Sayıştay 7. Dairesi 34738 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2007

• Daire: 7

• Dosya No: 34738

• Tutanak No: 37748

• Tutanak Tarihi: 08.10.2013

• Konu:

KARAR

Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra, gereği görüşüldü;

1. 1422 sayılı ilamın 2. maddesi ile Vali ve Vali Yardımcılarına verilen encümen ödeneğinden gelir vergisi kesilmemesi sonucu kamu zararına neden olunduğu gerekçesi ile 3.145,95 YTL.’ye tazmin hükmü verilmiş, 19752 (20.11.2012 tarih ve 35722 tutanak) sayılı Temyiz Kurulu ilamının 1. Maddesiyle de söz konusu tazmin hükmünün tasdikine karar verilmiştir.

Dilekçi, karar düzeltmesine ilişkin dilekçesinde özetle, Sayıştay Kanunu'nun 55. Maddesinin 2. Fıkrasının a bendinde belirtildiği üzere kararda "kanuna aykırılık" bulunduğunu, Sayıştay Kanunu'nun 57. Maddesinin 1. Fıkrasının b bendinde "bir kararda aynı konu hakkında birbirine aykırı hükümler bulunması" halinde karar düzeltmeye gidilebileceğinin ifade edildiğini, Temyiz kurulu ilamında bir taraftan vergi mahkemesinin kararlarının emsal alınamayacağı hüküm altına alınmış olmakla beraber diğer taraftan bir mahkeme kararı emsal alınarak hüküm tesis edildiğini, dolayısıyla aynı kararda aynı konu hakkında birbiri ile çelişen hükümler bulunduğunu, Sayıştay Kanunu'nun 57. maddesinin 1. Fıkrasının a bendinde "hükmün esasına etkili iddia ve itirazların kararda karşılanmamış olması" halinde karar düzeltmeye gidilebileceğinin ifade edildiğini, 22.04.2011 tarihinde vermiş olduğu dilekçe tarihinde Vergi Dava Daireleri Kurulu kararı ve 666 sayılı KHK henüz çıkmamış olduğundan ve ilgili tazmin döneminde bu kararın emsal alınma ihtimali bulunmadığından esası etkileyecek iddia ve itirazlarının kararda karşılanmadığını,

Bilindiği üzere 5302 sayılı kanunun 28 ve 63. Maddelerinde 11/10/2011 tarihli 666 sayılı KHK ile bu kanun kapsamında alınan ödeneklerin kaldırıldığını, dolayısıyla bu aşamadan sonra gelir vergisi kesilip kesilmeyeceğinden çok bu tazminlerin geriye yönelik yapılıp yapılamayacağının önem kazandığını, Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu'nun 22/12/1973 tarih ve 1968/8 esas ve 1974/14 karar sayılı kararı incelenecek olursa, adı geçen kararda idarenin yokluk, açık hata, memurun gerçek dışı beyanı veya hilesi hallerinde süre aranmaksızın hatalı ödediği meblağı her zaman geri alabileceği, bunun dışında kalan hallerde hatalı ödemelerin geri istenilmesinin hatalı ödemenin yapıldığı tarihten başlamak üzere dava açma süresinde olanaklı olduğu kural olarak benimsendiğini, Danıştay Daireleri ile Kurullarının aldığı birçok kararda İçtihatları Birleştirme Kurulu'nun bu kararına atıfta bulunularak ve birçok davanın bu ilke doğrultusunda karara bağlandığının görüldüğünü, mevcut meselede ise mülki idare amirlerinin gerçek dışı beyanı, hilesi, kötü niyeti olmadığından, kesilmeyen ya da geri iade edilen gelir vergileri ile alakalı işlemler Danıştay Dördüncü Dairesinin kesin ve nihai kararları çerçevesinde gerçekleştiğinden, vergi dava daireleri kurulu kararından sonra bu karar emsal alınarak gelir vergisi kesintisi yapılmaya başlandığından durumun yukarıda adı geçen İçtihatları Birleştirme Kurulu'nun 22.12.1973 günlü kararı bağlamında incelenmesi ve tazmin kararlarının iptal edilmesi gerektiği düşüncesinde olduğunu, kaldı ki anayasanın 140. Maddesinin 2. Fıkrasında "vergi, benzeri mali yükümlülükler ve ödevler hakkında Danıştay ve Sayıştay kararları arasında ki uyuşmazlıklarda Danıştay kararları esas alınır" denildiğini, Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu ise bu konuda en üst karar merci olduğundan Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu kararları dikkate alınması gerektiğinin bu anlamda kararda kanuna aykırılık oluştuğunu, Sayıştay Temyiz Kurulunun, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu kararını teyit etmiş, tazmine karar vermiş ancak Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu'nun yukarıda bahsi geçen kararını dikkate almadığını,

Sayıştay Temyiz Kurulu'nun kararında yer alan "öte yandan aynı konuda vargı organlarınca verilen kararlar şahsına, olayına ve dönemine münhasır olduğundan, mahkeme kararlarına göre üçüncü kişiler hakkında işlem yapılması mümkün bulunmamaktadır" denmek suretiyle Danıştay kararının emsal teşkil edemeyeceği ve böylece mahkeme kararlarının tek bir kişi lehine kanunda istisna oluşturabileceği ifade edildiğini, bu durumun anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, oysa bu kararların emsal alınamayacağı konusunda kamu hukukunda herhangi bir hüküm bulunmadığını ve emsal hukukunun yıllardır hukuk sistemimizde kullanıldığını, kaldı ki temyiz kurulu kararında geçen Danıştay vergi dava daireleri kurulu kararı yayınlandığı tarihte mülki idare amirleri tarafından emsal alınarak bu ödeneklerden gelir vergisi kesilmeye başlanıldığını, yine aynı temyiz kurulu kararında "ayrıca Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun 03.06.2011 tarihli ve 2011/240 Karan 2010/290 esas sayılı kararında açıkça gelir vergisi kesilmesi nedeniyle açılan davanın temyizi sonrasında ki direnme kararında hukuka aykırılık görülmemiş ve gelir vergisi kesileceği karara bağlanmıştır" denmek suretiyle Temyiz Kurulu Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun kararını emsal aldığını bildirdiğini, dolayısıyla Danıştay Dördüncü dairesinin kararının emsal alınamayacağını söyleyen Temyiz Kurulu'nun, Vergi Dava Daireleri Kurulu kararını emsal alması ciddi bir çelişki doğurduğunu,

Oysa Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu'nun 2005/2 esas ve 2007/1 karar nolu kararı dikkatlice incelenecek olursa "Kaldı ki mevzuatımızda, dava daireleri kararları ile Kurul kararlarının hukuki değer ve güçleri bakımından bir ayırım bulunmadığı gibi, Danıştay Kanununda ve İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda 1990 yılında yapılan değişiklik ile de bu durum amaçlanmadığından, içtihadı birleştirme müessesesini düzenleyen Danıştay Kanunu'nun 39 uncu maddesinde herhangi bir değişiklik yapılmamıştır. Bir yasa kuralından ne anlaşılması gerektiği veya bir yasa kuralının uygulanması konusunda dava daireleri ile kurul kararları arasında oluşan görüş ve yorum farklılıklarının çözüm yeri, İçtihatları Birleştirme Kuruludur. Bu nedenle. Kurulun, yukarıda sözü edilen şekilde oluşacak içtihat aykırılıklarının giderilmesine yönelik işlevinin yorum yolu ile daraltılması mümkün değildir." Demek suretiyle Danıştay dairelerinin temyizen baktıkları ve karar verdikleri olaylar ile dava daireleri kurulunun ısrar üzerine baktıkları kararlar arasında hukuki değer bakımından hiçbir fark bulunmadığını ve bu kararlar arasında ki uyuşmazlıkların çözüm yeri içtihatları birleştirme kurulu olduğunu, zaten vergi dava daireleri kurulunun 03/06/2011 tarihli 2011/240 karar ve 2010/290 esas sayılı kararına karşın Danıştay dördüncü dairesi 2009/5427 esas ve 2012/1829 karar sayılı kararı ile 17.05.2012 tarihinde kararında ısrar etmiş ve Kırıkkale vergi mahkemesinin gelir vergisi kesilmemesi yönündeki temyiz üzerine düzeltme kararını oybirliği ile onadığını belirterek 19752 (20.11.2012 tarih ve 35722 tutanak) sayılı Temyiz Kurulu ilamının 1. maddesinin Sayıştay Kanunun 77. maddesi uyarınca düzeltilerek 1422 sayılı ilamın 2. Maddesinde yer alan tazmin hükmünün kaldırılmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

Başsavcılık karşılama yazısında; “Iğdır İl Özel İdaresi Saymanlığı 2007 yılı hesabının 7. Dairece yargılanması sonucu çıkarılan kararın Temyiz Kurulunun 20.11.2012 tarih ve 35722 tutanak nolu kararı ile onanması üzerine Kaymakam Ahmet Ferhat ÖZEN tarafından verilen karar düzeltilmesi dilekçesi incelenmiş olup ileri sürülen nedenler yerinde görülmemiştir. Çünkü, Dilekçede ileri sürülen sebepler yasada belirtilen Karar Düzeltilmesi için sayılan sebeplerin hiçbirisine uymamaktadır. Bu bakımdan talebin reddine karar verilmesi mütalaa olunur.” denilmiştir.

Dilekçi tarafından, Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun Kararına atfen, hatalı ödemenin ilk yapıldığı tarihten itibaren 60 gün içinde geri alınmasının mümkün olduğu ileri sürülmekte ise de, 832 sayılı Kanunun 66’ncı maddesinde belirtildiği üzere Sayıştay, sayman hesaplarının Sayıştay’a noksansız verildiği tarihten itibaren 2 yıl içinde yargılamakla mükellef olup ilgili mevzuatta Sayıştay’ın yargılama süresine ilişkin başkaca bir sınırlama bulunmamaktadır.

Ayrıca, Temyiz Kurulu kararının dayanağı Danıştay kararları olmayıp tamamen yürürlülükte bulunan mevzuat çerçevesinde verilmiş bir karardır. Dilekçenin temyiz dilekçesinde Danıştay 4. Dairesinin 2007/5848 esas nolu 2008/5019 nolu kararında bahsetmesi üzerine kararda aksi yönde bir başka Danıştay kararından bahsedilerek iddiasının yerinde olmadığı vurgulanmıştır.

Bu itibarla, dilekçinin karar düzeltilmesine ilişkin talebinin reddi ile 1422 sayılı ilamın 2. Maddesinde yer alan tazmin hükmünün tasdikine ilişkin 19752 (20.11.2012 tarih ve 35722 tutanak) sayılı Temyiz Kurulu ilamının 1. Maddesinin DÜZELTİLMESİNE MAHAL OLMADIĞINA,

2. 1422 sayılı ilamın 3. maddesi ile Tuzluca Kaymakamları Ali İPEK ile Şuayip GÜRSOY’a ödenen il özel idaresi ödeneğinden gelir vergisi kesilmemesi sonucu kamu zararına neden olunduğu gerekçesi ile 880,55 YTL’ye tazmin hükmü verilmiş, 19752 (20.11.2012 tarih ve 35722 tutanak) sayılı Temyiz Kurulu ilamının 2. Maddesiyle de söz konusu tazmin hükmünün tasdikine karar verilmiştir.

İşbu ilamın 1. Maddesinde belirtilen gerekçelerle; dilekçinin karar düzeltilmesine ilişkin talebinin reddi ile 1422 sayılı ilamın 3. Maddesinde yer alan tazmin hükmünün tasdikine ilişkin 19752 (20.11.2012 tarih ve 35722 tutanak) sayılı Temyiz Kurulu ilamının 2. Maddesinin DÜZELTİLMESİNE MAHAL OLMADIĞINA,

3. 1422 sayılı ilamın 4. maddesi ile Karakoyunlu Kaymakamı Ahmet Ferhat ÖZEN’e ödenen il özel idaresi ödeneğinden gelir vergisi kesilmemesi sonucu kamu zararına neden olunduğu gerekçesi ile 918,51. YTL.’ye tazmin hükmü verilmiş, 19752 (20.11.2012 tarih ve 35722 tutanak) sayılı Temyiz Kurulu ilamının 3. Maddesiyle de söz konusu tazmin hükmünün tasdikine karar verilmiştir.

İşbu ilamın 1. Maddesinde belirtilen gerekçelerle; dilekçinin karar düzeltilmesine ilişkin talebinin reddi ile 1422 sayılı ilamın 4. Maddesinde yer alan tazmin hükmünün tasdikine ilişkin 19752 (20.11.2012 tarih ve 35722 tutanak) sayılı Temyiz Kurulu ilamının 3. Maddesinin DÜZELTİLMESİNE MAHAL OLMADIĞINA,

4. 1422 sayılı ilamın 5. maddesi ile Aralık Kaymakamı Ferhat BURAKGAZİ’ye ödenen il özel idaresi ödeneğinden gelir vergisi kesilmemesi sonucu kamu zararına neden olunduğu gerekçesi ile 792,87 YTL.’ye tazmin hükmü verilmiş, 19752 (20.11.2012 tarih ve 35722 tutanak) sayılı Temyiz Kurulu ilamının 4. Maddesiyle de söz konusu tazmin hükmünün tasdikine karar verilmiştir.

İşbu ilamın 1. Maddesinde belirtilen gerekçelerle; dilekçinin karar düzeltilmesine ilişkin talebinin reddi ile 1422 sayılı ilamın 5. Maddesinde yer alan tazmin hükmünün tasdikine ilişkin 19752 (20.11.2012 tarih ve 35722 tutanak) sayılı Temyiz Kurulu ilamının 4. Maddesinin DÜZELTİLMESİNE MAHAL OLMADIĞINA,

Karar verildiği 08.10.2013 tarihli ve 37748 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.