Sayıştay 5. Dairesi 37848 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2008

• Daire: 5

• Dosya No: 37848

• Tutanak No: 37517

• Tutanak Tarihi: 09.07.2013

• Konu:

KARAR

Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü:

1. 1629 sayılı ilamın 1. maddesi ile geçici görevli olarak şehir dışına çıkan Belediye Başkanı Mehmet Efe YILMAZ'ın konaklama giderlerinin günlük yevmiye miktarını aştığı gerekçesi ile 1.414,20 YTL’ ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle; ilamda belirtilen tarihlerde kalınan oteller indirimli olarak anlaşıldığını, bu miktarın altında konaklamanın yapılmasının mümkün olmadığını, başkaca bir yerde de konaklama yapma imkanı olmadığından mecburen ödeme yapıldığını, aksinin kabulü harcırah ile konaklamanın olmadığı durumda kamu görevlisinin kamu yararına çalışma yapar iken kendi imkanlarını kullanması sonucunu doğurur ki bu da Anayasa'da hüküm altına alınan angarya yasağı sonucunu doğuracağını belirterek verilen tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

Sayıştay Başsavcılığı; “Savunma yasal dayanaktan yoksun olduğundan, istemin reddedilmesi uygun mütalaa olunmaktadır “ şeklinde görüş belirtmiştir.

6245 sayılı Harcırah Kanununun “ Kanunun şümulü” başlıklı 1’inci maddesinde;

a) Umumi Muvazeneye dahil dairelerle mülhak ve hususi bütçeli idareler (Köy bütçeleri hariç) ve bunlara bağlı sabit ve mütedavil sermayeli müesseseler;

………………..”

Tarafından ödenecek harcırah bu kanun hükümlerine tabidir.” Denilmekte,

“Muvakkat vazife harcırahı (Yol masrafı ve yevmiye)” başlıklı 14.maddesinde;

"Aşağıda gösterilen memur ve hizmetlilere muvakkat vazife harcırahı olarak yol masrafı ile yevmiye verilir ve hamal (Cins ve adedi beyannamede gösterilmek suretiyle) bagaj ve ikametgâh veya vazife mahalli ile istasyon, iskele veya durak arasındaki nakil vasıtası masrafları da ayrıca tediye olunur:

1. Birinci maddede yazılı kurumlara ait bir vazifenin ifası maksadıyla muvakkaten yurt içinde veya dışında başka bir yere gönderilenlere;………" hükmü yer almaktadır.

Anılan Kanunun “Yurtiçinde verilecek gündeliklerin miktarı” başlıklı 33. maddesinin d fıkrasında ise;

"d) (Ek: 21/4/2005 - 5335/4 md.) Bu Kanun hükümlerine göre gündelik ödenenlerden ((b) fıkrasına göre gündelik ödenenler hariç) yurt içinde yatacak yer temini için ödedikleri ücretleri belgelendirenlere, belge bedelini aşmamak ve her defasında on gün ile sınırlı olmak üzere gündeliklerinin tamamına kadar olan kısmı ayrıca ödenir." hükmü yer almaktadır.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerine göre; Harcırah Kanunu Kapsamında olan Belediyelerin, Belediye Başkanları harcırah kanunu kapsamına giren diğer kurum personellerine olduğu gibi, yurtiçi geçici görevlendirmeden ötürü yol masrafı ve yevmiye ödenecek, o gün için görev yerinde konakladığını belgeleyenlere ise, on gün ile sınırlı olmak kaydıyla, konakladığı gün sayısınca, günlük yevmiye miktarı kadar ilave konaklama ödenecektir.

Bu hükümden hareketle Belediye Başkanı Mehmet Efe Yımaz’a geçici görevli olarak şehir dışına çıkması dolayısıyla gün başına gündeliklerini aşan miktarda ikamet gideri ödenmesine imkan bulunmamaktadır.

Bu itibarla, dilekçi talebinin reddi ile 1629 sayılı ilamın 1. maddesi ile 1.414,20 YTL’ ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

2. 1629 sayılı ilamın 2. maddesi ile serbest meslek kazancı elde eden kişiden %20 oranında gelir vergisi stopajı kesilmesi gerekirken, stopajın yapılmaması sebebiyle kamunun zarara uğratıldığı gerekçesi ile 300,00 YTL’ ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle; vergi yükümlüsü olan kişinin bu stopaj yapılmış olsa idi bunu tahakkuk eden vergiden mahsup edecek ve bunu vergi dairesine ödemeyeceğini, sehven yapılan bu işlemden dolayı ilgili kişi bunu vergi dairesinde mahsupta kullanmadığından dolayı kamunun bir zararı oluşmadığını, vergi yükümlüsü ilgili kişiden mahsup yapılmamış olması kamu zararı sonucunu kesinlikle doğurmadığını, belediye bütçesi açısından ise bu miktarın her iki durumda da bütçeden çıkacağını belirterek verilen tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

Sayıştay Başsavcılığı; “İstem, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 94 üncü, Vergi Usul Kanununun 11 inci maddesine uymadığından reddedilmesi, uygun mütalaa olunmaktadır “ şeklinde görüş belirtmiştir.

193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun "Vergi Tevkifatı" başlıklı 94'üncü maddesinde;

Kamu idare ve müesseseleri, iktisadi kamu müesseseleri, sair kurumlar, ticaret şirketleri, iş ortaklıkları, dernekler, vakıflar, dernek ve vakıfların iktisadi işletmeleri, kooperatifler, yatırım fonu yönetenler, gerçek gelirlerini beyan etmeye mecbur olan ticaret ve serbest meslek erbabı, zirai kazançlarını bilanço veya zirai işletme hesabı esasına göre tespit eden çiftçiler aşağıdaki bentlerde sayılan ödemeleri (avans olarak ödenenler dahil) nakden veya hesaben yaptıkları sırada, istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecburdurlar.

2. Yaptıkları serbest meslek işleri dolayısıyla bu işleri icra edenlere yapılan ödemelerden (noterlere serbest meslek faaliyetlerinden dolayı yapılan ödemeler hariç);

a) 18 inci Madde kapsamına giren serbest meslek işleri dolayısıyla yapılan ödemelerden,

b) Diğerlerinden,

%25 vergi tevkifatı yapılır.

Bakanlar Kurulu, bu Maddede yer alan tevkifat nispetini, herbir ödeme ve gelir için ayrı ayrı sıfıra kadar indirmeye veya bir katma kadar artırmak suretiyle yeniden tespit etmeye yetkilidir. " denilmektedir.

Buna göre 2003/6577 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile; 01.01.2004 yılından itibaren telif ödemelerinden %17, diğer serbest meslek ödemelerinden %20 oranında stopaj kesintisi yapılmalıdır.

Bu itibarla Aydın Horsunlu Belediyesi'nin 2008 yılına ait hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda, serbest meslek kazancı elde eden kişiden %20 oranında gelir vergisi stopajının yapılmaması sonucu 300,00 YTL kamu zararına neden olunmuştur.

Dilekçi, bir kamu zararının oluşmadığını, stopaj yapılmış olsa idi, ilgili vergi yükümlüsünün bunu mahsup edeceğini, ilgili belgenin vergi dairesinde mahsupta kullanılmadığını belirtmiştir. Ancak, vergi stopajı, devletin vergi gelirini garanti altına almak ve zaman açısından finansman kolaylığı sağlaması amacı ile düzenlenmiş yasal bir zorunluluktur.

Bu itibarla, dilekçi talebinin reddi ile 1629 sayılı ilamın 2. maddesi ile 300,00 YTL’ ye ilişkin olarak verilen tazmin hükmünün TASDİKİNE,

Karar verildiği 09.07.2013 tarihli ve 37517 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.