Sayıştay 6. Dairesi 34310 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2008

• Daire: 6

• Dosya No: 34310

• Tutanak No: 39767

• Tutanak Tarihi: 09.12.2014

• Konu:

KARAR

TEMYİZ KURULU KARARI

Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü;

1. 447 sayılı ilamın 4. maddesi ile Tanıtım giderine ilişkin olduğu belirtilen ödeme emirlerinin ekinde yer alan gazetelerde yer alan yazıların tanıtım içerikli olmayıp haber niteliği taşıyan yazılar olması nedeniyle 113.672,00 TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçiler dilekçesinde özetle; Yüreğir’in çoğunlukla ekonomik durumu kötü olan nüfusun yaşadığı bir ilçe olduğunu, nüfusun yaklaşık %22’sinin yeşil kartlı olduğunu, %43’ünün göçle oluştuğunu, göçle gelen nüfusun çoğunluğunun doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgesinden geldiğini, okur yazar oranının %84, hiç okuma yazma bilmeyenlerin oranının %16 olduğunu,

İlçenin sosyo-ekonomik ve kültürel açıdan bazı doğu ve güneydoğu illerinden daha geride olduğunu, çok büyük bir yerleşim alanına sahip olduğunu,

Hizmet Tanıtımı: Bir kurumun hizmetlerinin özelliklerini, kim için, nerede, nasıl, ne şekilde, kimlerle yaptığının, yüklediği duygusal bağlarla birlikte, geniş halk kitlelerine anlatılarak onların bütün bunları sahiplenmesini, benimsemesini, istemesini sağlamak olduğunu,

Haber: Güncel ve ilginç olayların nesnel gerçeğe uygun biçimde sunulması olduğunu, haberde değerlendirmelerden ve övgülerden uzak durulacağını, kısa, yalın ve yorumsuz olarak anlatıldığını,

Burada tanıtım ilanlarının, vatandaşların ekonomik ve sosyo-kültürel yapıları göz önüne alınarak onların kolayca anlayabileceği ve algılayabileceği şeklinde yapıldığını,

Gazetelere verilen tanıtım ilanları incelenecek olursa; tamamında belediyelerinin logosu, belediyelerinin üç ay, altı ay ve daha önceleri yapmış olduğu hizmetler, Belediye Başkanının, Müdürlerinin vatandaşların yapılan hizmetlerle bütünleşen mekânlarda çekilmiş fotoğrafları ve yazılarının bulunduğunu,

Ödeme emirleri eki başkanlık olurlarında görüleceği üzere belediye hizmetlerinin tanıtımına dönük yerel gazetelerin orta sayfasında tanıtım ilanı yayınlanma hizmeti olduğunu,

Tanıtım ilanlarının klasik ihale, işe adam alma, zayi, kayıp arama gibi olmayıp vatandaşların algılama gücünü arttırıcı şekilde renkli ve albenisi güçlü olarak tasarlandığını,

Haberle tanıtım ilanı arasında zaman zaman çok ince bir çizgi olduğunu,

Haberin; hemen, biraz önce gerçekleşen dün gerçekleşen gibi güncel, taze ve ilginç olayların net ve yalın anlatılması olduğunu,

Tanıtımın ise; önceden yapılan ve bunun bilinmesi tanınması isteğiyle yorum övgü ve resimlerle anlatılması olduğunu,

İlan verilen gazete ve dergiler incelenecek olursa, hatta aynı gazetelerdeki haberlerle karşılaştırılacak olursa belediyelerinin verdiği ilanların tanıtım ilanı ile haberler arasındaki farkın açıkça görüleceğini ve tanıtımların haber olarak yorumlanmasının da mümkün olmayacağını, dünyanın hiçbir yerinde yerel ve ulusal gazetelerin hiçbir kurumun hizmetlerine orta sayfadan bu kadar yer ayırmayacağını,

Tanıtımların birbirlerinden farklı yöntemlerle yapılabildiğini, geçmişten bu yana kurumların tanıtım çalışmalarını televizyon kanalları, radyolar, gazete ve dergiler vasıtasıyla da yapıldığını,

Belediyede hizmetlerinin tanıtımının, normal bir ilan şeklinde yapılmadığını, vatandaşlarda yapılan işlere karşı istek, arzu, beğenilme, sahiplenme nihayetinde de memnuniyet duygularının geliştirilmesini sağlayacak şekilde planlanıldığını,

5393 Sayılı Kanunun 14. maddesinde;

“İmar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafi ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut: kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır. Büyükşehir belediyeleri ile nüfusu 50.000'i geçen belediyeler, kadınlar ve çocuklar için koruma evleri açar.” dendiğini,

Yine 5393 Sayılı Kanunun 60. maddesinde sayılan belediye giderlerinin k bendinde;

“k) Temsil, tören, ağırlama ve tanıtım giderleri.” dendiğini,

Tüm tanıtımlarında yapılan işin bir tanıtım olduğu ve yapılan hizmetlerin vatandaşları haberdar etmek maksat ve özünü taşıdığını,

5393 sayılı Kanu’nun 14 ve 60. maddelerine göre belediyelerin yaptıkları hizmetleri tanıtmaları mümkün bulunduğunu, bahse konu tanıtımlara yapılan ödemelerin bütçelerinde var olan tanıtım giderlerinden karşıladığını, yapılan ödemelerin bütçe kesin hesabıyla belediye meclisince de onandığını,

Yapılan işlemin halkın en kolay anlayacağı şekilde belediye hizmetlerinin tanıtımı olduğunu, bunun için ödeme emri ekinde bulunan tüm gazeteler tek tek incelenirse tamamının tanıtım ilanı olduğunun görüleceğini, Sayıştay'da mevcut dosyada aslı bulunan tanıtım ilanlarına ait gazetelerin fotoğrafları çekilerek ekteki CD’nin de sunulduğunu belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını istemiştir.

Sayıştay Savcılığı; “Adana Yüreğir Belediyesi Muhasebe Birimi 2008 yılı hesabının 6. Dairece yargılanması sonucu çıkarılan 08.06.2010 tarih ve 447 sayılı ilamla ilgili tazmin hükümlerinin kaldırılması için Gürcan KÖYCÜ, Murat ÜNLÜ, Hasan ŞAHBAZ, İhsan ELBİSTAN, Sedat YAMAÇ, Füment AYDIN ve Yusuf KÖSE tarafından verilen temyiz dilekçesi incelenmiş olup, ileri sürülen nedenler yerinde görülmüştür. Çünkü:

Gazetede verilen tanıtım ilamlar yöre halkının kolayca anlayabileceği, sosyo kültürel yapılarına uygun şekilde düzenlenmiştir. Verilen ilanlar Belediyenin logosu ile yapılmış olan hizmetlerin fotoğraflı bir şekilde halka duyurulması şeklinde olmuştur. Kaldı ki ilanların haber niteliğinde yapılması da tanıtım sayılır. Önemli olan belediyece yapılan hizmetlerin halka duyurulması, ilan yoluyla tanıtılmasıdır. Yapılan ilan için gerekli “Onay”da alındığından fazla bir ödeme söz konusu değildir.

İzah edilen nedenlerden dolayı temyiz itirazlarının kabulü ile tazmin hükmünün kaldırılmasına karar verilmesi uygun olur.“ şeklinde görüş bildirmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanununun belediyelerin görev ve sorumluluklarını düzenleyen 14’üncü maddesinin “a” bendinde;

“Belediye, mahallî müşterek nitelikte olmak şartıyla;

a) İmar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır. Büyükşehir belediyeleri ile nüfusu 50.000'i geçen belediyeler, kadınlar ve çocuklar için koruma evleri açar.” denilmekte,

Yine aynı Kanunun belediyenin giderlerini düzenleyen 60’ıncı maddesinde;

“Belediyenin giderleri şunlardır:

…

k) Temsil, tören, ağırlama ve tanıtım giderleri…” hükmü yer almaktadır.

Buna göre belediyeler yaptıkları hizmetlerin tanıtımı amacıyla gider yapabileceklerdir.

Ancak tazmin hükmüne konu ödeme emirlerine ait ekler incelendiğinde, söz konusu giderlerin “Belediyenin yaptığı hizmetleri halka tanıtmak amacıyla bazı yerel gazetelerde orta sayfa ilanı verilmesi” şeklinde Başkanlık Makamından alınan onaya istinaden yapılmasına rağmen, gazetelerde Belediye hizmetlerini tanıtıcı herhangi bir tanıtım ilanının yer almadığı, daha çok Belediye Başkanı Ömer TOPÇU’dan övgü ile söz eden haberlerin yer aldığı görülmüştür. Diğer bir ifade ile belediye hizmetlerinden ziyade belediye başkanının reklam ve tanıtımı yapılmıştır. Ayrıca bunların hiçbiri ilan şeklinde değil, gazete haberi şeklindedir.

Bu itibarla dilekçilerin iddialarının reddi ile 447 sayılı ilamın 4. maddesiyle verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

2. 447 sayılı ilamın 10. maddesi ile Belediye hizmetleri ile ilgisi bulunmayan kamuoyu araştırması giderinin belediye bütçesinden ödenmesi nedeniyle 16.520,00 TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçiler birinci dilekçesinde özetle; 5393 sayılı Belediye kanunun 14. maddesinin a) bendinde; “İmar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır. Büyükşehir belediyeleri ile nüfusu 50.000'i geçen belediyeler, kadınlar ve çocuklar için koruma evleri açar.” denildiğini,

Yine 5393 sayılı Belediye Kanununun 60. maddesinin belediye giderleri bölümünün; o) bendinde; "Belediye hizmetleriyle ilgili olarak yapılan kamuoyu araştırması ve yoklaması giderleri" dendiğini;

5393 sayılı kanunun 15. maddesinin (i) bendinde "Belediye belde sakinlerinin belediye hizmetleri ile ilgili görüş ve düşüncelerini tespit etmek amacıyla kamuoyu araştırması ve yoklaması yapabilir" dendiğini,

Buna göre belediye başkanının belediye hizmetleri ile ilgili kamuoyu araştırması ve yoklaması yaptırdığını,

Kamuoyu araştırmasının amacının; belediye hizmetlerinin nasıl algılandığını ölçmek halkın talepleriyle yönetim kademeleri kararlarının birbiriyle örtüştüğü iyi yönetişim ilkesini harekete geçirmek kamu kaynaklarının en verimli şekilde kullanılmasını sağlamak ve belediye karar alma süreçlerine halkın daha yüksek katılımını sağlama imkânlarını ortaya çıkarmak olduğunu,

Bu araştırmayla Yüreğir Belediyesinin yönetim vizyonunun vatandaş nezdindeki algılanışı mahalli bazında en önemli sorunların tespiti ve vatandaşların talep ve beklentilerini ölçmek olduğunu,

Farklı siyasal kimliklerin davranış ve eğilimlerini belirlemeye yönelik soruların yanında seçmenin sosyo ekonomik ve demografik yapısını tahlil etmeyi amaçladığını,

Ancak Belediye Başkanının hangi partiden seçilmiş olduğu ve partisinin geçmişteki ve bu günkü durumu, belediye başkanının kimliği liderlik kapasitesi ve vizyonu vatandaşın bu durumu nasıl algıladığının da yapılacak olan ankette önemli bir yer teşkil edeceğini, Yani belediye başkanının hangi partiden seçildiği ve vatandaşların ankette belirtilen sorulara verecekleri cevapların birbirlerini doğrudan etkilediğini,

Belediye, belde sakinlerinin belediye hizmetleriyle ilgili görüş ve düşüncelerini tespit etmek amacıyla kamuoyu yoklaması ve araştırması yaparken deneklerin daha önce hangi partiye oy verdikleri ve belediye başkanının seçildiği partinin durumu, önceki beklentileri, yapılan hizmetler, memnuniyet ve memnuniyetsizlikleri ve bundan sonraki beklentilerinin anket sonuçlarının doğru okunabilmesi için mutlaka gerekli olduğunu,

Amaçlar kısmındaki bir paragrafta Yüreğir’de yaşayan vatandaşların Ak Parti hükümetine bakış açılarını öğrenmek Ak Parti hükümetinin başarı analiziyle olası bir seçimde gerek Ak Parti hükümetinin gerekse Yüreğir Belediyesinin seçmen desteği ve olası oy kaymalarını tespit etmek ifadesi tek başına bakıldığında sanki amaca hizmet etmiyormuş gibi görünse de belediyenin, belediye başkanının, seçildiği parti olarak ortak paydada birleştiğini ve birbirinden ayrı düşünülemeyeceğini, yapılacak belediye hizmetlerinin seçiminde genel kanaat oluşturmak için mutlaka gerekli olduğunu,

Anketlerde bütün değişkenlerin anket ve kamuoyu araştırması kullanıcılarına ayrı ayrı kendine özgü mesajlar verdiğini,

Yani anketin amacı, yapılış şekli, sorulan sorular, deneklerin seçilmesi tamamıyla incelendiğinde bunun bir vatandaş memnuniyet araştırması olduğu görüleceğini belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını istemiştir.

Sayıştay Savcılığı birinci karşılamasında; “Adana Yüreğir Belediyesi Muhasebe Birimi 2008 yılı hesabının 6. Dairece yargılanması sonucu çıkarılan 08.06.2010 tarih ve 447 sayılı ilamın 10 maddesi ile ilgili tazmin hükümlerinin kaldırılması için Gürcan KÖYCÜ, Murat ÜNLÜ, tarafından verilen temyiz dilekçesi incelenmiş olup, ileri sürülen nedenler yerinde görülmemiştir. Çünkü:

5393 sayılı yasanın 15. maddesi “Belediye belde sakinlerinin belediye hizmetleri ile ilgili görüş ve düşüncelerini tespit etmek amacıyla kamuoyu yoklaması ve araştırması yapabilir” hükmünü içermektedir. Madde hükmünden de anlaşılacağı üzere “belediye hizmetleri” ile ilgili araştırma yapılabilir. Oysa yaptırılan anketin amacı “Yüreğir de yaşayan halkın hükümete bakış açısı, hükümetin başarı analizi, yapılacak seçimde gerek hükümete, gerek başkana seçmen desteği” gibi hususlardır. Bu konuların hedeflenerek anket yaptırılması 5393 sayılı yasanın 15. maddesine uygun sayılmaz.

İzah edilen nedenlerden dolayı temyiz itirazlarının reddi ile Daire Kararının onanmasına karar verilmesi mütalaa olunur“ şeklinde görüş bildirmiştir.

Dilekçiler ikinci dilekçesinde özetle; kamuoyu araştırması yazılı sonuç metninde, anketin amaç ve kapsam bölümündeki bir paragrafta; "Yüreğir’de yaşayan vatandaşların AK parti hükümetine bakış açılarını öğrenmek, AK parti başarı analizi ile olası bir seçimde gerek AK parti hükümetinin gerekse Yüreğir belediyesinin seçmen desteği ve olası oy kaymalarını tespit etmek hedeflenmiştir." cümlesinin yapılan anketin tamamının yasa kapsamının dışına çıkartılmasının doğru olmadığını, yani anketin amacı, yapılış şekli, sorulan sorular, deneklerin seçilmesi tamamıyla incelendiğinde bunun bir vatandaş memnuniyet araştırması olduğunun görüleceğini,

Burada kamu zararı ve yasaya aykırı hareket etmek kastının asla bulunmadığını,

Amaç ve kapsam bölümünün sadece bir paragrafında, Belediye Başkanının seçildiği parti adının zikredilmiş bulunmasının anketin tamamının amacını yasa kapsamının dışına çıkarmayacağını, bu paragrafın kamuoyu araştırmasının daha geniş bir perspektiften değerlendirilebilmesi maksadıyla kaleme alındığını, kamuoyu araştırmasının asıl amacı olmayıp, destekleyici tali amaç olduğunu, tüm metinde bu paragraftan başka tereddüde mahal verecek bir cümlenin bulunmadığını ve Kamuoyu araştırmasının bir bütün olduğunu, durumun bu çerçevede bir defa daha değerlendirilmesi gerektiğini belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını istemiştir.

Sayıştay Savcılığı ikinci karşılamasında; “Adı geçen tarafından ileri sürülen hususların 03.05.2011 tarih ve 8207/13917 sayılı yazımızda belirttiğimiz görüşlerimizin değiştirilmesini sağlayacak bir mahiyet taşımadığı anlaşıldığından, yargılamanın söz konusu mütalâamıza göre karara bağlanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.“ şeklinde görüş bildirmiştir.

Rapor dosyası ve ekleri incelendiğinde; Yüreğir Belediyesince “Vatandaş Memnuniyeti Araştırması Eylül 2008” adı altında bir kamuoyu araştırması yaptırıldığı ve buna ilişkin dört ana başlıklı soru grubundan oluşan bir anket çalışması düzenlendiği görülmüştür.

Anketin “Amaç ve Kapsam” kısmının üçüncü paragrafında; “Yüreğir’de yaşayan vatandaşların hükümete bakış açılarını öğrenmek, hükümetin başarı analizi ile olası bir seçimde gerek hükümetin gerekse Yüreğir Belediyesinin seçmen desteği ve olası oy kaymalarını tespit etmek hedeflenmiştir.” denilmektedir.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 15’inci maddesinde; “Belediye, belde sakinlerinin belediye hizmetleriyle ilgili görüş ve düşüncelerini tespit etmek amacıyla kamuoyu yoklaması ve araştırması yapabilir.” hükmü yer almaktadır. 60’ıncı maddesinde; “Belediye hizmetleriyle ilgili olarak yapılan kamuoyu yoklaması ve araştırması giderleri” belediye giderleri arasında sayılmıştır.

Ancak bahse konu kamuoyu araştırması için yapılan anket çalışmasındaki soru gruplarının incelenmesinde; anketin amacının, belediye hizmetleriyle ilgili kamuoyu araştırması yapmaktan ziyade bir siyasi parti ile ilgili olduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla dilekçilerin iddialarının reddi ile 447 sayılı ilamın 10. maddesiyle verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

3. 447 sayılı ilamın 11. maddesi ile işyeri sahibi iki ayrı kişinin işyerlerinin kullanım haklarını bedelsiz olarak belirli sürelerle belediyeye hibe ve devir ettikleri halde, bu gayrimenkullere tahsis süreleri kira bedellerinin birkaç katı tadilat, yenileme giderleri yapılması, bilahare süre dolmadan kullanımından vazgeçilip işyeri sahiplerine iade edilerek işyeri sahiplerine menfaat sağlanması nedeniyle 39.290,56 TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçiler dilekçesinde özetle; belediyelerin en önemli hizmetleri arasında beldede yaşayan insanların kültürel yönlerini geliştirmek amacı ile gerekli etkinlikleri yapmak ve bu etkinliklere vatandaşların katılımını sağlamak olduğunu,

Bu konu ile ilgili olarak 5393 sayılı belediye kanununun 14. maddesinin

(a) bendinde; "Kültür, sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikah, meslek ve beceri kazandırma"

(b) bendinde; "Okul öncesi eğitim kurumları açabilir; devlete ait her derecedeki okul binalarının inşaatı ile bakım ve onarımını yapabilir veya yaptırabilir, her türlü araç, gereç ve malzeme ihtiyaçlarını karşılayabilir" görevi verildiğini,

15. maddesinin (a) bendinde; "belde sakinlerinin mahalli müşterek niteliğindeki ihtiyaçlarını karşılamak amacı ile her türlü faaliyet ve girişimde bulunması" için yapılan giderlerle ilgili belediyelere harcama yetkisi verildiğini,

Bu çerçevede belediyelerince bazı kahvehanelerin kapatılıp internet bilgi evi haline getirilmesi amaçlandığını, doğal olarak da mevcut haliyle kahvehane olan yerlerin internet evi, bilgi evi, kütüphane şeklinde düzenlenmesi gerektiğini, mevcut mekanın kullanım amacına uygun hale getirilmesinin amaçlandığını,

Kendilerinin belediye olarak değil de vatandaş olarak bir yeri kira bedeli ödeyerek kiraya tutsalardı dahi mevcut yeri yapacakları işe uygun hale getirmek için işyerinin içerisine çeşitli dekorasyon ve tadilatlar yapmak zorunda kaldıklarını, bir de üstüne kira ödediklerini, bu olaya bakıldığında vatandaşın yerine hiç kira ödemeden üç yıllığına kullanma hakkını sadece dekorasyon yapmak üzere elde ettiklerini, ayrıca bu yerlerin içerisinde kullanılmak üzere Türk Telekom’dan 20 bilgisayar yazıcı masa sandalye ve internet evi için tüm gerekli malzemelerin hibe olarak alındığını, hibe olarak alınan bu malzemelerin daha sonra belediyeye kaldığını ve bu malzemelerin o günkü bedelinin tadilat ve dekorasyon için harcadıkları bedelden daha yüksek olduğunu,

Masraflar yapılırken verilen mevcut hibe kiradan sonra da bedeli mukabilinde kiralanacağı düşünüldüğünü, yapılan yatırımın uzun vadede amorti edileceğinin planlandığını,

Ancak kiraya veren şahsın ilk taahhüdünden vazgeçmesi sonucunda bu durumun ortaya çıktığını,

Kiradan vazgeçmenin Belediye Meclisince kabul edildiğini, kendilerinin ne hibenin kabul edilmesinde, ne hibeden vazgeçilmesinde ne de bahse konu olan yerlerin boşaltılmasında ne yetkileri ne de etkileri olduğunu, Belediye meclisinin verdiği kararları değiştirmek onaylamamak gibi bir hakları ve güçleri de bulunmadığını, harcama yetkisinin verilmesi ve yapılan harcamanın kabulünün belediye meclisine ait olduğunu,

Burada maksat sosyal bir görevin yerine getirilmesi ve bu görevin yerine getirilmesinde kahvehane olarak kötü bir işlevi olan mekanın Türk Telekomünikasyonla ortaklaşa bir bilgi evi bir kültür mekanı haline getirilmesinin sağlanması olduğunu,

Mekânın düzenlenip masraf edildiğini ama Türk Telekom'un da içinin tefrişatını yaptığını, belediyenin bu hizmeti yaparken toplam maliyete bakıldığında çok nezih bir ortam çok kaliteli bir hizmetin çok az bir maliyete gerçekleştirildiğini,

Asla kanuna aykırı ve kamunun menfaatinin bir başkasına kullandırılması düşünülmediğini, tamamen kamu menfaati ve sosyal hizmet düşünüldüğünü belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını istemiştir.

Sayıştay Savcılığı; “Adana Yüreğir Belediyesi Muhasebe Birimi 2008 yılı hesabının 6. Dairece yargılanması sonucu çıkarılan 08.06.2010 tarih ve 447 sayılı ilamın 11 maddesi ile ilgili tazmin hükümlerinin kaldırılması için Gürcan KÖYCÜ, Murat ÜNLÜ, tarafından verilen temyiz dilekçesi incelenmiş olup, ileri sürülen nedenler yerinde görülmüştür. Çünkü:

İşyeri sahibi iki kişi işyerlerini bedelsiz olarak belirli süre kullanılmak üzere Belediye devretmek istemişlerdir. Başvuru üzerine Başkanının “Olur”u ile işyerleri teslim alınarak içleri yaptırılmıştır.

Bilahare her iki şahıs Belediyeye başvurarak işyerlerinin kendilerine iadesini istemişlerdir. Taraflar arasındaki hibe sözleşmesinde belirlenen süre dolmamış olduğu halde Belediye Meclisi kararıyla hibe sürelerinin bitirilmesine karar verilmiştir. Görüldüğü üzere Harcama Yetkilisi ile Gerçekleştirme Görevlisinin hibe sürelerinin sona erdirilmesi ve işyerlerinin tesliminde hiçbir katkıları yoktur. Bu durumun sorumlusu değillerdir. Varsa bir sorumluluk belediye’yi zarara uğratan Belediye Başkanı ve Belediye Meclisi Üye’lerine ait olup ayrı bir inceleme, araştırma konusudur.

İzah edilen nedenlerden dolayı tazmin hükmünün kaldırılmasına, sorumlular hakkında işlem yapılması için Bakanlığına bildirimde bulunulması yönünden karar verilmek üzere dosyanın Dairesine iadesine karar verilmesi uygun mütalaa olunur.“ şeklinde görüş bildirmiştir.

Rapor dosyası ve ekleri incelendiğinde;

Remziye Mutlu’nun 04.04.2008 tarihli dilekçesi ile dükkânının kullanım hakkını 01.04.2010 tarihine kadar bedelsiz olarak belediyeye devretmek istediği ve bunun üzerine Belediye Meclisinin 04.04.2008 tarih ve 27 sayılı kararı ile bu talebin kabul edilerek dükkânın kullanımına ilişkin Belediye ile Remziye Mutlu arasında protokol düzenlendiği, daha sonra Remziye Mutlu’nun 20.02.2009 tarihli dilekçesi ile taahhüdünden vazgeçmesi üzerine Belediye Meclisinin 05.03.2009 tarih ve 16 sayılı kararı ile bedelsiz devir süresinin kısaltılarak protokolün süresinden önce ilgili taşınmazın 30.06.2009 tarihinde sahibine iadesine karar verildiği;

Mehmet Sevim’in 20.10.2008 tarihli dilekçesi ile dükkânının kullanım hakkını 20.10.2011 tarihine kadar bedelsiz olarak belediyeye devretmek istediği ve bunun üzerine Belediye Meclisinin 21.10.2008 tarih ve 74 sayılı kararı ile bu talebin kabul edilerek dükkânın kullanımına ilişkin Belediye ile Mehmet Sevim arasında protokol düzenlendiği, daha sonra Mehmet Sevim’in 24.01.2009 tarihli dilekçesi ile taahhüdünden vazgeçmesi üzerine Belediye Meclisinin 02.03.2009 tarih ve 12 sayılı kararı ile bedelsiz devir süresinin kısaltılarak protokolün süresinden önce ilgili taşınmazın 20.10.2009 tarihinde sahibine iadesine karar verildiği görülmüştür.

İlamda tazmin hükmü verilen harcamalar, yukarıda belirtilen dükkânların içine yapılan tadilat masraflarına ilişkindir. Burada gerek bedelsiz devir kararı alan gerekse bedelsiz devir süresinin kısaltılmasına karar verenler, tazmin hükmüne konu olan harcamalara ilişkin ödeme emirlerini imzalayan harcama yetkilisi ve gerçekleştirme görevlisi değil, Belediye Meclis üyeleridir.

Dolayısıyla bedelsiz devir süresinin kısaltılarak kamunun zarara uğratılmasına sebebiyet veren 02.03.2009 tarih ve 12 sayılı meclis kararı ile 05.03.2009 tarih ve 16 sayılı meclis kararına imza atan Belediye Meclis üyelerinin tazmin hükmünden sorumlu tutulması gerekmektedir.

Ayrıca denetlenen ve yargılanan idare hesabı 2008 yılına ilişkin olup, bedelsiz devir süresinin kısaltılmasına ilişkin Belediye meclis kararları 2009 yılında alınmıştır. Kamu zararından sorumlu tutulanlar ise, 2008 yılı içerisinde usulüne uygun olarak alınan bedelsiz devir kararı sonucunda kullanım hakkı belediyeye devredilen taşınmazlar için yapılan tadilat masraflarına ilişkin ödeme emirlerini imzalayan harcama yetkilisi ve gerçekleştirme görevlisidir. Diğer bir ifade ile harcamanın yapıldığı 2008 yılında yapılan ödemeler mevzuata uygun iken, 2009 yılında alınan bedelsiz devir süresinin kısaltılmasına ilişkin meclis kararları sonucu yapılan harcamalar kamu zararına dönüşmüştür. Dolayısıyla bu durumun da dikkate alınarak hüküm tesis edilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla dilekçilerin sorumluluk yönünden yaptığı itirazın kabulü ile 447 sayılı ilamın 11. maddesiyle verilen tazmin hükmünün usulden bozularak, hesap yılına ilişkin yukarıda belirtilen durum da dikkate alınmak suretiyle sorumlulukların yeniden belirlenmesi için dosyanın hükmü veren daireye TEVDİİNE,

Karar verildiği 09.12.2014 tarih ve 39767 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.