Sayıştay 4. Dairesi 37987 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2009

• Daire: 4

• Dosya No: 37987

• Tutanak No: 37416

• Tutanak Tarihi: 25.06.2013

• Konu:

KARAR

Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü;

1069 sayılı ilamın 2. maddesi ile İstanbul Bağcılar Belediyesi tarafından mevzuatta öngörülmemiş olmasına rağmen diğer bankalar ve finans kuruluşları nezdinde hiçbir piyasa araştırmasında bulunulmaksızın doğrudan Vakıfbank A.Ş ile açık hesap şeklinde kullanılmak üzere Genel Kredi Sözleşmesi imzalanması ve bu sözleşmeye dayalı olarak yersiz faiz ve vergi ödemesinde bulunulması nedeniyle 2.502.150,00 TL’ye tazmin hükmü verilmiştir.

Dilekçilerden Lokman ÇAĞRICI, Osman GÜNEŞ, Abdullah DEĞERLİ, Hakim SUBAŞI, Ömer AKGÜL, Erdal YILMAZ ve Osman OKUR 1069 sayılı İlam’ın 2. maddesine itiraz etmekte ise de;

İlam Lokman ÇAĞRICI, Osman GÜNEŞ, Abdullah DEĞERLİ, Hakim SUBAŞI ve Ömer AKGÜL’e 04.06.2012 tarihinde tebliğ edilmiş olup 832 sayılı Sayıştay Kanunu’nun 68. maddesinde belirtilen 90 günlük temyiz süresi bu tarihe nazaran 02.09.2012 tarihinde sona erdiği halde, bu tarihten sonra 29.09.2012 tarihinde yetkili makama intikal eden taleplerinin,

İlam Erdal YILMAZ’a 05.06.2012 tarihinde tebliğ edilmiş olup 832 sayılı Sayıştay Kanunu’nun 68. maddesinde belirtilen 90 günlük temyiz süresi bu tarihe nazaran 03.09.2012 tarihinde sona erdiği halde, bu tarihten sonra 29.09.2012 tarihinde yetkili makama intikal eden taleplerinin,

İlam Osman OKUR’a 01.05.2012 tarihinde tebliğ edilmiş olup 832 sayılı Sayıştay Kanunu’nun 68. maddesinde belirtilen 90 günlük temyiz süresi bu tarihe nazaran 30.07.2012 tarihinde sona erdiği halde, bu tarihten sonra 29.09.2012 tarihinde yetkili makama intikal eden taleplerinin süre aşımı yönünden REDDİNE,

Diğer dilekçi Muhterem ŞAHİN dilekçesinde özetle; genel kredi sözleşmesinin imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan 1580 sayılı Belediye Kanunu’nun "Meclisin müzakere edeceği ve karar vereceği işler" başlıklı 70. maddesinin 5. bendinde "ikrazlar istikrazlar" denilerek meclisin borç alıp verme işlerini müzakere edip karara bağlamakla görevli olduğunun belirtildiğini, aynı Kanunun 19/6 maddesinin belediyeleri belediye hizmetlerinin ifası zımnında şahsi hükmü sıfatıyla borç alıp vermeye yetkili kıldığını,

Anılan Kanunun yukarıdaki maddelerinde, yapılacak borçlanmanın konusu, miktarı ve geri ödeme yöntemleri hakkında her hangi bir kısıtlayıcı hükme yer verilmediğini, bu durum karşısında belediyelerin kanunla kendilerine verilen görevleri yerine getirebilmek için ihtiyaç duyması halinde borçlanma yoluna gitmesinde her hangi bir yasal sakınca bulunmadığını,

Kredi Limit Artırım Sözleşmesinin imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan 5393 sayılı Belediye Kanununun "borçlanma" başlıklı 68. maddesinde;

"Belediye, görev ve hizmetlerinin gerektirdiği giderleri karşılamak amacıyla aşağıda belirtilen usûl ve esaslara göre borçlanma yapabilir ve tahvil ihraç edebilir: ....

d) Belediye ve bağlı kuruluşları ile bunların sermayesinin yüzde ellisinden fazlasına sahip oldukları şirketlerin, faiz dâhil iç ve dış borç stok tutarı, en son kesinleşmiş bütçe gelirleri toplamının 213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre belirlenecek yeniden değerleme oranıyla artırılan miktarını aşamaz." hükmünün yer aldığını,

Aynı Kanunun 15. maddesinde belediyelerin yetkileri arasına 'Borç almak, bağış kabul etmek' de sayıldığını, 18. madde ile Borçlanmaya karar vermenin de meclisin yetkisine verildiğini,

Tüm bu düzenlemelerde belediyelerin borçlanmasının vade ve şekline ilişkin bir açıklamaya yer verilmediğini, belediyelerin açık hesap şeklinde kısa vadeli borçlanma yapamayacakları şeklinde kısıtlayıcı bir hükmün Belediye Kanununda yer almadığını, öte yandan belediyenin borç toplamının Belediye gelirlerinin %10 unu da aşmadığını,

Daire İlamında, belediyelerin ancak bir proje karşılığı uzun vadeli borçlanabileceklerinin belirtildiğini, Kanunun 68. maddesinin (a) bendinde; "Dış borçlanma, 4749 sayılı Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde sadece belediyenin yatırım programında yer alan projelerinin finansmanı amacıyla yapılabilir." denilerek dış borçlanma için böyle bir şart getirildiğini, aynı maddenin (e) bendinde de "Tahvil ihracı, yatırım programında yer alan projelerin finansmanı için ilgili mevzuat hükümleri uyarınca yapılır." denilerek tahvil ihracı ile yatırım projeleri arasında bir ilişki kurulduğunu, oysa belediyenin dış borçlanma veya bir tahvil ihracında bulunmadığını,

Söz konusu borçlanmanın tamamen 5393 sayılı Belediye Kanununun Belediyenin Görev ve Sorumlulukları başlıklı 14. maddesinde belirtilen hizmetlerin sunulmasını hızlandırmak amacı ile kullanıldığını,

Bu hizmetlerin, Bağcılar ilçe genelinde alt yapı hizmetleri, asfalt ve bordur yapımı, parklar, mahalle konakları, Belediyece vatandaş işbirliğiyle yapılan okulların tamamlanması gibi hizmetler olduğunu,

Tüm bu nedenlerle belediyenin mahalli müşterek nitelikteki hizmetlerin halka sunumu için ihtiyaç duyduğu bazı projelerin finansmanında sıkıntı ile karşılaşmamak için kredi sözleşmesi imzalandığını,

Ayrıca borçlanma öncesi Finansbank A.Ş., Citi Bank A.Ş. ve diğer bazı bankalar nezdinde de faiz oranları ile ilgili araştırmalar ve şifahi görüşmeler yapıldığını, bu araştırma ve görüşmeler neticesinde Al baraka Türk Finans Kurumu A.Ş. dışındaki bankaların kredi kullanımında Belediyeye güçlük çıkarttıklarını, Bu sebeple avantajlı teklif sunan Albaraka Türk Finans Kurumu A.Ş.’nin tercih edildiğini,

Kısacası Belediyenin, görev ve hizmetlerinin gerektirdiği giderleri karşılamak amacıyla borçlanma yoluna gittiğini, bir kamu zararından bahsedebilmek için belediyenin borçlanmaması durumunda katlanmak zorunda kalacağı maddi ve manevi maliyetin öncelikle hesaplanabilmesi buna göre bir durum tespiti yapıldıktan sonra karar verilmesi gerekeceğini ki bunun da mümkün olmadığını,

5393 sayılı Belediye Kanununun Tanımlar başlıklı 3/a maddesinin; “Belediye: Belde sakinlerinin mahalli müşterek nitelikteki ihtiyaçlarını karşılamak üzere kurulan ve karar organı seçmenler tarafından seçilerek oluşturulan, idari ve mali özerkliğe sahip kamu tüzel kişisini... ifade eder." şeklinde olduğunu, sorgulama konusunun esasen idari ve mali özerkliğe sahip bir kuruluş olan belediyenin hizmetlerin ifası sırasında gerekli gördüğü finansman politikasının sorgulanması anlamını taşıdığını belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını istemiştir.

Sayıştay Savcılığı karşılamasında; “Belediyelerin, meclislerinin kararlarına dayalı olarak 5393 sayılı Belediyeler Kanunu gereği iç borçlanma yapabilmesi ancak tahvil çıkarma ile ve İller Bankası aracılığıyla mümkündür. Kaldı ki, belediyenin herhangi bir likidite sıkıntısı içinde bulunmadığı hususu ilam hükmüdür.

Bu nedenle, cari hesap sözleşmesi yoluyla kısa vadeli borç alınılması mevzuat hükümlerine aykırıdır. Daire kararı yerindedir. 18.01.2011 tarih ve 32731 Tutanak sayılı Temyiz Kurulu kararı da göz önüne alınarak talebin reddolunması mütalaa edilmektedir.“ şeklinde görüş bildirmiştir.

Bağcılar Belediyesinin Vakıfbank A.Ş ile imzaladığı kredi sözleşmesine istinaden kullandığı kredilere karşılık faiz ve vergi ödediği tutar için yargılama dairesince, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 68'inci maddesinde yer alan;

"Belediye, görev ve hizmetlerinin gerektirdiği giderleri karşılamak amacıyla aşağıda belirtilen usûl ve esaslara göre borçlanma yapabilir ve tahvil ihraç edebilir:

a) Dış borçlanma, 4749 sayılı Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde sadece belediyenin yatırım programında yer alan projelerinin finansmanı amacıyla yapılabilir.

b) İller Bankasından yatırım kredisi ve nakit kredi kullanan belediye, ödeme plânını bu bankaya sunmak zorundadır. İller Bankası hazırlanan geri ödeme plânını yeterli görmediği belediyenin kredi isteklerini reddeder.

c) Tahvil ihracı, yatırım programında yer alan projelerin finansmanı için ilgili mevzuat hükümleri uyarınca yapılır." hükümleri dışında borçlanma yapamayacağı gerekçesiyle tazmin hükmü verilmiştir.

Ancak anılan maddenin yukarıdaki hükümlerine ilave olarak (e) bendinde de;

"e) Belediye ve bağlı kuruluşları ile bunların sermayesinin yüzde ellisinden fazlasına sahip oldukları şirketler, en son kesinleşmiş bütçe gelirlerinin, 213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre belirlenecek yeniden değerleme oranıyla artırılan miktarının yılı içinde toplam yüzde onunu geçmeyen iç borçlanmayı belediye meclisinin kararı; yüzde onunu geçen iç borçlanma için ise meclis üye tam sayısının salt çoğunluğunun kararı ve İçişleri Bakanlığının onayı ile yapabilir." hükmü yer almakta, anılan hükmün Daire kararında gerekçe olarak gösterilen hükümlerin usul ve esaslarını açıklayan bir hüküm değil, sayılanlar dışındaki nedenlerle alternatif iç borçlanmaya imkân veren başka bir hüküm olarak değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle, dilekçede de belirtildiği üzere Belediye Meclisi kararına dayanılarak yapılan borçlanma nedeniyle yapılan ödemelerde kanuna aykırılık bulunmamakta; ayrıca, ödemenin alınıp kullanılan krediye karşılık yapılması nedeniyle, 5018 sayılı Kanunun 71'inci maddesinde tanımı yapılan ve tazmini gereken bir kamu zararı da oluşmamaktadır.

Diğer yandan 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 15. maddesinde belediyelerin yetkileri arasına 'Borç almak, bağış kabul etmek' de sayılmakta, 18. maddesi ile borçlanmaya karar verilmesi hususu belediye meclisinin yetkisine verilmektedir. Bu çerçevede konu Belediye Meclisinde görüşülüp meclis kararıyla banka ve özel finans kurumlarından kullanılacak krediler ile ilgili sözleşme imzalama ve ödeme şartları konusunda gerekli yetkinin alındığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla dilekçi iddialarının kabulü ile 1069 sayılı ilamın 2. maddesi ile verilen tazmin hükmünün KALDIRILMASINA,

Karar verildiği 25.06.2013 tarih ve 37416 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.