Sayıştay 7. Dairesi 30087 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2005

• Daire: 7

• Dosya No: 30087

• Tutanak No: 30637

• Tutanak Tarihi: 17.02.2009

• Konu:

KARAR

Duruşma talep eden dilekçi duruşma gününe ilişkin tebligat yapılmasına rağmen duruşmada hazır bulunmadığı, duruşmada hazır bulunmama sebeplerini kabul edilebilir bir belge ile tevsik etmediği anlaşılmakla dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü.

1. 514 sayılı ilamın 1.maddesiyle; Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü'ne bağlı Konya Devlet Tiyatrosu Müdürlüğü'nün su tüketim bedelinin ödenmesinde; fatura aslı olmadan ödeme yapıldığı, borcun cari yıl olan 2005 yılına ait olmayıp 2001 yılına ait olduğu, su tüketim bedeli ödemesinin banka kanalıyla yada mutemet eliyle yapılıp yapılmadığının belli olmadığı, bedelin ödendiğine dair tahsilat makbuzu yada alındının verile emri ekinde olmadığı tespit edildiğinden 1.446,30 YTL.ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde, fatura aslının aynıdır kaşesi görmüş fatura, Banka kanalıyla yapılan ödemeye esas Banka talimatı ve karşı hesaba mal edildiğini gösterir banka ekstresi ile KOSKİ ile yapılan yazışmalarının savunma ekinde sunulduğunu belirtmiştir.

514 sayılı ilamın 1.maddesiyle verilen tazmin hükmüne ilişkin olarak ibraz edilen belgelerin incelenmesi temyize konu teşkil etmediğinden bu hususta Kurulumuzca yapılacak işlem olmadığına ve sözü edilen belgeler yargılamanın iadesini gerektiren nitelikte görüldüğü takdirde bu yolda işlem ifasını teminen dosyanın ilgili Daireye Tevdiine,

2. 514 sayılı ilamın 2.maddesiyle;muhtelif lokantalara temsil ağırlama giderleri adı altında yapılan ödemelerde yemeklerin kimlere verildiğini gösteren liste eklenmediğinden, onay belgesinde temsil ağırlama giderinin niteliği ve davetlilerin sayısını gösteren herhangi bir açıklama olmadığından 2.857,17 YTL.ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle; ilgili harcamaların tamamının Temsil ve Tanıtma Giderleri harcama kalemlerinden yapıldığını, Devlet Harcama Belgeleri Yönetmeliğinin 38.maddesinde istenen belgelerin yani ita amiri onay belgesi, fatura, perakende satış fişi veya ödeme kaydedici cihazlara ait satış fişi ve adisyon, Mihmandar hesap cetvelinin ödeme evraklarına eklendiğini, Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü çalışma saatlerinin çok farklı olduğunu, çalışanlarının ve Konuklarının Kuruma giriş ve çıkış çizelgelerinden çok geç saatlere kadar hizmetlerinin devam ettiğinin görüleceğini belirterek zimmet çıkarılan miktarlar hakkında beraat kararı verilmesini istemiştir.

11 seri nolu 2005 yılı Bütçe Uygulama Talimatında, söz konusu Talimatın, genel bütçeli daireler ve katma bütçeli idarelerin yanı sıra analitik bütçe sınıflandırmasını 2005 yılında ilk defa uygulayacak olan ve 5018 sayılı Kanunun eki II sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, III sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar ve IV sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumlarının gider kaydı işlemleri ile bütçe uygulamasında da esas alınacağı belirtilmiş Temsil ve Tanıtma Giderleri başlıklı bölümünde temsil ve tanıtıma ilişkin giderler bentler halinde sayılmıştır.

İlgili bölümde:

“03.6 TEMSİL VE TANITMA GİDERLERİ

03.6.1 Temsil Giderleri

03.6.1.01 Temsil, Ağırlama, Tören, Fuar, Organizasyon Giderleri :

• Makam sahibi veya yetkili kıldığı amirlerin takdiri esas olmak suretiyle; görevle ilgili temsilin gerektirdiği her türlü giderler ile cenaze törenleri için satın alınacak çiçek bedelleri ve Bakanlar Kurulunca vergi muafiyeti tanınan vakıflardan kiralanan madeni çelenklerin kira bedelleri,

• Yabancı temsilciler ve konukların geleneklere ve davetin şümulüne göre ağırlama, konutlama ve bu işlerle ilgili hazırlıkların gerektirdiği giderlerle, verilecek ziyafet, hediye, çiçek, bahşiş, taşıma giderleri ile ziyafetlerin gerektirdiği giderler,

• Dışişlerinde, icabında yetkililerin eşleri tarafından, gelecek resmi yabancı konuklara verilecek ziyafet giderleri,

• Protokol Genel Müdürlüğünce yabancı konuklar için hazırlanan programlar gereğince yapılan törenin gerektirdiği giderler ve bunlarda görev alanlara verilecek kumanyalar, konukların yurdumuzda hizmetlerine verilenlerle, korunmaları için görevlendirilenlere yapılacak giderler,

• Devlet ricalinin dış ülkelere götürecekleri ve gönderecekleri hediyeler ile bunların yollanması ile ilgili giderler.

• Konukların ikametlerine ayrılacak köşk ve sarayların gerekli görülecek onarım, döşeme ve diğer giderleri ile yabancı konukların oturma ve ağırlanmasına ayrılacak köşk ve bunların kira bedelleri,

• Ulusal gün ve bayramlarda yapılmakta olan benzeri törenlere ilişkin giderler, Dumlupınar, Çanakkale, Zafer Bayramı ve benzeri anma törenleri ile Silahlı Kuvvetler açılış ve sancak devir teslim törenleri ile üniversitelerin açılış törenlerinin gerektirdiği giderler,

• Makamın gerektirdiği temsil, ağırlama, tören giderleri dışında kalan ve yine temsil amaçlı olmak üzere, spor faaliyetlerine, kısa süreli kongre, konferans ve seminer gibi toplantılara ilişkin karşılama, ağırlama ve organizasyon giderleri,

• Temsil amaçlı fuarlarla ilgili olmak üzere ve başka ekonomik kodlardan karşılanması mümkün olmayan yolluk, kira gibi diğer giderler,

• Yurtdışından ülkemize davet edilen sanatçı ve toplulukların yol parası, konuklama, kaşe vb. giderler,

-Yukarıda sayılanların dışında kalan temsil, ağırlama, tören, fuar, organizasyon giderleri.

bu bölüme kaydedilecektir.

03.6.2 Tanıtma Giderleri

03.6.2.01 Tanıtma, Ağırlama, Tören, Fuar, Organizasyon Giderleri :

• Yurdumuza çağrılmalarında yarar umulan yabancılar ile yabancı basın, radyo ve televizyon organları heyet ve mensuplarının yurt içindeki ağırlama, konutlama ve gezi giderleri ile zaruri görüldüğü takdirde geliş ve dönüş bilet ücretleri,

• Yıllık programların ve bütçelerin koordinasyon, uygulama ve izlenmesi ile ilgili alım ve giderleri ile bütçe hazırlama sürecinde yapılacak tanıtma ve ikram giderleri; plan, program ve bütçelerin ulusal çap ve seviyede tanıtılması ile ilgili her türlü basın, yayın, baskı, konferans, broşür, radyo, televizyon, film, fotoğraf, vesair araç ve malzeme giderleri,

• Ekonomik ağırlıklı tanıtım faaliyetleri çerçevesinde ticaret heyeti, alım heyeti ve ihraç ürünlerinin tanıtım hizmetleri ile ilgili yurtiçinde ve yurtdışında yapılacak organizasyonlara ilişkin tanıtma giderleri (yolluklar hariç),

• Ülkemizin yatırım imkanlarının yabancılara tanıtılması ve doğrudan yabancı sermaye yatırımlarının artırılmasını sağlamak amacıyla yurt içi ve yurt dışında yapılacak toplantı, seminer, konferans vb. organizasyonlar ve bunlara ilişkin baskı, yayın, broşür vb. araç, gereç ve malzeme giderleri, ağırlama, konaklama ve bu işlemle ilgili hazırlıkların gerektirdiği her türlü giderler (yolluklar hariç),

• Makamın gerektirdiği temsil, ağırlama, tören giderleri dışında kalan ve tanıtma amaçlı olmak üzere, kısa süreli kongre, konferans ve seminer gibi toplantılara ilişkin karşılama, ağırlama ve organizasyon giderleri ile tanıtmaya yönelik reklam giderleri,

• Tanıtma amaçlı fuarlarla ilgili olmak üzere ve başka ekonomik kodlardan karşılanması mümkün olmayan yolluk, kira gibi diğer giderler,

• Yurt dışında turizm ve ihracat imkanlarının artırılması amacıyla halkla ilişkiler ve pazarlama firmalarına, uzmanlarına ve bu işlerle uğraşan kuruluşlara verecekleri hizmetler karşılığı yapılacak ödemelerle, bu konularda yaptırılacak araştırma giderleri,

• Yukarıda sayılanların dışında kalan tanıtma, ağırlama, tören, fuar, organizasyon giderleri.

bu bölüme kaydedilecektir.”denilmektedir.

Rapor dosyası ve eki belgeler incelendiğinde 10.08.2005 tarih ve 4311 yevmiye numaralı verile emrine ekli Genel Müdür imzalı ihtiyaç belgesinde “Genel müdürlük makamı ile 28 Haziran-3 Temmuz tarihleri arasında Ankara’da yapılan stajer sanatçı sınavı içindir” denildiği, 30.09.2005 tarih ve 5064 yevmiye numaralı verile emrine ekli ihtiyaç belgesinde “basın toplantısı için” denildiği, diğer verile emirlerinde ise “Genel Müdürlük Makamı için” ibaresinin bulunduğu, 4734 s.Kanunun 22-d bendine göre doğrudan temin yoluyla temsil, ağırlama, tören,tanıtma giderleri tertibinden ödemelerin yapıldığı,

Dilekçe ekinde gönderilen vardiya tutanaklarından çalışmaların geç saatlere kadar devam ettiği ancak bu tutanaklar ile harcamalara ilişkin fatura tarihlerinin farklı olduğu görülmüştür.

Temsil ağırlama harcamalarında ita amirinin yetkisi esas olmakla birlikte bu yetkinin temsil ve ağırlamanın genel anlam ve kapsamı içerisinde değerlendirilmesi gerekir.

Bu itibarla temsil ağırlamanın gerektirdiği türden giderler mahiyetinde olmayan yemek ve içecek bedellerinin bütçeden ödenmesi mümkün olmadığından dilekçi iddialarının reddedilerek 514 sayılı ilamın 2.maddesiyle 2.857,17 YTL.ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

3. 514 sayılı ilamın 3.maddesiyle;Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğünün 2005 yılı su faturalarında tarifenin hatalı uygulanması nedeniyle 24.510,20 YTL.ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle: Anayasa Mahkemesi tarafından 2005 Bütçe Kanununun 37.maddesinin iptal edildiğini, aynı konuda Sayıştay Temyiz Kurulunun emsal kararı olduğunu, aynı gerekçelerle tarafına çıkarılan zimmetin iptal edilmesini istemiştir.

İlamda; Bütçe Kanununun 37. maddesinin f bendinin lafzından su–atıksu ayrımının yapılacağı, “su tarifeleri” ibaresi ile atık su dışındaki su tarifesine göndermede bulunduğu, ASKİ su faturalarında atık su bedelinin yazılacağı alanın boş olduğu, bu nedenle su bedellerinin atık su bedelini de kapsadığı iddiasının kabulünün mümkün olmadığı, tarife kıyaslamasında ASKİ tarafından özel işyerlerine uygulanan atık su tarifesinin dikkate alınmaksızın sadece su tarifesinin dikkate alınması gerektiği gerekçesi ile resmi kurumlarda kullanılan su tüketim bedellerine tazmin hükmü verildiği görülmüştür.

Anayasa Mahkemesinin 28 Ekim 2006 Tarih ve 26330 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 2005/6 Esas, 2005/93 Karar Sayısı Kararı ile iptal edilen 5277 sayılı 2005 mali yılı Bütçe Kanunu’nun 37. maddesinin (f) fıkrasında;

“Belediyeler ile büyükşehir belediyelerince kamu kurum ve kuruluşlarına uygulanacak su tarife bedelleri, özel işyerlerine uygulanan en düşük tarife bedelini aşamaz”.denilmektedir. Bu hükümden; belediyelerce kamu kurumlardan alınacak su bedelinin, özel işyerleri için öngörülen su tarife bedelindeki tutarı aşmayacağı anlaşılmaktadır.

1997, 1998, 1999, 2004 yılı bütçe kanunlarının ilgili maddelerinde kamu kurum ve kuruluşlarına uygulanacak su tarife bedelleri ilgili bu tür kıyaslamalarda parantez içinde atık su dahil olarak yapılacağı belirtilmiş iken 2005 yılı bütçe kanununda bu parantez içi (yani atık su ) hüküm bulunmamaktadır. 2006 ve devamı mali yılı bütçe kanunlarında ise Resmi Dairelere uygulanacak su tarife bedelleri ile ilgili herhangi kısıtlayıcı bir hüküm bulunmamaktadır.

26.5.1981 tarih ve 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 25.12.2003 tarih ve 5035 sayılı Kanunun 41. maddesi ile değiştirilen “Çevre temizlik vergisi” başlıklı mükerrer 44. maddenin birinci, ikinci ve yedinci fıkralarında;

“Belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde bulunan ve belediyelerin çevre temizlik hizmetlerinden yararlanan konut, iş yeri ve diğer şekillerde kullanılan binalar çevre temizlik vergisine tabidir.

Genel ve katma bütçeli idareler, il özel idareleri, belediyeler, köyler, bunların kuracakları birlikler, darülaceze ve benzeri kuruluşlar ve üniversiteler tarafından münhasıran hizmetlerinde kullanılan binalar, Kızılay Genel Merkezi ile şubeleri ve kampları, Kredi ve Yurtlar Kurumuna ait öğrenci yurtları ile umuma açık ibadet yerleri, karşılıklı olmak şartıyla elçilik ve konsolosluk hizmetlerinde kullanılanlarla elçilerin ikametine mahsus olan binalar, milletlerarası kuruluşlar ve bunların temsilcilikleri tarafından kullanılan binalar ile bunların müştemilatı vergiye tâbi değildir.

Su tüketim miktarı esas alınmak suretiyle hesaplanan çevre temizlik vergisi, su faturasında ayrıca gösterilmek suretiyle tahakkuk etmiş sayılır. Bu suretle tahakkuk eden vergi, su tüketim bedeli ile birlikte belediyelerce tahsil edilir. Su ve kanalizasyon hizmetleri ayrı bir kanunla düzenlenmiş bulunan büyük şehir belediye sınırları ve mücavir alanlardaki çevre temizlik vergisi ise 20.11.1981 tarihli ve 2560 sayılı Kanun hükümlerine göre kurulan su ve kanalizasyon idarelerince tahsil edilir”. denilmektedir.

2560 sayılı İstanbul Su Ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş Ve Görevleri Hakkında Kanunu’nun 13. maddesinin a fıkrasında, su satışı ve kullanılmış suların uzaklaştırılmasına karşılık, tarifesine göre abonelerinden alınacak ücretler İSKİ’nin gelirleri arasında sayılmış ve 23. maddesinde de, su satışı, kanalizasyon tesisi bulunan yerlerdeki kullanılmış suların uzaklaştırılması, septik çukurların boşaltılması giderleri için ayrı tarifeler yapılacağı; tarifelerin tespiti ile tahsilata ilişkin usul ve esasların bir yönetmelikle belirleneceği ifade edilmiştir.

2560 sayılı Kanuna, 5.6.1986 tarih ve 3305 sayılı Kanunun 3. maddesi ile eklenen “Bu Kanun diğer Büyükşehir belediyelerinde de uygulanır.”şeklindeki ek 5. madde hükmü ile de anılan Kanun bütün Büyükşehir belediyeleri hakkında geçerli bir kanun haline getirilmiştir.

Dolayısıyla, 2560 sayılı Kanunun yukarıda açıklanan 13 ve 23’üncü maddelerinde yer alan hükümler, Büyükşehir belediyelerine, belirlemiş oldukları tarifeler üzerinden kullanılmış suların uzaklaştırılması hizmetine karşılık olmak üzere abonelerden atık su bedeli adı altında bir ücret tahsil etmelerine cevaz vermekte olup, Kanunda herhangi bir muafiyet hükmüne de yer verilmemiştir. O nedenle bütün abonelerin bu bedeli ödemesi gerekmektedir.

2560 sayılı Kanun 20.11.1981 tarihinde kabul edilmiş, 2464 sayılı Kanunun Çevre Temizlik Vergisine ilişkin mükerrer 44. maddesi ise 15.7.1993 tarihinde bu Kanuna eklenmiş ve 25.12.2003 tarih ve 5035 sayılı Kanunun 41 maddesi ile değiştirilmiştir. Çevre Temizlik Vergisine ilişkin düzenleme 2560 sayılı Kanunun kabul tarihinden daha sonraki bir tarihte yapılmasına karşılık, 2560 sayılı Kanunda herhangi bir değişiklik yapılmamıştır. Ayrıca, sonraki tarihlerde de 2560 sayılı Kanuna, Büyükşehir belediyelerinin atık su bedeli adı altında abonelerinden aldıkları ücretten kamu kurum ve kuruluşlarının muaf tutulmaları yönünde herhangi bir hüküm getirilmemiştir. Dolayısıyla 2560 sayılı Kanunun bu konuya ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten bu yana nasıl uygulanıyorsa, bundan sonra da aynı şekilde uygulanmak durumundadır.

Bu durumda, su ve kanalizasyon hizmetleri açısından özel bir kanun olan ve bütün Büyükşehir belediyelerinde uygulanan 2560 sayılı Kanunun 13. ve 23. maddeleri gereğince, kullanılmış suyun uzaklaştırılmasına karşılık bir ücret olarak abonelerden tahsil edilen atık su bedelinin, 2464 sayılı Kanunun mükerrer 44. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan muafiyet hükmü kapsamında mütalâa edilmesine imkân yoktur. Dolayısıyla anılan fıkrada belirtilen binalar ile bunların müştemilâtına ait atık su bedelinin Büyükşehir belediyelerine ödenmesi mümkün bulunmaktadır.

2560 sayılı Kanunun 23. maddesine göre çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin Abone Tanımı Başlıklı 5. maddesinde:” ASKİ Genel Müdürlüğü ile bir hizmet sözleşmesi yapan gerçek ve tüzel kişilere “abone” adı verilir.

a-) Su abonesi.

b-) Atık su (kullanılmış su) abonesi.

Olmak üzere 2 tür abone vardır.

Her su abonesi ayrı bir sözleşme yapmaya gerek olmaksızın aynı zamanda kullanılmış su abonesidir. Su abonesi olmaksızın su tüketenlerde atık su üreteceklerinden, bu gibilerle atık su aboneliği sözleşmesi yapılır.” denilmektedir.

Madde hükmünden de anlaşılacağı üzere her su abonesi ayrı bir sözleşme yapmaya gerek olmaksızın aynı zamanda kullanılmış su abonesidir. Bu nedenle resmi kurumlar doğal atık su abonesi olmaktadırlar. Su abonesi olmaksızın su tüketenlerde atık su üreteceklerinden, bu gibilerle atık su aboneliği için sözleşmesi yapılması gerekmektedir. Su Abonesi olmayan atık su abonelerinden Tarife Yönetmeliğinin 23. maddesinde konut, işyeri ve resmi kurumlar için öngörülen esaslar dahilinde, yürürlükteki tarifeye göre tahakkuk ve tahsilat yapılacağı hükme bağlanmıştır.

Su satış tarifesi ve atık su tarifesi anılan Yönetmeliğin 30 ve 34. maddelerinde düzenlenmiştir.

Yönetmeliğin 30. maddesinde su satış tarifesinin, 6. Maddede sayılan abone türlerine yapılacak su satış gelirinin, 27, 28 ve 29. Maddede belirtilen yönetim ve işletme giderlerini, amortismanları ve %10’dan aşağı olmayacak şekilde belirlenecek kârı sağlayabilecek düzeyde olmasının esas olduğu,

34. maddesinde de atık su tarifesinin, her su abonesinin tükettiği kadar suyu kirleteceğinden bunların uzaklaştırılması için atık su bedeli ödemekle yükümlü olduğu, tüketilen beher m3 üzerinden alınan atık su bedeli 27, 28 ve 29. Maddelerde sayılan yönetim ve işletme giderleri ile amortismanlar ve kâr oranının kanalizasyonla ilgili miktarının 29. Maddede nasıl hesaplanacağı belirtilen tahmini su satış miktarına bölünmesiyle bulunacağı, bu miktarın da tüketilen su miktarının %50’sinden aşağı olamayacağı, İşyeri ve resmi abonelerce üretilecek atık sular boşaltıldıkları kanalizasyon tesislerine ve çevreye daha çok zarar vereceğinden, bunlar için atık su bedelinin konutlara oranla daha yüksek saptanabileceği belirtilmiştir.

Yukarıda bahsedilen mevzuat hükümleri ve yargı kararları dikkate alındığında, Büyükşehir belediyelerinde kullanılmış suların uzaklaştırılması karşılığı olarak alınan atık su bedeli vergi olmayıp, hizmet karşılığı olduğundan bu hizmetten yararlanan tüm abonelerin atık su bedeli ödemeleri zorunlu olmaktadır.

Bu nedenle 2005 mali yılı bütçe Kanununun 37. maddesin (f) fıkrasına göre Büyükşehir belediyelerinde Resmi Kurumlar için yapılacak tarife kıyaslamalarında su tarife bedellerinin atık su dahil veya hariç olarak tespit edilmiş olmasına bakılmaksızın, özel işyerleri için uygulanan su tarifesinin toplam ( su bedeli + atık su bedeli) tutarının dikkate alınması ( yani 1 M3 su için ödenen nihai bedelin esas alınması) gerekir.

Bu açıklamalar ışığında ASKİ’nin 2005 yılında uyguladığı su tarife bedelleri incelendiğinde, Resmi kurumlar için belirlenen tarifenin toplam (Ocak ayı için 3,99) tutarının özel işyerleri için belirlenen toplam (Ocak ayı için 4,47 )tutarından düşük olduğu görülecektir. Bu nedenle yapılan ödemeler mevzuata uygundur.

Diğer taraftan 5277 sayılı 2005 mali yılı Bütçe Kanunu’nun 37. maddesinin (f) fıkrası Anayasa Mahkemesinin 28 Ekim 2006 Tarih ve 26330 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 2005/6 Esas, 2005/93 Karar Sayısı Kararı ile iptal edilmiştir.

1982 Anayasasının 153. maddesinde; “Anayasa Mahkemesinin kararları kesindir. İptal kararları gerekçesi yazılmadan açıklanamaz.

Anayasa Mahkemesi bir kanun veya kanun hükmünde kararnamenin tamamını veya bir hükmünü iptal ederken, kanun koyucu gibi hareketle, yeni bir uygulamaya yol açacak biçimde hüküm tesis edemez.

Kanun, kanun hükmünde kararname veya Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü ya da bunların hükümleri, iptal kararlarının Resmi Gazetede yayımlandığı tarihte yürürlükten kalkar. Gereken hallerde Anayasa Mahkemesi iptal hükmünün yürürlüğe gireceği tarihi ayrıca kararlaştırabilir. Bu tarih, kararın Resmi Gazetede yayımlandığı günden başlayarak bir yılı geçemez.

İptal kararının yürürlüğe girişinin ertelendiği durumlarda, Türkiye Büyük Millet Meclisi, iptal kararının ortaya çıkardığı hukuki boşluğu dolduracak kanun tasarı veya teklifini öncelikle görüşüp karara bağlar.

İptal kararları geriye yürümez.

Anayasa Mahkemesi kararları Resmi Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar”.denilmektedir.

İptal davası veya itiraz üzerine bir kuralın iptali sonucu, Mahkemeler bakmakta oldukları davaları bu karara göre çözmekle yükümlüdürler. Bu sonuç Anayasa’nın, “Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar.” yolundaki 153. maddesinin altıncı fıkrasında yer alan kuralın sonucudur.

Sayıştay ilamının hüküm tarihi 20.11.2007 tarihidir. Hüküm tarihinde 5277 sayılı 2005 mali yılı Bütçe Kanunu’nun 37. maddesinin (f) fıkrası Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi nedeniyle hukuken yürürlülükte değildir. Bu nedenle söz konusu ilam hükmü bu açıdan da konusuz kalmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, 514 sayılı ilamın 3. maddesiyle 24.510,20 YTL.ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün KALDIRILMASINA,

4. 514 sayılı ilamın 4.maddesiyle;Duman İnşaat Taahhüt Tic. Ltd. Şti. yükleminde yapılan "Çayyolu Tiyatro Binası İkmal İnşaatı işi"nde, demir imalatın boyanmasında mükerrer ödemede bulunulması nedeniyle 10.726,23 YTL.ye tazmin hükmü verilmiştir.

20.11.2007 tarihli 514 sayılı ilamın 4.maddesiyle tazmin hükmolunan 10.726,23 YTL.nin, 26.12.2007 tarih ve 20070008518 sayılı ödeme emri belgesi ekindeki kesin hak ediş miktarından tahsil edildiği bildirilmiş olup hükümden sonra yapılan tahsilat ilam hükmünün infazı mahiyetinde olduğu ve ilam hükmüne karşı herhangi bir itirazda bulunmadığı cihetle bu hususta Kurulumuzca Yapılacak İşlem Olmadığına,

5. 514 sayılı ilamın 5.maddesiyle; Duman inşaat Taahhüt Ticaret Sanayi Limited Şirketi yüklemindeki Çayyolu Tiyatro Binası İkmal inşaatı işinde elektrik tesisat fiyat farkı hesaplanırken zamlı fiyatın hatalı alınması nedeniyle 2.227,30 YTL.ye tazmin hükmü verilmiştir.

20.11.2007 tarihli 514 sayılı ilamın 5.maddesiyle tazmin hükmolunan 2.227,30 YTL.nin, 26.12.2007 tarih ve 20070008518 sayılı ödeme emri belgesi ekindeki kesin hak ediş miktarından tahsil edildiği bildirilmiş olup hükümden sonra yapılan tahsilat ilam hükmünün infazı mahiyetinde olduğu ve ilam hükmüne karşı herhangi bir itirazda bulunmadığı cihetle bu hususta Kurulumuzca Yapılacak İşlem Olmadığına,

Karar verildiği 17.02.2009 tarih ve 30637 sayılı tutanakta yazılı olmakla iş bu ilâm tanzim kılındı.