Sayıştay 5. Dairesi 31384 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2006

• Daire: 5

• Dosya No: 31384

• Tutanak No: 35309

• Tutanak Tarihi: 26.06.2012

• Konu:

KARAR

Duruşma talep eden dilekçiye duruşma gününe ilişkin tebligat yapılmasına rağmen duruşmada hazır bulunmadığı, kanuni bir vekil göndermediği ve duruşmada hazır bulunmama nedenlerini kabul edilebilir bir belge ile tevsik etmediği anlaşılmakla, dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü;

1. 704 sayılı ilamın 2. maddesi ile Belediye ile yükleniciler arasında imzalanan sözleşmelerden binde 7,5 oranında sözleşme damga vergisi kesintisinin yapılmaması nedeniyle 10.688,25 YTL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle; konu hakkında ilgiliye yazı yazıldığını, tahsil edildiğinde Sayıştay’a gönderileceğini, ayrıca sorguya verdiği 20/02/2009 tarihli cevabını aynen tekrar ettiğini belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını istemiştir. Dilekçinin sorguya verdiği 20/02/2009 tarihli cevapta ise özetle; sorgu konusu miktarın bir kısmı hakkında tahsilat bildirilmiş, kalan kısmın da tahsil edilmesi için yazışmaların sürdüğü belirtilmiştir.

Sayıştay Savcılığı “Daire Kararının değiştirilmesini gerektirecek yeni bir bilgi ve belge sunulmadığı; bu nedenlerle, dilekçinin temyiz talebinin reddedilerek yasa ve yönteme uygun düzenlenmiş Daire Kararının korunmasının uygun olacağı düşünülmektedir.“ şeklinde görüş bildirmiştir.

Dilekçi, tazmin hükmü konusunda ilgiliye yazı yazıldığını, tahsil edilince Sayıştay’a gönderileceğini bildirmekle birlikte, tahsilâta ilişkin bir belge gönderilmemesi ve ilam hükmüne bir itiraz da söz konusu olmaması nedenleri ile tazmin hükmünün TASDİKİNE,

2. 704 sayılı ilamın 3. maddesi ile Belediye şoförlerinin geçici görev yolluklarının ödenmesinde, gündelik tutarlarının hatalı oranlarda hesaba dahil edilmesi nedeniyle 719,57 YTL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle;

Belediye şoförlerine yapılmış olan geçici görev yolluk ödemelerinin yanlış oran üzerinden yapılmış olmasının söz konusu olmadığını, şoförlerin yapmış olduğu geçici görevlerin ödemelerde belirtildiği şekilde 2/3 oranında ödemeyi gerektiren görevler olduğunu,

Buradaki tek hatanın görev kağıdına şoförün dönüş saatinin yazılmamış olması olduğunu, ancak evvelden beri bu şekilde uygulama yapıldığını, hatalı olan bu uygulamanın sorgudan sonra düzeltildiğini,

Bu ödemelerin bir kısmının ilgililerden tahsil edilmiş olup, makbuzlarının gerçekleştirme görevlileri tarafından Sayıştay Başkanlığına sunulduğunu, ayrıca sorguya verdiği 20/02/2009 tarihli cevabını aynen tekrar ettiğini belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını istemiştir. Dilekçinin sorguya verdiği 20/02/2009 tarihli cevap, dilekçe ile aynı mahiyettedir.

Tazmin hükmünde sorumluluğu bulunan diğer dilekçilerden Gerçekleştirme Görevlisi Mustafa KOBAN’ın 31377 sayılı dosya içerisinde bulunan dilekçesi ekinde 13.02.2009 tarihli banka dekontu ile 67,98 YTL tahsilat bildirilmiş, Gerçekleştirme Görevlisi Aşkım YALÇINKAYA’nın 31373 sayılı dosya içerisinde bulunan dilekçesi ekinde ise 10.09.2009 tarihli tahsilat makbuzu ile 51,00 YTL, 04.02.2009 tarih ve 622 numaralı muhasebe işlem fişi ile 102,00 YTL, 11.02.2009 tarih ve 821 numaralı muhasebe işlem fişi ile 22,66 YTL tahsilat bildirilmiştir.

Sayıştay Savcılığı “İlamın 3’ üncü maddesi ile ilgili, hüküm tarihinden sonra yapılan tahsilatın bildirildiği, bu tahsilatın ilamın infazı niteliğinde olması nedeniyle yapılacak bir işlem bulunmadığı düşünülmektedir.“ şeklinde görüş bildirmiştir.

Rapor dosyası ve ekleri incelendiğinde; tazmin hükmüne konu ödeme emirleri ekindeki yurtiçi geçici görev yolluklarında gidiş- dönüş için herhangi bir saat yazılmadığı, buna rağmen bazı tarihler için 1/3, bazı tarihler için 2/3, bazı tarihler için ise tam gündelik ödendiği görülmüştür.

6245 sayılı Harcırah Kanunu’nun “Memuriyet mahalli dışına gönderilenlerin gündeliği” başlıklı 39’uncu maddesinde aynen;

“Resmi bir görevle memuriyet mahalli içinde bir yere gönderilenlere gündelik verilmez. Geçici bir görevle memuriyet mahalli dışındaki bir yere gönderilenlerden, buralarda ve yolda öğle (saat 13.00) ve akşam (saat 19.00) yemeği zamanlarından birini geçirenlere 1/3, ikisini geçirenlere 2/3 oranında ve geceyi de geçirenlere tam gündelik verilir.”

Hükmü yer almaktadır.

Bu hükme göre, geçici bir görevle memuriyet mahalli dışındaki bir yere gönderilenlerden aynı gün içerisinde dönenlere, dönüş saatlerine göre 1/3 ya da 2/3 oranında gündelik verilmesi gerekmektedir. Geçici görev mahallinde ve yolda öğle yemeği zamanı olan 13:00’ü geçirenlere 1/3 oranında, akşam yemeği zamanı olan 19:00’u geçirenlere ise 2/3 oranında gündelik verilmesi gerekmektedir. Yurtiçi geçici görev yolluklarında gidiş- dönüş için herhangi bir saat yazılmadığından yemek zamanlarından birinin geçici görev mahallinde geçirildiği kabulü ile 1/3 gündelik ödenmesi gerekmektedir. Bu itibarla dilekçi iddiaları yerinde görülmemiştir.

Diğer yandan 704 sayılı ilamın 3. maddesiyle verilen tazmin hükmüne ilişkin olarak tahsilat bildirmekte ise de, tahsilatların bir kısmının hüküm tarihinden önce bir kısmının da hüküm tarihinden sonra yapıldığı anlaşılmaktadır.

Hüküm tarihinden (14.04.2009) sonra 10.09.2009 tarihli tahsilat makbuzu ile yapılan 51,00 YTL tahsilat hükmün infazı mahiyetinde olduğu için bu hususta kurulumuzca yapılacak işlem bulunmamaktadır.

Hüküm tarihinden önce yapılan 13.02.2009 tarihli banka dekontu ile 67,98 YTL, 04.02.2009 tarih ve 622 numaralı muhasebe işlem fişi ile 102,00 YTL ve 11.02.2009 tarih ve 821 numaralı muhasebe işlem fişi ile 22,66 YTL olmak üzere toplam 192,64 YTL tahsilat ise temyiz konusu olmayıp yargılamanın iadesiyle ilgili bulunduğundan, kurulumuzca yapılacak işlem olmadığı ve gereğinin ifasını teminen dosyanın ilgili daireye TEVDİİNE,

3. 704 sayılı ilamın 4. maddesi ile Belediye Başkanı Fevzi TOPUZ’a ait konutun telefon faturası bedellerinin bütçeden ödenmesi nedeniyle 1.546,75 YTL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle;

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 38/a maddesinin belediye teşkilatının en üst amiri olarak Belediye teşkilatını sevk ve idare etme görevini, belediyenin hak ve menfaatlerini koruma görevini Belediye Başkanına verdiğini, bu görevin günün 24 saatinde süreklilik arz eden bir görev olduğunu, Belediye Başkanının kendine ait evinde uzun yıllardır kullandığı 5123108 nolu şahsi bir telefonu bulunduğunu, ailesi ve kendisinin özel görüşmelerini bu telefondan yaptığını,

Belediyenin sevk ve idaresi işlerini mesai saatleri dışında yürütmesi için belediye adına kayıtlı söz konusu telefonun tahsis edildiğini ve ödemelerinin belediyenin diğer resmi telefonlarıyla birlikte bütçeden yapıldığını,

Diğer yandan Belediye Başkanına silahlı saldırı olması üzerine Muğla Valiliği tarafından koruma polisi verilmiş olup Belediye Başkanının evinin de korunmaya alındığını, Bu nedenle de evdeki korumanın bulunduğu kulübenin telefon giderlerinin de ödendiğini, ayrıca sorguya verdiği 20/02/2009 tarihli cevabını aynen tekrar ettiğini belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını istemiştir. Dilekçinin sorguya verdiği 20/02/2009 tarihli cevap, dilekçe ile aynı mahiyettedir.

Sayıştay Savcılığı “İlamın 4’ üncü maddesi ile ilgili, yapılan itirazın, yargı kararında karşılandığı, dilekçenin sonunda ise, sorguya verilen cevapların aynen tekrar edildiğinin beyan edildiği, Daire Kararının değiştirilmesini gerektirecek yeni bir bilgi ve belge sunulmadığı; bu nedenlerle, dilekçinin temyiz talebinin reddedilerek yasa ve yönteme uygun düzenlenmiş Daire Kararının korunmasının uygun olacağı düşünülmektedir.“ şeklinde görüş bildirmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 60. maddesinde belediyeye kanunla verilmiş görev ve hizmetlerin yürütülmesi için yapılan giderler sayılmış olup sayılan gidereler içinde Belediyeye ait telefon görüşme bedelleri bulunmaktadır.

Belediye Başkanları, belediyenin amiri ve mümessili sıfatıyla kanunla belediyelere verilen vazifelerin icrasını teminle görevlendirildiklerinden, belde içinde veya dışında gece veya gündüz resmi daire, makam ve çeşitli kuruluşlar veya iş yerleri ile irtibat kurma ihtiyacının ortaya çıkması, görevlerin ifası ve yetkilerin kullanılması noktasında süratli bir haberleşme vasıtası olan telefondan yararlanmayı zorunlu kıldığından telefon giderlerinin belediye bütçesinden ödenmesi gerekmektedir. Bu türden bir abonelik ihtiyaç olduğundan, abonelik bedelinin de 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 60. maddesinin p bendi uyarınca “Belediyeye verilen görev ve hizmetlerin yürütülmesi için yapılan giderler” kapsamında değerlendirilerek ödenmesinde mevzuata aykırılık bulunmamaktadır.

Bu itibarla 704 sayılı ilamın 4. maddesiyle verilen tazmin hükmünün KALDIRILMASINA,

4. 704 sayılı ilamın 5. maddesi ile Milas Belediyesi tarafından, sayısallaştırma projesi kapsamında yapılan hizmet alımı için yükleniciye yapılan ödemeden Katma Değer Vergisi tevkifatının yapılmaması nedeniyle 480,00 YTL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle;

Konu hakkında ilgiliye yazı yazılmış olup tahsil edildiğinde Sayıştay Başkanlığına gönderileceğini, ayrıca sorguya verdiği 20/02/2009 tarihli cevabını aynen tekrar ettiğini belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını istemiştir. Dilekçinin sorguya verdiği 20/02/2009 tarihli cevap, dilekçe ile aynı mahiyettedir.

Sayıştay Savcılığı “İlamın 5’inci maddesi ile ilgili, konu hakkında ilgiliye yazı yazıldığı, tahsil edildiğinde Sayıştay Başkanlığına bildirileceğinin ifade edildiği, dilekçenin sonunda ise, sorguya verilen cevapların aynen tekrar edildiğinin beyan edildiği, Daire Kararının değiştirilmesini gerektirecek yeni bir bilgi ve belge sunulmadığı; bu nedenlerle, dilekçinin temyiz talebinin reddedilerek yasa ve yönteme uygun düzenlenmiş Daire Kararının korunmasının uygun olacağı düşünülmektedir.“ şeklinde görüş bildirmiştir.

Dilekçi, tazmin konusunda ilgiliye yazı yazıldığını, tahsil edilince Sayıştay’a gönderileceğini bildirmekle birlikte, tahsilâta ilişkin bir belge gönderilmemesi ve ilam hükmüne bir itiraz da söz konusu olmaması nedenleri ile tazmin hükmünün TASDİKİNE,

5. 704 sayılı ilamın 6. maddesi ile Milas Belediyesi tarafından, yapım işleri ile bu işlere ilişkin mühendislik-mimarlık ve etüt-proje hizmet alımları karşılığında, yüklenicilere yapılan ödemelerden Katma Değer Vergisi Tevkifatının yapılmaması nedeniyle 1.290,77 YTL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle;

Konu hakkında ilgiliye yazı yazılmış olup tahsil edildiğinde Sayıştay Başkanlığına gönderileceğini, ayrıca sorguya verdiği 20/02/2009 tarihli cevabını aynen tekrar ettiğini belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını istemiştir. Dilekçinin sorguya verdiği 20/02/2009 tarihli cevap, dilekçe ile aynı mahiyettedir.

Sayıştay Savcılığı “İlamın 6’ncı maddesi ile ilgili, konu hakkında ilgiliye yazı yazıldığı, tahsil edildiğinde Sayıştay Başkanlığına bildirileceğinin ifade edildiği, dilekçenin sonunda ise, sorguya verilen cevapların aynen tekrar edildiğinin beyan edildiği, Daire Kararının değiştirilmesini gerektirecek yeni bir bilgi ve belge sunulmadığı; bu nedenlerle, dilekçinin temyiz talebinin reddedilerek yasa ve yönteme uygun düzenlenmiş Daire Kararının korunmasının uygun olacağı düşünülmektedir.“ şeklinde görüş bildirmiştir.

Dilekçi, tazmin konusunda ilgiliye yazı yazıldığını, tahsil edilince Sayıştay’a gönderileceğini bildirmekle birlikte, tahsilâta ilişkin bir belge gönderilmemesi ve ilam hükmüne bir itiraz da söz konusu olmaması nedenleri ile tazmin hükmünün TASDİKİNE,

6. 704 sayılı ilamın 7. maddesi ile Milas Belediyesinde çalışan memurlara öğle yemeği alımlarının Accor Servisleri International A.Ş.den ihale yoluyla yapıldığı, ancak belediye bütçesinden aktarılan ödenek ile yemek maliyetinin yarısının karşılanması yerine tamamının karşılanması nedeniyle 96.816,65 YTL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçi dilekçesinde özetle;

Milas Belediyesinin belediye memurlarına yemek yardımı yapılması uygulamasını 2002 yılının eylül ayında (2002 yılında 3 aylık dönem için) başlattığını, bu ihaleye çıkılırken yaklaşık maliyet hesabı yapıldığını, yaklaşık maliyet yapılırken bir öğle yemeğinde bulunması gerekli yemek çeşidinin (menü) Muğla İl Tarım Müdürlüğüne sorulduğunu, Muğla İl Tarım Müdürlüğünün fax ile öğle yemeğinde verilmesi gereken 3 ayrı menü, bir menüde yenmesi gereken yemek miktarı (gr) ile bunların kalorilerini bildirdiğini, bildirmiş olduğu menülerin ortalama kalorisinin 2000 kalori olduğunu, 2000 kalorinin buradan yaklaşık maliyet (muhammen bedel) hesabına girdiğini,

Yemek Yardımı Yönetmeliği’nin 10. maddesinde belirtilen personel dışındaki personele ne kadar yemek verileceğinin belirtilmediğini, sadece yemek maliyetinin yarısının bütçeden karşılanacağının belirtildiğini,

İl Tarım Müdürlüğü'nün yukarıda belirtilmiş fax yazısı üzerine 2002 yılında bildirilen menülerin ortalaması üzerinden muhammen bedel hesaplandığını, yapılan sözleşme sonucunda yemek giderinin yarısının memurların maaşından kesildiğini, diğer yarısının bütçeden karşılandığını,

Ancak devam eden yıllarda yemek yardımının ½'sinin memurların maaşından kesilmesi yerine yapılacak yemek yardımının ½'si üzerinden ihaleye çıkıldığını ve memurlara bütçe imkanları ile ½ oranında yemek yardımı yapıldığını, yani bütçeden ödenen meblağın memurlara yapılması gereken yemek yardımının (yemek maliyetinin) ½'si olduğunu, Belediyeye sorulan 13/01/2009 tarih ve 2006-48-15-138 sayılı ve 21 nolu sorguya bu yönde cevap verildiğini ancak yine de tazmin kararı çıktığını, sorguya verilen cevap ekinde sunulan belgelerden de anlaşılacağı üzere Muğla İl Tarım Müdürlüğü'nden bildirilen menü listesindeki miktarların ½'sinin fiyatı araştırılarak, yaklaşık maliyetin bu miktarlar üzerinden hesaplandığını, memurlara bu oranda yemek yardımı yapıldığını ve bütçeden giderlerin ½’sinin karşılandığını,

Yemek Yardımı Yönetmeliği'nin 10. maddesinde sayılan memurlar dışındaki memurlara yapılacak yemek yardımının miktarının, verilecek yemeğin cinsinin, miktarının, çeşidinin vb. belirtilmediğini, sadece yemek yardımının gerektirdiği giderlerin yemek maliyetlerinin yarısını aşmamak üzere bütçeye konulacak ödeneklerle karşılanacağının belirtildiğini,

Yukarıda açıklanan nedenlerle Belediye Bütçesinden ödenen yemek yardım bedelinin yemek maliyetinin ½'sini geçmediğini, bunun da Yönetmelik hükmüne tamamen uygun olduğunu, ayrıca sorguya verdiği 20/02/2009 tarihli cevabını aynen tekrar ettiğini belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını istemiştir. Dilekçinin sorguya verdiği 20/02/2009 tarihli cevap, dilekçe ile aynı mahiyettedir.

Sayıştay Savcılığı “İlamın 7’nci maddesi ile ilgili, dilekçinin itiraz ettiği hususların yargı kararında karşılandığı,

Dilekçenin sonunda ise, sorguya verilen cevapların aynen tekrar edildiğinin beyan edildiği, Daire Kararının değiştirilmesini gerektirecek yeni bir bilgi ve belge sunulmadığı; bu nedenlerle, dilekçinin temyiz talebinin reddedilerek yasa ve yönteme uygun düzenlenmiş Daire Kararının korunmasının uygun olacağı düşünülmektedir.“ şeklinde görüş bildirmiştir.

İlama konu ödemeye ilişkin hususlar incelendiğinde;

Yaklaşık maliyet hesabı aşamasında, İl Tarım Müdürlüğünden kalori hesabına dayalı üç farklı mönü istenmiş ve bunun üzerine İl Tarım Müdürlüğü tarafından kalorileri 1950 ile 2100 arasında değişen üç mönü gönderilmiştir. Firmalara gönderilen teklif pusulasında günlük menüde yer alması istenenler belirtilerek, (sadece İl Tarım Müdürlüğü tarafından gönderilen mönülerin yanına kalori miktarları yarıya düşürülerek) üç lokanta ve Milas Ticaret odasından fiyat sorulmuştur. Gönderilen fiyatların ortalaması alınarak yaklaşık maliyet oluşturulmuştur. Yaklaşık maliyet 214.401,87 YTL olarak tespit edilmiştir.

Daha sonra yapılan ihaleyi birim fiyatı (bir öğün) KDV hariç 7,80 YTL olmak üzere toplam 178.097,40 YTL (KDV hariç) bedel ile Accor Servisleri İnternational A.Ş. kazanmıştır. Aylık ödemeler de 7,80 YTL birim fiyat üzerinden fiilen yemek yenilen gün sayısına göre ilgili firmaya ödenmiş ve bu ödemeler esnasında memurlardan hiçbir kesinti yapılmamıştır. Diğer bir ifadeyle yemek bedelinin tamamının Belediye bütçesinden ödendiği anlaşılmıştır.

Yiyecek Yardımı Yönetmeliğine göre yemek yardımının yapılabilmesi için, Yönetmelikte belli şartlar öngörülmüştür. Kurum bütçelerine memurlara yiyecek yardımı yapılması amacıyla konulan ödenekten ancak, memurlara yemek vermek üzere kurulan yemek servisi, yardım sandığı, dernek veya bu mahiyetteki kuruluşlara ödeme yapılabileceği düzenlemesi bulunmakla birlikte, bütçeye bu maksatla konulan ödeneğin aşılmaması, Bütçe Uygulama Talimatına göre memurlardan ek göstergelerine göre yemek karşılığı alınması gereken miktarın alınması şartıyla, ihale yapılmak suretiyle de memurlara yiyecek yardımı yapılması mümkündür.

Dilekçi, memurların yiyecek yardımının Devlet Memurları Yiyecek Yardımı Yönetmeliğine göre yapıldığı ve Yönetmeliğin, yemek giderlerinin yarısının yardımdan faydalanan memurlarca karşılanması gerektiğine ilişkin amir hükmünün, ihale dosyasının hazırlık aşamasında bir başka deyişle, idarece yapılan yaklaşık maliyet bedel tespitinde dikkate alındığını ifade etmişler ise de, ödeme aşamasında, yemek bedelinin tamamının bütçeden ödenmesi nedeniyle bu talebin kabulü mümkün değildir. Dolayısıyla, Yönetmeliğin sözkonusu hükmünün, yaklaşık maliyet bedelinin tespitinden ziyade, ilgili firmaya yemek bedelinin ödenmesi aşamasında dikkate alınması gerekmektedir.

İhale yapılmak suretiyle sağlanan öğle yemeğinde, Belediyede görevli personelden herhangi bir yemek bedeli alınmamış, İlamda katkı payı bir öğün yemek bedelinin yarısı esas alınarak hesaplanmıştır. Bütçe Uygulama Talimatı ile belirlenen asgari rakamlara göre yemek yardımından yararlanan memurlardan alınacak katkı payının tahsil edilmesi gerektiğinden; toplam kamu zararının buna göre hesaplanması ve tazmin hükmü verilmesini teminen, 704 sayılı İlam’ın 7. maddesi ile verilen tazmin hükmünün BOZULARAK, kararı veren Daireye GÖNDERİLMESİNE,

Karar verildiği 26.06.2012 tarih ve 35309 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.