Sayıştay 7. Dairesi 34049 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2007

• Daire: 7

• Dosya No: 34049

• Tutanak No: 38251

• Tutanak Tarihi: 14.01.2014

• Konu:

KARAR

Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü:

1. 1231 sayılı ilamın 4’üncü maddesinde, İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü’ne Genel Müdür olarak vekaleten atanan Genel Müdür Yardımcısı Mehmet ÖZTÜRK’e vekalet görevi nedeniyle 17000 gösterge üzerinden temsil tazminatı ile gösterge ve ek gösterge farkının ödenmesi suretiyle kamu zararına sebebiyet verildiği için toplam 6.038,50-YTL .’na tazmin hükmünün, Temyiz Kurulunun 12.06.2012 tarih ve 35208 Tutanak sayılı kararının 4’üncü maddesi ile tasdikine karar verilmişti.

Dilekçiler karar düzeltilmesi talebi ile vermiş oldukları dilekçelerinde, daha önce temyiz aşamasında ileri sürdüğü iddiaları tekrarlayarak, Temyiz Kurulu Kararının düzeltilerek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmektedir.

Sayıştay Başsavcılığı; karar düzeltilme taleplerinin reddedilmesinin uygun olacağı şeklinde görüş belirtmiştir.

Dilekçilerin iddia etmiş olduğu hususların, 12.06.2012 tarih ve 35208 tutanak nolu Temyiz Kurulu Kararında karşılanmış olduğu ve ayrıca 832 sayılı Kanunun 77 nci maddesinde belirtilen karar düzeltilmesini gerektiren yeni bir husus ileri sürülmediği gerekçesiyle KARAR DÜZELTİLMESİNE MAHAL OLMADIĞINA

2. 1231 sayılı ilamın 5’inci maddesinde, Teftiş Kurulu Başkanı Mehmet Ali PORTAKALOĞLU’na özel hizmet tazminatına denetim tazminatı ilave edilmek suretiyle yersiz ödemede bulunulması nedeniyle toplam 1.635,00-YTL.’na tazmin hükmünün, Temyiz Kurulunun 12.06.2012 tarih ve 35208 Tutanak sayılı kararının 5’inci maddesi ile tasdikine karar verilmişti.

Dilekçiler karar düzeltilmesi talebi ile vermiş oldukları dilekçelerinde, daha önce temyiz aşamasında ileri sürdüğü iddialarının yanı sıra 01.08.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6009 sayılı kanunun geçici 8. Maddesi ile 6289 sayılı kanunun 30. Maddesi ile 4688 sayılı kanuna eklenmiş olan geçici 14. Maddesinin 2. Fıkrasında yer alan hükmün dikkate alınarak; tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmişlerdir.

Sayıştay Başsavcılığı; karar düzeltilme taleplerinin reddedilmesinin uygun olacağı şeklinde görüş belirtmiştir.

Dilekçiler ayrıca tazmin hükmünün 6009 ve 6289 sayılı kanunla getirilen af kapsamında değerlendirilerek kaldırılmasını istemekte ise de; 6009 sayılı Kanunun geçici 8. Maddesi hükmü ile 6289 sayılı kanunun 30. Maddesi ile 4688 sayılı kanuna eklenmiş olan geçici 14. Maddesinin 2. Fıkrasında yer alan hüküm aynı mahiyette olup sosyal yardım ödemeleri gibi hiçbir mevzuata dayanmadan yapılan ödemeleri kapsadığından tazmine konu ödemeyi bu kanun kapsamında değerlendirmek mümkün değildir.

Dilekçilerin iddia etmiş olduğu diğer hususların 02.06.2012 tarih ve 35208 tutanak sayılı Temyiz Kurulu Kararında karşılanmış olduğu ve ayrıca 832 sayılı Kanunun 77 nci maddesinde belirtilen karar düzeltilmesini gerektiren yeni bir husus ileri sürülmediği gerekçesiyle KARAR DÜZELTİLMESİNE MAHAL OLMADIĞINA

3. 1231 sayılı ilamın 6’ncı maddesinde, İETT’de görevli müfettişlere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ve aynı Kanunun Ek Geçici 9’uncu maddesi kapsamına giren kurumlardan aylık alanlara 2006 yılında ne miktarda zam ve tazminat verileceğini belirleyen ve uygulanmasına 2007 yılında da devam edilen 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu kararına ekli-II Sayılı Cetvelin “Denetim Hizmetleri” (B) fıkrasının (4-a) sırasında yazılı oranlar üzerinden tazminat ödenmesi gerekirken (3-a) sırasındaki rakamlar esas alınarak ödemede bulunulması nedeniyle toplam 36.478,50.-YTL.’ye tazmin hükmünün, Temyiz Kurulunun 12.06.2012 tarih ve 35208 Tutanak sayılı kararının 6’ncı maddesi ile tasdikine karar verilmişti.

Dilekçiler karar düzeltilmesi talebi ile vermiş oldukları dilekçelerinde, daha önce temyiz aşamasında ileri sürdüğü iddialarının yanı sıra Kurulda görevli müfettişlere, özel hizmet ve denetim tazminatlarının Danıştay 5. Dairesinin 19890/2793 karar sayılı kesinleşmiş ilamı çerçevesinde ödendiğini, ayrıca 01.08.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6009 sayılı kanunun geçici 8. Maddesi ile 6289 sayılı kanunun 30. Maddesi ile 4688 sayılı kanuna eklenmiş olan geçici 14. Maddesinin 2. Fıkrasında yer alan hükmün dikkate alınarak; tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmişlerdir.

Sayıştay Başsavcılığı; karar düzeltilme taleplerinin reddedilmesinin uygun olacağı şeklinde görüş belirtmiştir.

Anayasanın 160. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarındaki “... Sayıştay’ın kesin hükümleri hakkında ilgililer yazılı bildirim tarihinden itibaren onbeş gün içinde bir kereye mahsus olmak üzere karar düzeltilmesi isteminde bulunabilirler. Bu kararlar dolayısıyla idari yargı yoluna başvurulamaz.

Vergi, benzeri mali yükümlülükler ve ödevler hakkında Danıştay ile Sayıştay kararları arasındaki uyuşmazlıklarda Danıştay kararları esas alınır.”,

832 sayılı Sayıştay kanununun 65. maddesindeki ".. genel mahkemelerce verilen hükümler, Sayıştay’ın hesap ve işlemleri yönünden denetimine ve hükmüne engel değildir..." Hükümlerine göre, Anayasal bir kuruluş olan Sayıştay’ın Anayasa ve kendi Kanunundan kaynaklanan denetim ve yargılama yetkisini kullanması sonucu verilen Sayıştay ilamlarına, Danıştay’ca vergi konusunda verilen kararlar hariç, idari ve genel mahkemelerce verilen kararlar bir engel teşkil etmemektedir.

Dilekçiler ayrıca tazmin hükmünün 6009 sayılı kanunla getirilen af kapsamında değerlendirilerek kaldırılmasını istemekte ise de; 6009 sayılı Kanunun geçici 8. Maddesi hükmü ile 6289 sayılı kanunun 30. Maddesi ile 4688 sayılı kanuna eklenmiş olan geçici 14. Maddesinin 2. Fıkrasında yer alan hüküm aynı mahiyette olup sosyal yardım ödemeleri gibi hiçbir mevzuata dayanmadan yapılan ödemeleri kapsadığından tazmine konu ödemeyi bu kanun kapsamında değerlendirmek mümkün değildir.

Dilekçilerin iddia etmiş olduğu diğer hususların 02.06.2012 tarih ve 35208 tutanak sayılı Temyiz Kurulu Kararında karşılanmış olduğu ve ayrıca 832 sayılı Kanunun 77 nci maddesinde belirtilen karar düzeltilmesini gerektiren yeni bir husus ileri sürülmediği gerekçesiyle KARAR DÜZELTİLMESİNE MAHAL OLMADIĞINA

4. 1231 sayılı ilamın 11’inci maddesinde, İETT’ye ait hizmet araçlarına kasko sigortası yaptırılarak bedelinin bütçeden ödenmesi suretiyle kamu zararına sebebiyet verildiği için toplam 85.340,22.-YTL.’ye tazmin hükmünün, Temyiz Kurulunun 12.06.2012 tarih ve 35208 Tutanak sayılı kararının 8’inci maddesi ile tasdikine karar verilmişti.

Dilekçiler karar düzeltilmesi talebi ile vermiş oldukları dilekçelerinde, daha önce temyiz aşamasında ileri sürdüğü iddiaları tekrarlayarak, Temyiz Kurulu Kararının düzeltilerek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmektedir.

Sayıştay Başsavcılığı; karar düzeltilme taleplerinin reddedilmesinin uygun olacağı şeklinde görüş belirtmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 106. maddesinde de “Genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelere, il özel idarelerine ve belediyelere, kamu iktisadi teşebbüslerine ve kamu kuruluşlarına ait motorlu araçların sebep oldukları zararlardan dolayı, bu Kanunun işletenin hukuki sorumluluğuna ilişkin hükümleri uygulanır. Bu kuruluşlar, 85 inci maddenin birinci fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere 101 inci maddedeki şartları haiz milli sigorta şirketlerine mali sorumluluk sigortası yaptırmakla yükümlüdürler.” denilmek suretiyle belediyelere ait motorlu araçlara sadece mali sorumluluk sigortası yaptırma zorunluluğu getirilmiştir. 5393 sayılı Belediye Kanununun 60.maddesinin (h) bendinde “faiz, borçlanmaya ilişkin diğer ödemeler ile sigorta giderleri” denilerek sigorta giderleri, belediyenin giderleri arasında sayılmıştır. Ancak burada ifade edilen sigorta giderleri mevzuatın izin verdiği sigorta giderlerini kapsamaktadır.

İl özel idaresi,belediye, bağlı idare ve mahalli idare birliklerinin bütçe ve muhasebe kayıt ve işlemlerini kapsayan Mahalli İdareler Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliği 10.03.2006 tarih ve 26104 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 01.01.2006 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girmiştir.Söz konusu yönetmelikte kasko sigorta giderinin ödeneceğine dair açık bir hüküm bulunmadığı gibi “Hüküm Bulunmayan Haller” başlıklı 464.maddesinde de; “Bütçeye ilişkin olarak bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan ve ihtiyaç duyulan hallerde, Maliye Bakanlığınca Genel Bütçe için yapılan düzenlemeler esas alınır.”denilmektedir. Buradan hareketle 2006 yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanununa bakıldığında Bütçe Kanununa bağlı (E) cetvelinin 26. sırasında;

“Bütçelerin diğer tertiplerinin esas giderlerine ilişkin olarak ödenen sigorta giderleri dışında Devlet mallarının sigorta edilmemesi esastır. Ancak;

a) Yanıcı, patlayıcı maddeler, gemi, uçak ve ilaç depolama yerlerinin sigorta giderleri,

b) Dış ülkelerdeki Devlete ait temsilcilik binaları ile Devlete ait eşyanın ve kira ile tutulan bina için yapılan kontratta sigorta zorunluluğu varsa kiralık binanın, Türk mülkiyetinde olan veya kira ile tutulan yerlerde organizatör şirket tarafından sigorta zorunluluğu konulmuşsa söz konusu yerlerin sigorta giderleri,

c) Sağlık Bakanlığına ait 112 acil ambulanslarının kasko sigortası ile dış kuruluşlarla ilgili olarak taşıt sigortası (misyon şefinin uygun gördüğü hallerde tam kasko) giderleri,

d) Belgelerine göre ayrılması mümkün olmayan sigorta ve navlun giderleri, bütçelerin ilgili tertiplerinden ödenir.”hükmüne yer verildiği görülmektedir.

Buna göre, Merkezi Yönetim kapsamındaki idarelere ait devlet mallarının bazı istisnalar hariç ilke olarak sigorta ettirilmemesi esası benimsenmiştir. Mahalli idareler, merkezi yönetim kapsamında olmamakla birlikte malları Devlet malı niteliğindedir.

Devlet mallarının sigorta ettirilmemesi genel bir ilke olmakla birlikte, İETT Genel Müdürlüğü' nün görev alanının, 2560 sayılı Yasa ile Büyükşehir Belediye sınırları olarak belirlendiği, İstanbul gibi büyük bir şehrin trafik durumu, yıllık kaza istatistikleri dikkate alındığında kasko sigortasının, işin niteliği gereği zorunlu sebeplerle yapıldığı anlaşılmaktadır. Ayrıca, araçların sigortalandığı sigorta şirketinden ödenen sigorta giderine karşı daha çok hasar bedeli tahsil edildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle, dilekçi iddialarının kabulü ile Temyiz Kurulu Kararının düzeltilerek 1231 sayılı ilamın 11’inci maddesi ile toplam 85.340,22.-YTL.’ye ilişkin tazmin hükmünün KALDIRILMASI’na

5. 1231 sayılı ilamın 12’nci maddesinde, Ulaşım sistemleri arasında entegrasyonun sağlanması, hat optimizasyonunun gerçekleştirilmesi, hat rehabilitasyonunun sağlanması konularında araştırma yapılması işine ait olarak Ser Tem Ulaşım – Proje ve Tic.Ltd.Şti.’ne yapılan hakediş ödemelerinden, iş sözleşmede belirlenen sürede tamamlanmamasına rağmen gecikme cezası kesilmemesi nedeniyle toplam 208.435,00.-YTL’ye tazmin hükmünün, Temyiz Kurulunun 12.06.2012 tarih ve 35208 Tutanak sayılı kararının 9’uncu maddesi ile tasdikine karar verilmişti.

Dilekçiler karar düzeltilmesi talebi ile vermiş oldukları dilekçelerinde, her ne kadar sözleşmede işin süresi 3 ay olarak belirtilmişse de, işin, işin gereği olarak idareninin bilgisi dahilinde 31.07.2007 tarihinde tamamlanabildiğini, dosyadaki ödeme evrakları ekinde yer alan tutanaklardan da anlaşılacağı üzere her aşamada işin sözleşmeye uygun olarak istenilen zamanda tamamlandığının imza altına alındığını belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmektedir.

Sayıştay Başsavcılığı; karar düzeltilme taleplerinin reddedilmesinin uygun olacağı şeklinde görüş belirtmiştir.

Dilekçilerin iddia etmiş olduğu hususların, 12.06.2012 tarih ve 35208 tutanak nolu Temyiz Kurulu Kararında karşılanmış olduğu ve ayrıca 832 sayılı Kanunun 77 nci maddesinde belirtilen karar düzeltilmesini gerektiren yeni bir husus ileri sürülmediği gerekçesiyle KARAR DÜZELTİLMESİNE MAHAL OLMADIĞINA

6. 1231 sayılı ilamın 13’üncü maddesinde, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’na tabi İETT personeline, 631 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 14’üncü maddesi hükmüne göre ödeme yapılması sonucu suretiyle kamu zararına sebebiyet verildiği için toplam 423.516,53.-YTL’ye tazmin hükmünün Temyiz Kurulunun 12.06.2012 tarih ve 35208 Tutanak sayılı kararının 10’uncu maddesi ile tasdikine karar verilmişti.

Dilekçiler karar düzeltilmesi talebi ile vermiş oldukları dilekçelerinde, daha önce temyiz aşamasında ileri sürdüğü iddiaları tekrarlayarak, Temyiz Kurulu Kararının düzeltilerek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmektedir.

Sayıştay Başsavcılığı; karar düzeltilme taleplerinin reddedilmesinin uygun olacağı şeklinde görüş belirtmiştir.

Dilekçilerin iddia etmiş olduğu hususların, 12.06.2012 tarih ve 35208 tutanak nolu Temyiz Kurulu Kararında karşılanmış olduğu ve ayrıca 832 sayılı Kanunun 77 nci maddesinde belirtilen karar düzeltilmesini gerektiren yeni bir husus ileri sürülmediği gerekçesiyle KARAR DÜZELTİLMESİNE MAHAL OLMADIĞINA

Karar verildiği 14.01.2014 tarihli ve 38251 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.