcama grubunda yer alan, “03.5.4.02-Sigorta giderleri” başlıklı detay kodunun açıklama kısmında;

“03.5.4.02 Sigorta Giderleri: diğer harcama kalemlerinin esas giderlerine ilişkin olarak ödenen sigorta giderleri dışında devlet mallarının sigorta edilmemesi esastır. Ancak;

-Yanıcı ve patlayıcı maddelerin, ilaçların, gemilerin, uçakların ve bunlara ait depolama yerlerinin sigorta giderleri,

-Dış ülkelerdeki Devlete ait temsilcilik binaları ile Devlete ait eşyanın ve kira ile tutulan bina için yapılan kontratta sigorta zorunluluğu varsa kiralık binanın Türk mülkiyetinde olan veya kira ile tutulan yerlerde organizatör şirket tarafından sigorta zorunluluğu kanılmışsa söz konusu yerlerin sigorta giderleri,

-Dış kuruluşlarla ilgili olarak taşıt sigortası (misyon şefinin uygun gördüğü hallerde tam kasko),

-Belgelerine göre ayrılması mümkün olmayan sigorta giderleri,

-Taşıtların zorunlu mali sorumluluk sigortası giderleri,

-İlgili mevzuatı gereği sigortalanması zorunluluğu bulunan bina, taşıt, malzeme vb. sigorta giderleri, bu bölüme gider kaydedilecektir.”

Denilmek suretiyle diğer harcama kalemlerinin esas giderlerine ilişkin olarak ödenen sigorta giderleri dışında devlet mallarının sigorta ettirilmemesi ilke olarak kabul edilmiş ve bu temel ilkenin istisnaları da sayılmıştır. Buna göre taşıtların ancak zorunlu mali sorumluluk sigortası giderleri karşılanabilecektir. İsteğe bağlı sigorta türü olan kasko sigortası giderleri bu kapsamda yer almamıştır.

01.01.2006 tarihinden itibaren yürürlükte bulunan Mahalli İdareler Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliğinin “Ekonomik Sınıflandırma” başlıklı 10 uncu maddesinin 4 üncü fıkrasında;

“(4) Kurumlar, Maliye Bakanlığınca Genel Bütçe için belirlenen dört düzey ekonomik kodlardan sadece ihtiyaç duydukları kodları kullanırlar.”denilmektedir.

Yine aynı Yönetmeliğin “Hüküm Bulunmayan Haller” başlıklı 464 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında;

“(1) Bütçeye ilişkin olarak bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan ve ihtiyaç duyulan hallerde, Maliye Bakanlığınca Genel Bütçe için yapılan düzenlemeler esas alınır.”denilmektedir.

Bu hükümler karşısında, yukarıda bahsi geçen “detay koduna ilişkin olarak “Analitik Bütçe Sınıflandırmasına İlişkin Rehber”de yer alan açıklamaların Belediyeler için de geçerli ve bağlayıcı olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer alan mevzuat hükümleri gereğince, belediye hizmetlerinde kullanılan araçların kasko sigorta bedellerinin belediye bütçesinden ödenmesi mümkün olmadığından, dilekçi iddialarının reddedilerek 1135 sayılı İlam’ın 4’üncü maddesi ile verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE

5. ) 1135 sayılı İlam’ın 5’inci maddesi ile, eğitim seminerleri için seminerleri düzenleyen birlik veya derneklere, İçişleri Bakanlığı’nın 200/26 sayılı genelgesinde belirtilen sınırlamaya uyulmadan ödeme yapılması nedeniyle 16.753,40 TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle, İçişleri Bakanlığı’nın 21.02.2007 tarih ve 2007/26 sayılı genelgesinin 1. maddesinde “Mahalle idare birliği, dernek, vakıf, şirket ve benzeri kuruluşlarca düzenlenen eğitim ve benzeri hizmetlere mahalli idare personelinin katılımı ve bütçeden ödeme yapılabilmesi için, söz konusu faaliyeti düzenleyecek kurum ve kuruluşlar tarafından, eğitim veya faaliyet programı, programda görev alacak kişiler, programın uygulanacağı ve katılımcı ücreti de belirlenerek önceden Bakanlıktan izin alınacaktır” denildiğini;

Dolayısıyla, eğitim seminerini düzenleyen derneklerin bu seminerle ilgili göndermiş olduğu yazı ve tekliflerde kişi başı eğitim seminer ücretinin belirtilmiş olup, Belediyece de 21.02.2007 tarih ve 2007/26 sayılı genelgenin 1. maddesine göre ilgili derneklere teklif doğrultusunda ödeme yapıldığını; ayrıca ilgili derneklere yapılan bu ödemelerin seminer ücretinden çok hizmetçi özel eğitim bedeli ücreti olduğunu belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

Başsavcılık karşılama yazısında; “İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü’nün 21.02.2007 tarih ve 2007/26 numaralı genelgesi ile eğitim seminerlerine katılacak personel için belediye bütçesinden memur maaş katsayısının 2500 rakamı ile çarpımı sonucu bulunan miktar kadar ödeme yapılabileceğini belirlenmiştir. Bu miktarı aşan kısım ise personel tarafından karşılanacaktır. Ayrıca savunmada “Hizmet İçi Özel Eğitim”den bahsedilmekte ise de görevlendirme yazısı “Eğitim Semineri” için verilmiştir. İzah edilen nedenlerden dolayı temyiz itirazlarının reddi ile Daire Kararının onanmasına karar verilmesi mütalaa olunur.” Denilmiştir.

İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü’nün 21.02.2007 tarihli ve 2007/26 numaralı Genelgesi’nde;

“….

3. Eğitime katılacak belediye personeli başına ödenecek tutar, konaklama dahil günlük olarak, memur maaş katsayısının 2500 rakamı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarı geçmeyecektir. Konaklama ücretinin eğitim ücretine dâhil olması halinde personele ulaşım giderleri ve 1/3 oranında harcırah ödenecektir. ” denilmektedir.

Buna göre, eğitim seminerine katılan personeller için belediye bütçesinden ödenecek günlük bedel en fazla memur maaş katsayısının 2500 rakamı ile çarpımı sonucu bulunan miktar kadar olabilir. Bu miktarı aşan kısım ise seminere katılan personel tarafından karşılanacaktır.

Ayrıca dilekçede bahse konu olan ödemelerin eğitim semineri bedeli değil “Hizmet İçi Özel Eğitim Bedeli” olduğunu ve dolayısıyla İçişleri Bakanlığının 2007/26 sayılı Genelge kapsamına girmediğini ifade edilmiş ise de söz konusu eğitimlere ilişkin gerek görevlendirme yazılarında gerekse ilgili derneklerin söz konusu eğitimlere ilişkin programlarında söz konusu faaliyet “eğitim semineri” adıyla yer aldığından söz konusu iddianın kabulü mümkün değildir.

Bu itibarla , dilekçi iddialarının reddedilerek 1135 sayılı İlam’ın 5’inci maddesi ile verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

Karar verildiği 24.09.2013 tarihli ve 37662 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.