Sayıştay 5. Dairesi 33703 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2007

• Daire: 5

• Dosya No: 33703

• Tutanak No: 34880

• Tutanak Tarihi: 24.04.2012

• Konu:

KARAR

Duruşma talep eden dilekçilerden Muhtar AKYOL ile Sayıştay Savcısının sözlü açıklamalarının dinlenilmesinden ve dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra, duruşma talep eden dilekçilerden Abdullah BAHÇE’ye duruşma günü bildirilmiş olmasına karşın duruşmaya katılmadığından Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 430. maddesi uyarınca gıyabında, gereği görüşüldü;

983 sayılı İlam’ın 29. maddesi ile 153.850,00 YTL ihale bedeli ile yüklenici Erkan Ticaret- Nadir Özata taahhüdünde yaptırılan “ Ramazan Ayında Muhtaç Ailelere Dağıtılmak Üzere Gıda Alımı ” işinde; satın alınan gıda maddelerinin 615 paketinin Gaziantep Büyükşehir Belediyesi memur ve işçi personeline, 605 paketinin ise Gaski memur ve işçi personeline dağıtılması nedeniyle 40.540,60 YTL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçiler dilekçelerinde özetle;

Daire ilamında 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun "Belediyenin Giderleri" başlıklı 60. maddesine dayanarak hüküm ihdas edildiğini, oysa Gaziantep Büyükşehir Belediyesinin Büyükşehir Belediyesi olması hasebiyle 5216 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’na tabi olduğunu, özel bir Kanun olan 5216 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun uygulanması gerektiğini, 5216 Sayılı Kanunda hüküm bulunmayan hallerde ancak genel nitelikteki 5393 Sayılı Belediye Kanunu hükümlerine bakılabileceğini,

Gıda Yardımı İhalesinin idari ve teknik şartnamesinde gıda paketlerinin teslim yöntemi ile ilgili sınırlayıcı bir düzenleme bulunmadığını, söz konusu Gıda Yardımı Malzeme Alımına ilişkin ihalenin idari ve teknik şartnamesi incelendiğinde de memur ve işçilere gıda yardımının teslim edilmesine engel bulunmadığının görüleceğini,

Memur ve işçilerin almış oldukları gıda paketlerini bildikleri muhtaç kişi ve komşularına ulaştırdıkları gerçeğinin de göz önünde bulundurulması gerektiğini, yardımın dağıtılış şeklinin, yardımın amacına ulaşmadığı sonucuna götürmemesi gerektiğini belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını istemişlerdir.

Sayıştay Savcılığı “Sözü edilen ödeme ile ilgili ileri sürülen gerekçelerin, Daire Kararında karşılandığı anlaşıldığından temyiz talebinin reddedilerek, yasa ve yönteme uygun düzenlenmiş Daire Kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.” şeklinde görüş bildirmiştir.

Dilekçiler ilamda 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun "Belediyenin Giderleri" başlıklı 60. maddesine dayanarak hüküm ihdas edildiğini, oysa Gaziantep Büyükşehir Belediyesinin Büyükşehir Belediyesi olması hasebiyle 5216 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’na tabi olduğunu, özel bir Kanun olan 5216 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun uygulanması gerektiğini belirtmişlerdir. Ancak her ne kadar İlam maddesinde 5393 sayılı Kanun’un 60/i maddesinden ( 60/i. Dar gelirli, yoksul, muhtaç ve kimsesizler ile özürlülere yapılacak sosyal hizmet ve yardımlar.) bahsedilmişse de buna paralel hüküm 5216 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 24/j maddesinde de (24/j. Dar gelirli, yoksul, muhtaç ve kimsesizler ile özürlülere yapılacak sosyal hizmet ve yardımlar.) aynen mevcuttur. Dolayısıyla ilamda 5216 sayılı Kanun’un 24/j maddesi yerine 5393 sayılı Kanun’un 60/i maddesine dayanılarak hüküm verilmesi, ilamın esasını değiştirmemektedir.

Dilekçiler dilekçelerinde gıda yardımı ihalesinin idari ve teknik şartnamesinde gıda paketlerinin teslim yöntemi ile ilgili sınırlayıcı bir düzenleme bulunmadığını, söz konusu gıda yardımı malzeme alımına ilişkin ihalenin idari ve teknik şartnamesi incelendiğinde de memur ve işçilere gıda yardımının teslim edilmesine engel bulunmadığını belirtmişlerse de; gıda paketlerinin belediye teslimine ilişkin ihale dokümanındaki hükümlerin teslim edilen paketlerin kimlere dağıtılacağı hususuyla bir ilgisi bulunmamaktadır. Yüklenici tarafından belediyeye teslim edilen yardım paketlerinin dağıtımının mevzuata uygun olarak yapılmasına ilişkin sorumluluk belediyede personeline aittir. Dolayısıyla bu hususun ilam hükmü ile ilgisi bulunmamaktadır.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 2. maddesinde, Devlet memurlarının hizmet şartları, nitelikleri, atanma ve yetiştirilmeleri, ilerleme ve yükselmeleri, ödev, hak, yüküm ve sorumlulukları, aylıkları ve ödenekleri ve diğer özlük işlerinin bu kanunla düzenleneceği ifade edilmiştir.

Aynı Kanun’un mali hükümlerin kapsamını belirleyen 146. maddesinde de, 1. maddenin birinci fıkrası kapsamına giren memurların aylık, ücret, ödenek, hizmetle ilgili her çeşit ödeme ve bunların şekil ve şartları bakımından bu Kanun’daki hükümlere tabi oldukları ve bunlara kanun, tüzük ve yönetmeliklerin ve amirlerin tayin ettiği görevler karşılığında bu Kanun’la sağlanan haklar dışında ücret ödenemeyeceği, hiçbir yarar sağlanamayacağı hükme bağlanmıştır.

Bu hükümler karşısında memurlara, tabi oldukları mevzuatın öngörmediği herhangi bir hak veya menfaat sağlanması mümkün bulunmamaktadır. Belediyelerde çalışan memurların her türlü malî ve sosyal haklarının da, diğer Devlet memurlarında olduğu gibi, bu Kanun kapsamında mütalâa edilmesi gerekmektedir.

Kaldı ki, kanunlarla kendilerine sosyal güvence sağlanan memurlara, muhtaç olarak tanımlanmak suretiyle, yardım yapılması, yukarıda açıklanan hükümlere aykırı olduğu gibi, diğer kurumlarda çalışan aynı durumdaki kamu personeli ile yardım yapılan personel arasında dengesizlik de oluşturacaktır.

Yine belediyede çalışan işçilerin net ücretlerinin memurlardan düşük olmadığı, bu kişilere ayrıca ödenen ilave tediye, ikramiye, giyim ve yakacak yardımı gibi unsurlar da dikkate alındığında bu kişilerin fakir olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan ihale edilen işin adı “Ramazan Ayında Muhtaç Ailelere Dağıtılmak Üzere 5000 Paket Gıda Alım İşi” dir. Dolayısıyla yapılan ihalenin amacı, Ramazan ayında muhtaç ailelere yardım yapılmasıdır. Belediyede çalışan memur ve işçi statüsündeki bütün personelin muhtaç aile gibi değerlendirilerek alınan gıda paketlerinin bir kısmının bu kişilere dağıtılması, ihalenin amacına aykırıdır.

Ancak; 1 Ağustos 2010 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe Gelir Vergisi Kanunu İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6009 sayılı Kanun’un Geçici 8. Maddesinde; “Konusu suç teşkil etmemek ve kesinleşmiş bir yargı kararına müstenit olmamak kaydıyla, bu Kanunun yayımı tarihine kadar, memur temsilcileri ile toplu iş sözleşmesi akdederek veya başka bir tasarrufta bulunarak belediye, büyükşehir belediyesi ve il özel idaresinde çalışan kamu personeline her ne ad altında olursa olsun ek ödemede bulunmaları nedeniyle kamu görevlileri haklarında idari veya mali yargılama ve takibat yapılamaz, başlatılanlar işlemden kaldırılır.” Denilmektedir. Madde metninde “her ne ad altında olursa olsun ek ödemede bulunmaları” ifadesi geçtiğinden, belediyede çalışan kamu personeline yapılan ödemenin ayni ya da nakdi olarak yapılması arasında herhangi bir fark bulunmamaktadır.

Bu hüküm karşısında 983 sayılı ilâmın, 6009 sayılı Kanunun Geçici 8. Maddesi kapsamında bulunduğu anlaşılan 29. maddesi hakkında mali yargılama ve takibat yapılamayacağından temyiz konusu olan ilamın 29. maddesinin İŞLEMDEN KALDIRILMASINA,

Karar verildiği 24.04.2012 tarih ve 34880 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.