Sayıştay 5. Dairesi 53348 Kararı - Belediyeler ve Bağlı İdareler Çeşitli Konular

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi: Belediyeler ve Bağlı İdareler

• Yılı: 2017

• Daire: 5

• Dosya No: 53348

• Tutanak No: 56548

• Tutanak Tarihi: 06.03.2024

• Konu: Çeşitli Konuları İlgilendiren Kararlar

KARAR

Konu: Belediyeye ait kültür merkezlerini kiralayan dernek ve vakıflardan ücret alınmaması.

358 sayılı Ek İlamın 9. maddesiyle, ... Belediyesi tarafından Kültür ve Sosyal İşler Müdürlüğü bünyesinde bulunan kültür merkezlerini kiralayanlardan alınması gereken ücretlerin dernek ve vakıflardan alınmaması sonucunda ... TL’nin tazminine hükmedilmiştir.

TEMYİZ DİLEKÇESİ

İlamda Harcama Yetkilisi olarak sorumlu tutulan ... tarafından sunulan temyiz dilekçesinde özetle;

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 97. maddesinde "Belediyeler bu Kanunda harç veya katılma payı konusu yapılmayan ve ilgililerin isteğine bağlı olarak ifa edecekleri her türlü hizmet (…) (1) için belediye meclislerince düzenlenecek tarifelere göre ücret almaya yetkilidir. Belediye'ye tekel olarak verilmiş işler kendi özel hükümlerine tabidir."

5393 Sayılı Belediye Kanunu’nun 18/f maddesinde “Kanunlarda vergi, resim, harç ve katılma payı konusu yapılmayan ve ilgililerin isteğine bağlı hizmetler için uygulanacak ücret tarifesini belirlemek." hükümlerinin yer aldığını,

Bahsi geçen hükümlere binaen ... Belediye Meclisi ... tarihli ve ... sayılı kararı (EK-20) ile kültür merkezlerini kullanacaklardan alınacak ücret tarifeleri ile istisnalarının belirlendiğini,

Bu önergenin meclise sunulurken ... Belediyesinin geçmiş yıllardaki uygulamalarının göz önünde bulundurulduğunu, kamu zararına sebebiyet verecek bir husus veyahut kasıtlı işlem uygulamasının yapılmamış, sadece sosyal belediyecilik görevi ve gereği bazı toplum yararına çalışan derneklere bir gecelik ücretsiz tahsis imkânı sağlandığını,

Sayıştay 5. Daire Başkanlığının 19.01.2023/358 Nol.u İlamının 13. maddesinde belirtilen ödeme emrinin, ... Belediye Meclisince ... tarihli ve ... sayılı kararı ile kültür merkezlerini kullanacaklardan alınacak ücret tarifeleri ile istisnalarını belirlemesine dair meclis karan üzerine, harcama yetkilisi olan şahsı tarafından sadece işleme konulduğunu, pek çok belediyenin dernekler ile yapılan işbirliklerinin göz önünde bulundurulduğunu ve ... Belediyesinin geçmiş yıllardaki uygulamaları ile diğer belediyeler tarafından derneklere yapılan desteklerin emsal alındığını, kamu zararına sebebiyet verecek bir husus veyahut kasıtlı işlem uygulamasının yapılmamış, sadece sosyal belediyecilik görevi ve gereği toplum yararına çalışan derneklere bir geceyi geçmemek üzere, Meclis Kararı ve ilgili mevzuat hükümleri gereği ücretsiz tahsis imkanı sağlandığını,

Yani usulüne uygun alınmış meclis kararının, bu kararı onaylayan ilçenin en büyük mülki amirinin de onayı doğrultusunda uygulamakla görevli gerçekleştirme görevlisi- harcama yetkilisi olan şahsının, ilamda belirtilen kamu zararından sorumlu tutulmasının, bu yönüyle de mevzuata uygun olmadığını,

Esas olarak bahsi geçen ... Belediye Meclisi Kararı ile gerçekleştirilen bu istisnanın, ticari faaliyette bulunmayan, kar elde etme yönünde faaliyette bulunmayan ve belediye hizmetlerinin öznesi veya belediye hizmetlerin öznesi konumundaki gerçek veya tüzel kişilerin oluşturduğu dernek ve vakıflara faaliyetlerinde kolaylık sağlama amacı ile getirilmiş ve bu doğrultuda uygulanmış olduğunu,

Şahsı adına ilamda listelenmiş olan tüm derneklerin tamamının esasen kamu yararına çalışan dernekler olduğu fiili gerçeği ile, mevzu bahis tazmin hükmüne sebep olan hiçbir derneğin 657 sayılı KHK ile lağvedilmemiş olduğunun altını çiziyor, sosyal belediyecilik görevi ve gereği ... belediyesine ait kültür merkezlerinin salonlarının ücretsiz olarak, üstelik senede sadece birkaç günü geçmemek üzere, kamu adına gerçekleştirdiği etkinliği ile sınırlı olarak sadece bir günlüğüne tahsis edilmiş olduğu hususunu yinelediğini,

Bu yöndeki iradenin kamu zararına yol açıcı olarak nitelendirilmesinin hem hemşeri hukukunun hem de yerel yönetimlerin özerkliklerinin dikkate alınmaması ve tanınmaması anlamına geleceğini, bunun da yerel yönetimlerin vatandaş odaklı kuruluş ve hizmet amacına aykırı bir karar olduğunu,

Bahsi geçen İlamda sıra no 13'de yer alan tazmin dolayısıyla; yukarıda aktarılan mevzuat hükümleri, yapılan tespit ve açıklamaların bir arada değerlendirilmesi ve emsal kararların da incelenmesi halinde, resen dikkate alınacak nedenlerle, tazmini gerektirecek herhangi bir kamu zararının meydan gelmediğini, keza; meclis kararı alınan ücret tarifesinin uygulanması noktasında şahsının hukuksuz bir talimatı olmadığını ifade ederek, tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmektedir.

İlamda Diğer Sorumlu olarak sorumlu tutulan ... adına vekili Av. ... tarafından sunulan temyiz dilekçesinde;

Anayasa madde 160 ve 6085 sayılı Sayıştay Kanunu mucibince Sayıştay’ın ısrar kararının yerindelik denetimi niteliğinde olduğunu, ilgili ısrar kararıyla, idarenin kanuna uygun kullanmış olduğu takdir yetkisini kaldırılacak nitelikte bir karar tesis edildiğini, Temyiz Kurulu Başkanlığı’nın bozma gerekçesinde de ifade edildiği üzere 4736 sayılı Kanun hükümlerinin belediyelerin mahalli müşterek nitelikteki ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla yapmış oldukları faaliyetlerinin kendi personeline indirim sağlanmasının önüne geçilmesini hedefleyen bir Kanunun amacıyla uyarlı olmayacağının açık olduğunu, bu bağlamda belediyenin kullandığı takdir yetkisinin kamu kaynağında artışa engel veya eksilmeye neden olacak mal hizmet sunumu olarak değerlendirmesinin mümkün olamayacağını, bunun işletmecilik bağlamında olup olmadığının yerindelik denetimi olacağını,

Belediye meclis üyesi olan müvekkilinin 5018 sayılı Kanun 31/3 kapsamında icra organı olarak değerlendirilemeyecek olan harcama yetkisi olmayan meclisin üyesi olduğunun altını çizerek, mahalli ihtiyaç gereği ve hemşerilik hukukuna dayanarak bir hizmette bulunulduğunun kabulünün gerektiğini, ısrar kararında bu hususların gözetilmediğini, "kanunda yer alan düzenlemelere aykırı olarak yekinin kullanılamayacağına" karar verdiğini, 2464 sayılı Kanun madde 97 ile uyarlı olan yetki kullanımın 4736 sayılı Kanun hükümlerinin amacına aykırı olmadığının açık olup müvekkilin sorumluluğuna gidilemeyeceğinin de açık olduğunu ifade ederek Dairenin ısrar kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmektedir.

BAŞSAVCILIK MÜTALAASI

Başsavcılığın aynı içerikli mütalaasında;

“4736 sayılı Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Ürettikleri Mal ve Hizmet Tarifeleri ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 1 inci maddesinde, belediyelerinde içinde bulunduğu kamu kurum ve kuruluşlarınca üretilen mal ve hizmet bedellerinde işletmecilik gereği yapılan ticari indirimler hariç herhangi bir kişi veya kuruma ücretsiz veya indirimli tarife uygulanmayacağı hüküm altına alınmıştır. Aynı maddede ayrıca istisna ve muafiyetleri sayılmış, altıncı fıkrasında ise Bakanlar Kurulunun birinci fıkra hükmünden muaf tutulacak kişi veya kurumları tespit etmeye yetkili olduğu belirtilmiştir.

Madde hükmünden anlaşılacağı üzere herhangi bir mal veya hizmetin bazı kişi veya kurumlara indirimli veya ücretsiz sunulabilmesi ancak Kanunda belirtilen durumlarda veya Bakanlar Kurulunca muafiyet tanınmasıyla mümkündür. Nitekim, değişik tarihlerde muafiyet öngören birçok Bakanlar Kurulu Kararı yayımlanmıştır. Bu Kararlar arasında kültür merkezlerini kiralayanlardan alınması gereken ücretin alınmayacağına veya indirimli ücret alınabileceğine dair bir karar bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununun 29 uncu maddesi, 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 75 inci maddesi ve 5253 sayılı Dernekler Kanunu’nun 10 uncu maddesi hükümleri uyarınca belediyelerin demek, vakıf, birlik ve benzeri kuruluşlara ayni veya nakdi yardım yapabilmesi mümkün değildir. Dernek ve vakıflardan ücret alınmaması dernek ve vakıflara yardım mahiyetindedir.

Bu itibarla, temyiz talebinin reddedilerek Daire kararının tasdikine karar verilmesinin uygun olacağı değerlendirilmektedir.

Arz olunur.” denilmektedir.

Duruşma talebinde bulunan ... ile Sayıştay Savcısının sözlü açıklamalarının dinlenmesinden ve dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

358 sayılı Ek İlamın 9. maddesiyle, ... ... Belediyesi tarafından Kültür ve Sosyal İşler Müdürlüğü bünyesinde bulunan kültür merkezlerini kiralayanlardan alınması gereken ücretlerin dernek ve vakıflardan alınmaması sonucunda ... TL’nin tazminine hükmedilmiştir.

Bu defa İlamda Harcama Yetkilisi olarak sorumlu tutulan ... ile Diğer Sorumlu olarak sorumlu tutulan ... adına vekili Avukat ... tarafından temyiz kanun yoluna başvurularak tazmin hükmünün kaldırılması talep edilmektedir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, ... Belediye Meclisinin ... tarihli ve ... sayılı Kararıyla, kültür merkezlerini kullanacaklardan alınacak ücret ve istisnaların belirlendiği; dernek ve vakıflardan kültür merkezinin kullanımı için ücret alınmayacağının belirtildiği anlaşılmaktadır.

4736 sayılı Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Ürettikleri Mal ve Hizmet Tarifeleri ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 1 inci maddesi birinci fıkrasında; “Genel bütçeye dahil daireler ile katma bütçeli idareler, bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar, kanunla kurulan fonlar, kefalet sandıkları, sosyal güvenlik kuruluşları, genel ve katma bütçelerin transfer tertiplerinden yardım alan kuruluşlar, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıkları ile müesseseleri, il özel idareleri ve belediyeler ile bunların kurdukları birlik, müessese ve işletmeler, özel bütçeli kuruluşlar, özelleştirme işlemleri tamamlanıncaya kadar, 24.11.1994 tarihli ve 4046 sayılı Kanuna tâbi kuruluşlar ve özel hukuk hükümlerine tâbi, kamunun çoğunluk hissesine sahip olduğu kuruluşlar, kamu banka ve kuruluşları ile bunlara bağlı iş yerleri ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarınca üretilen mal ve hizmet bedellerinde işletmecilik gereği yapılması gereken ticarî indirimler hariç herhangi bir kişi veya kuruma ücretsiz veya indirimli tarife uygulanmaz.” hükmü yer almaktadır.

Aynı Kanunun diğer fıkralarında birinci fıkra hükmünün istisna ve muafiyetler tek tek sayılmakta, altıncı fıkrasında ise Bakanlar Kurulunun birinci fıkra hükmünden muaf tutulacak kişi veya kurumları tespit etmeye yetkili olduğu belirtilmektedir.

Görüldüğü üzere mezkûr Kanuna göre temel prensip; hizmetlerin eşit muamele ilkesi doğrultusunda kişi veya kurum ayrımı yapılmaksızın herkese eşit şartlarla sunulması ve kamu kurumlarının ürettikleri mal ve hizmetler mukabilinde ücret almasıdır. Herhangi bir mal veya hizmetin bazı kişi ve kurumlara indirimli veya ücretsiz sunulabilmesi ancak Kanunda belirtilen durumlarda ve Bakanlar Kurulu Kararları ile tanınan muafiyetlerle mümkündür.

Diğer yandan, 5393 sayılı Belediye Kanunun 75 inci maddesi gereğince; 5253 sayılı Dernekler Kanunu’nun 10’uncu maddesinde derneklerin kamu kurum ve kuruluşları ile görev alanlarına giren konularda ortak projeler yürütmesi ve 5018 sayılı Kanunun 29 uncu maddesinin 1 inci fıkrasının 1 inci cümlesinde yer alan; “genel yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin bütçelerinde öngörülmüş olmak kaydıyla; kamu yararı gözetilerek dernek, vakıf, birlik, kurum, kuruluş, sandık ve benzeri teşekküllere yardım yapılabileceği” düzenlemesi belediyelerde uygulanmamaktadır. Dolayısıyla, Belediye Meclisinin aldığı karar gereği dernek ve vakıflardan ücret alınmaması yardım mahiyetindedir.

Söz konusu hizmetler için dernek ve vakıflardan ücret alınmaması, 5072 sayılı Dernek ve Vakıfların Kamu Kurum ve Kuruluşları ile İlişkilerine Dair Kanunun 2 nci maddesinin (g) bendinde yer alan “Kamu kurum ve kuruluşlarının bütçelerinden bu Kanun kapsamındaki dernek ve vakıflara ödenek, yardım veya herhangi bir kaynak aktarılamaz” hükmüne de aykırılık oluşturmaktadır.

5393 sayılı Kanunun 18 inci maddesiyle ise, belediye meclisinin görev ve yetkileri belirlenmektedir. Maddenin (f) bendinde “Kanunlarda vergi, resim, harç ve katılma payı konusu yapılmayan ve ilgililerin isteğine bağlı hizmetler için uygulanacak ücret tarifesini belirlemek” belediye meclisinin görevleri arasında sayılmaktadır. Dolayısıyla, belediye meclisi kendine verilen yetki çerçevesinde karar alabilir. Meclis Kanunla kendisine yetki verilmeyen bir konuda karar alamayacağı gibi, Kanuna aykırı karar da alamaz. Kanuna aykırı karar alınması durumunda alınan karar geçersiz olacağı gibi, alınan kararın sonuçlarından karar alanların sorumlu olacakları açıktır. Dolayısıyla mezkûr Kanun ile belediye meclisine verilen yetki sınırsız olmayıp diğer Kanunlarda yer alan düzenlemelere aykırı olarak kullanılmaması gerektiği açıktır.

Temyiz dilekçesiyle bahsi geçen dernek ve vakıfların kamuya yararlı dernek ve vakıf olduğu ve ücretsiz kullandırmaların sosyal amaçlarla yapıldığı belirtilmişse de, belediye meclisinin bu kararı mevzuata aykırı olup, kültür merkezlerinin dernek ve vakıflara ücretsiz kullandırılması sonucu belediye adına bir gelirden vazgeçilerek kamu zararına sebebiyet verilmiştir.

Öte yandan, temyiz dilekçesiyle de Sayıştay’ca yerindelik denetimi yapıldığı iddia edilmişse de;

5393 sayılı Kanunun 55 inci maddesinde;

“Belediyelerde iç ve dış denetim yapılır. Denetim, iş ve işlemlerin hukuka uygunluk, malî ve performans denetimini kapsar.

İç ve dış denetim 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu hükümlerine göre yapılır...” hükmü yer almaktadır.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 68 inci maddesinde ise hesapların kesin hükme bağlanmasının genel yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin gelir, gider ve mal hesapları ile bu hesaplarla ilgili işlemlerinin yasal düzenlemelere uygun olup olmadığına karar verilmesi olduğu, Kanunun 8 inci maddesinde her türlü kamu kaynağının elde edilmesi ve kullanılmasında görevli ve yetkili olanların, kaynakların etkili, ekonomik, verimli ve hukuka uygun olarak elde edilmesinden, kullanılmasından, muhasebeleştirilmesinden, raporlanmasından ve kötüye kullanılmaması için gerekli önlemlerin alınmasından sorumludur ve yetkili kılınmış mercilere hesap vermek zorunda olduğu belirtilmektedir.

Bu itibarla, sorumlu iddialarının reddedilerek, 358 sayılı Ek İlamın 9. maddesiyle ... TL’ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE, (Üyeler ..., ..., ..., ..., ... ve ...

’un aşağıda yazılı ayrışık oy gerekçelerine karşı) oy çokluğuyla,

6085 sayılı Kanunun 57 nci maddesi gereği bu kararın yazılı bildirim tarihinden itibaren on beş gün içerisinde Sayıştay’da karar düzeltilmesi yolu açık olmak üzere,

Karar verildiği 06.03.2024 tarih 56548 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.

Karşı oy gerekçeleri:

Üyeler ..., ..., ..., ..., ... ve ...’un karşı oy gerekçesi;

4736 sayılı Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Ürettikleri Mal ve Hizmet Tarifeleri ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 1 inci maddesi birinci fıkrasında; “Genel bütçeye dahil daireler ile katma bütçeli idareler, bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar, kanunla kurulan fonlar, kefalet sandıkları, sosyal güvenlik kuruluşları, genel ve katma bütçelerin transfer tertiplerinden yardım alan kuruluşlar, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıkları ile müesseseleri, il özel idareleri ve belediyeler ile bunların kurdukları birlik, müessese ve işletmeler, özel bütçeli kuruluşlar, özelleştirme işlemleri tamamlanıncaya kadar, 24.11.1994 tarihli ve 4046 sayılı Kanuna tâbi kuruluşlar ve özel hukuk hükümlerine tâbi, kamunun çoğunluk hissesine sahip olduğu kuruluşlar, kamu banka ve kuruluşları ile bunlara bağlı iş yerleri ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarınca üretilen mal ve hizmet bedellerinde işletmecilik gereği yapılması gereken ticarî indirimler hariç herhangi bir kişi veya kuruma ücretsiz veya indirimli tarife uygulanmaz.” hükmü,

5393 sayılı Belediye Kanunun “Diğer kuruluşlarla ilişkiler” başlıklı 75 inci maddesinde;

“Belediye, belediye meclisinin kararı üzerine yapacağı anlaşmaya uygun olarak görev ve sorumluluk alanlarına giren konularda;

...

c) (Değişik: 12/11/2012-6360/19 md.) Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları, kamu yararına çalışan dernekler, Cumhurbaşkanınca vergi muafiyeti tanınmış vakıflar ve 7/6/2005 tarihli ve 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanunu kapsamına giren meslek odaları ile ortak hizmet projeleri gerçekleştirebilir. Diğer dernek ve vakıflar ile gerçekleştirilecek ortak hizmet projeleri için mahallin en büyük mülki idare amirinin izninin alınması gerekir.

...

(Ek fıkra: 12/11/2012-6360/19 md.) 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 5253 sayılı Dernekler Kanununun 10 uncu maddesi; belediyeler, il özel idareleri, bağlı kuruluşları ve bunların üyesi oldukları birlikler ile ortağı oldukları Sayıştay denetimine tabi şirketler için uygulanmaz.

...” hükmü yer almaktadır.

5393 sayılı Kanunun 75 inci maddesinde atıf yapılan 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’nun “Bütçelerden yardım yapılması” başlıklı 29 uncu maddesinin birinci fıkrasında; “Gerçek veya tüzel kişilere kanunda veya Cumhurbaşkanlığı kararnamesinde dayanağı olmadan kamu kaynağı kullandırılamaz, yardımda bulunulamaz veya menfaat sağlanamaz. Ancak, genel yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin bütçelerinde öngörülmüş olmak kaydıyla; kamu yararı gözetilerek dernek, vakıf, birlik, kurum, kuruluş, sandık ve benzeri teşekküllere yardım yapılabilir.” hükmü,

5253 sayılı Dernekler Kanunun “Yardım ve işbirliği” başlıklı 10 uncu maddesinde ise; “...5072 sayılı Dernek ve Vakıfların Kamu Kurum ve Kuruluşları ile İlişkilerine Dair Kanun hükümleri saklı kalmak üzere, dernekler kamu kurum ve kuruluşları ile görev alanlarına giren konularda ortak projeler yürütebilirler. Bu projelerde kamu kurum ve kuruluşları, proje maliyetlerinin en fazla yüzde ellisi oranında aynî veya nakdî katkı sağlayabilirler. (Ek cümle: 18/2/2009-5838/7 md.) ...” hükmü bulunmaktadır.

5393 sayılı Kanunun “Meclisin görev ve yetkileri” başlıklı 18 inci maddesi (f) bendinde de; “Kanunlarda vergi, resim, harç ve katılma payı konusu yapılmayan ve ilgililerin isteğine bağlı hizmetler için uygulanacak ücret tarifesini belirlemek” belediye meclisinin görev ve yetkileri arasında sayılmaktadır.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nun “Ücrete tabi işler” başlıklı 97 nci maddesinde ise; “Belediyeler bu Kanunda harç veya katılma payı konusu yapılmayan ve ilgililerin isteğine bağlı olarak ifa edecekleri her türlü hizmet için belediye meclislerince düzenlenecek tarifelere göre ücret almaya yetkilidir. Belediyeye tekel olarak verilmiş işler kendi özel hükümlerine tabidir.” hükmüne yer verildiği görülmektedir.

Dosya kapsamındaki bilgilerden, ... Belediye Meclisinin ... tarihli ve ... sayılı kararı ile kültür merkezlerini kullanacaklardan alınacak ücret ve istisnaların belirlendiği ve bu karara dayanılarak bazı dernek ve vakıflardan kültür merkezinin kullanımı için ücret alınmayacağının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Temyiz dilekçesiyle İlamda listelenmiş olan derneklerin tamamının esasen kamu yararına çalışan derneklerden olduğu, yapılan uygulamanın sosyal belediyecilik görevi gereği belediyeye ait kültür merkezlerinin salonlarının ücretsiz olarak ve üstelik senede birkaç günü geçmemek üzere ve kamu adına gerçekleştirilen etkinlik için kullanılması uygulamasından ibaret olduğu ifade edilmektedir.

Bu açıklamalar ve mevzuat hükümleri çerçevesinde, belediyelerin dernek ve vakıflara kültür merkezlerini ücretsiz kullanıma sunmasında 5393 sayılı Kanunla belediyelere verilen mahalli müşterek nitelikteki ihtiyaçların karşılanması amacıyla yapıldığı ve bunun da 4736 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilemeyeceği ve yapılan uygulamanın kamu zararı oluşturmadığı düşünüldüğünden, 358 sayılı İlamın 9. maddesiyle verilen ... TL’nin tazminine ilişkin hükmün KALDIRILMASINA karar verilmesi gerekir.