Sayıştay 4. Dairesi 32720 Kararı -

Temyiz Karar Detayı

İletişim Bilgileri

• Kamu İdaresi:

• Yılı: 2007

• Daire: 4

• Dosya No: 32720

• Tutanak No: 38637

• Tutanak Tarihi: 18.03.2014

• Konu:

KARAR

Duruşma talebinde bulunan dilekçi Necmettin Oktay ile Sayıştay Savcısının sözlü açıklamalarının dinlenmesinden ve dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü;

1. ) 755 sayılı İlam’ın 1. maddesi ile, Necip ÖZÇER’in memuriyet mahalli içinde geçici olarak görevlendirmesine rağmen ilgiliye memuriyet mahalli (Gebze) ile başka şehirde (İstanbul) bulunan ikametgahı arasındaki yol giderlerinin ödenmesi nedeniyle 245,00.. TL’ye tazmin hükmedilmiş; 27.12.2011 tarih ve 34117 tutanak sayılı Temyiz Kurulu Kararının 1. maddesi ile söz konusu tazmin hükmünün tasdikine karar verilmiştir.

Dilekçi karar düzeltmesine ilişkin dilekçesinde özetle; TÜBİTAK’ın yönetim bilimleri dalında kamu ve özel sektör kuruluşlarına bedeli karşılığı (fatura kesilerek) eğitim ve danışmanlık hizmeti veren bir enstitüsü olan Türkiye Sanayi Sevk ve İdare Enstitüsü (TÜSSİDE)’nin, bu hizmetini hafta içi ve hafta sonları da dahil olmak üzere gece 22:30’a kadar sürdürdüğünü; Enstitünün TÜBİTAK’ın Gebze Kampüsünde yer aldığını ve TÜBİTAK’ın diğer 10 farklı enstitüsünde çalışan 2500 personelinin çok büyük bir kısmının İstanbul’da ikamet edip, mesai saatleri içinde kurumun sağlamış olduğu çok sayıda servis aracıyla ikamet yerinden alınıp, GEBZE kampüsüne getirildiğini; bu durumun kendilerinin özel çalışma durumu olduğunu;

TÜBİTAK’ın özel yasa ile kurulduğunu ve personelinin 657 sayılı yasaya bağlı olmayıp, 4857 sayılı kanuna tabi olarak sözleşmeli ve işçi statüsünde çalıştığını ancak Temyiz Kurulu kararında bu durumun dikkate alınmadığını; ayrıca, ödemenin kararda belirtildiği üzere taksi ücreti değil, kendine ait aracı kullanan için yol benzin parası ödemesi şeklinde yapıldığını; bu hususun özellikle karar düzeltme aşamasında değerlendirilmesini talep ettiğini;

TÜSSİDE’nin mesai saatleri dışında da hizmet vermesi nedeniyle, hem müşterinin mağdur olmaması hem de enstitünün taahhütlerini yerine getirememe durumuna düşmemesi için, hizmet verecek eğitimcilerin mesai saatleri dışında hizmet verilecek yere (TÜSSİDE) ulaşımı için mevzuatların ita amirine vermiş olduğu yetki ve yine mevzuatlarda belirtilen “benzin parası hesabı” çerçevesinde eğitimcilere/danışmanlara kendi araçlarını kullandırmanın, sorunun çözümü için zorunlu bir durum olduğunu; bu ödemelerin hem mevzuatlara uygunluğu ve hem de hizmet bedellerinin proje maliyetleri içinde yer alması nedeniyle denetimlerde uygunsuzluk veya kamu zararı saptanmadığını; Bu açıklamalar çerçevesinde, Enstitüde Akademik Grup Enstitü Müdür Yardımcılığı görevi üstlenmiş bir üst düzey yöneticiye 2007 yılı için yapılan kendi aracını kullanarak benzin parası karşılığı ödenen toplam 255,00 TL’lik bedelin usullere uygun olduğunu ve kamu zararı oluşturmadığını belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

Başsavcılık, dilekçi talebinin reddedilmesi yönünde görüş bildirmiştir.

278 sayılı Kanunun 2. maddesinde Kurum dışına bedeli karşılığında proje üretmek TÜBİTAK- Türkiye Sanayi Sevk ve İdare Enstitüsü’nün görevleri arasında bulunmaktadır. Proje üretim sürecinde, projede görevli personele ilişkin yolluk ödemelerinde 5018 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden önce Kurum kendi mevcut mevzuatını uygulamış, 5018 sayılı Kanun ile 6245 sayılı Harcırah Kanununa tabi olunmayacağına ilişkin istisna ve muafiyetlerin yürürlükten kaldırılması ile uygulanacak mevzuat konusunda yaşanan tereddütlerin ise 2008 Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu E cetveli 45.madde ve 278 sayılı Kanunun 16. Maddesinin 5798 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenmesi ve buna bağlı olarak yürürlüğe konulan Esas ve Usuller ile aşıldığı görülmüştür.

İlama konu ulaşım giderleri de hizmetin verildiği kuruma proje maliyeti içerisinde yansıtılan dış destekli projeler kapsamındaki ödemeler olduğundan ve bu bağlamda 6245 sayılı Harcırah Kanunu kapsamında yapılan ödemeler olmadığından söz konusu konaklama giderlerinin ödenmesinde mevzuata aykırılık görülmemiştir.

Bu itibarla, dilekçinin karar düzeltme talebinin kabulüyle 34117 sayılı Temyiz Kurulu Kararının 1. maddesinin Düzeltilmesine ve 755 sayılı İlamın 1. maddesi ile verilen tazmin hükmünün KALDIRILMASINA,

2. )755 sayılı İlam’ın 2. maddesi ile, TÜBİTAK TÜSSİDE personelinin 6245 sayılı Kanun’un 6. maddesine aykırı olarak şehirlerarası ulaşımda mutat vasıtalar yerine taksi kullanması ve Necip ÖZÇER’in memuriyet mahalli içinde geçici olarak görevlendirmesine rağmen ilgiliye memuriyet mahalli (Gebze) ile başka şehirde (İstanbul) bulunan ikametgahı arasındaki yol giderlerinin ödenmesi nedenleriyle 255,00.. TL’ye tazmin hükmedilmiş; 27.12.2011 tarih ve 34117 tutanak sayılı Temyiz Kurulu Kararının 2. maddesi ile söz konusu tazmin hükmünün tasdikine karar verilmiştir.

Dilekçi karar düzeltmesine ilişkin dilekçesinde özetle; TÜBİTAK’ın yönetim bilimleri dalında kamu ve özel sektör kuruluşlarına bedeli karşılığı (fatura kesilerek) eğitim ve danışmanlık hizmeti veren bir enstitüsü olan Türkiye Sanayi Sevk ve İdare Enstitüsü (TÜSSİDE)’nin, bu hizmetini hafta içi ve hafta sonları da dahil olmak üzere gece 22:30’a kadar sürdürdüğünü; Enstitünün TÜBİTAK’ın Gebze Kampüsünde yer aldığını ve TÜBİTAK’ın diğer 10 farklı enstitüsünde çalışan 2500 personelinin çok büyük bir kısmının İstanbul’da ikamet edip, mesai saatleri içinde kurumun sağlamış olduğu çok sayıda servis aracıyla ikamet yerinden alınıp, GEBZE kampüsüne getirildiğini; bu durumun kendilerinin özel çalışma durumu olduğunu;

TÜBİTAK’ın özel yasa ile kurulduğunu ve personelinin 657 sayılı yasaya bağlı olmayıp, 4857 sayılı kanuna tabi olarak sözleşmeli ve işçi statüsünde çalıştığını ancak Temyiz Kurulu kararında bu durumun dikkate alınmadığını; ayrıca, ödemenin kararda belirtildiği üzere taksi ücreti değil, kendine ait aracı kullanan için yol benzin parası ödemesi şeklinde yapıldığını; bu hususun özellikle karar düzeltme aşamasında değerlendirilmesini talep ettiğini;

TÜSSİDE’nin mesai saatleri dışında da hizmet vermesi nedeniyle, hem müşterinin mağdur olmaması hem de enstitünün taahhütlerini yerine getirememe durumuna düşmemesi için, hizmet verecek eğitimcilerin mesai saatleri dışında hizmet verilecek yere (TÜSSİDE) ulaşımı için mevzuatların ita amirine vermiş olduğu yetki ve yine mevzuatlarda belirtilen “benzin parası hesabı” çerçevesinde eğitimcilere/danışmanlara kendi araçlarını kullandırmanın, sorunun çözümü için zorunlu bir durum olduğunu; bu ödemelerin hem mevzuatlara uygunluğu ve hem de hizmet bedellerinin proje maliyetleri içinde yer alması nedeniyle denetimlerde uygunsuzluk veya kamu zararı saptanmadığını; Bu açıklamalar çerçevesinde, Enstitüde Akademik Grup Enstitü Müdür Yardımcılığı görevi üstlenmiş bir üst düzey yöneticiye 2007 yılı için yapılan kendi aracını kullanarak benzin parası karşılığı ödenen toplam 255,00 TL’lik bedelin usullere uygun olduğunu ve kamu zararı oluşturmadığını belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

Başsavcılık karşılama yazısında; “İlam’ın 2. maddelerine ilişkin: 5018 sayılı Kanunla, Enstitü, 01.01.2006 tarihinden itibaren özel bütçeli idareler kapsamına alınmıştır. Memuriyet mahalli içinde geçici olarak görevlendirilen kişiye; benzin parası hesabı çerçevesinde, yol gideri adı altında ödeme yapılaması ve bunun 6245/14. maddesinin 1.fıkrası hükmüne rağmen kurumca karşılanması mümkün değildir. Sorumlu talebinin reddiyle, Kurul kararının korunması, uygun mütalaa edilmektedir.” denilmiştir.

278 sayılı Kanunun 2. maddesinde Kurum dışına bedeli karşılığında proje üretmek TÜBİTAK- Türkiye Sanayi Sevk ve İdare Enstitüsü’nün görevleri arasında bulunmaktadır. Proje üretim sürecinde, projede görevli personele ilişkin yolluk ödemelerinde 5018 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden önce Kurum kendi mevcut mevzuatını uygulamış, 5018 sayılı Kanun ile 6245 sayılı Harcırah Kanununa tabi olunmayacağına ilişkin istisna ve muafiyetlerin yürürlükten kaldırılması ile uygulanacak mevzuat konusunda yaşanan tereddütlerin ise 2008 Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu E cetveli 45.madde ve 278 sayılı Kanunun 16. Maddesinin 5798 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenmesi ve buna bağlı olarak yürürlüğe konulan Esas ve Usuller ile aşıldığı görülmüştür.

İlama konu ulaşım giderleri de hizmetin verildiği kuruma proje maliyeti içerisinde yansıtılan dış destekli projeler kapsamındaki ödemeler olduğundan ve bu bağlamda 6245 sayılı Harcırah Kanunu kapsamında yapılan ödemeler olmadığından söz konusu konaklama giderlerinin ödenmesinde mevzuata aykırılık görülmemiştir.

Bu itibarla, dilekçinin karar düzeltme talebinin kabulüyle 34117 sayılı Temyiz Kurulu Kararının 2. maddesinin Düzeltilmesine ve 755 sayılı İlamın 2. maddesi ile verilen tazmin hükmünün KALDIRILMASINA,

3. ) 755 sayılı İlam’ın 3. maddesi ile, geçici görevli olarak başka illere gönderilen kişilere yatacak yer parası olarak harcırahlarını aşan miktarlarda ödeme yapılması nedeniyle 960,00. TL’ye tazmin hükmedilmiş; 27.12.2011 tarih ve 34117 tutanak sayılı Temyiz Kurulu Kararının 3. maddesi ile söz konusu tazmin hükmünün tasdikine karar verilmiştir.

Dilekçi karar düzeltmesine ilişkin dilekçesinde özetle; konaklama giderlerinin ödenmesi ile ilgili olarak 06/04/2010 tarih ve 09/03/2010 2007 / 755 tarih ve sayılı ilamla ilgili aynı konuda 2006 yılı hesapları ile ilgili olarak 31361 tutanak sayılı Temyiz Kurulu Kararında bu hususun mevzuata uygun bulunmuş olduğunu; bir başka deyişle bedeli projeden karşılanmak üzere her türlü hizmetin satın alınabileceği hususunda mevzuata aykırılık görülmediğini; Enstitünün en üst yetkilisi olarak taahhüt altında olunan projelerin selameti ve hizmeti yerine getirememe durumunda olumsuzluk yaşanması sonucu kuruma gelebilecek cezalardan kaçınmak için, 5018 sayılı yasa sonrasında TÜBİTAK'ın tüm enstitülerinde yaşanan konaklama bedeli ödemeleri sorununun, bir çok yetkili kuruma (Maliye Bakanlığı, Denetçiler) danışılarak, "Konaklama hizmeti alımı" çerçevesinde aşılabileceği sonucuna varıldığını ve uygulamaların bu doğrultuda gerçekleşmiş olduğunu;

Bedeli proje kapsamında olmak kaydıyla mevzuatlarının her türlü hizmet alımına imkan verdiğini; bu çerçevede diğer şehirlere projeden görevlendirilen danışmanların/araştırmacıların konaklama ücretlerinin ödenebilmesi için, projede öngörülen konaklama hizmet bedelini aşmayacak şekilde ve satın alma biriminin gidilecek yerlerdeki konaklama tesislerinden usullere uygun üç teklif alarak içinden en uygun teklifi veren tesiste konaklama yapılması ve bedelinin de projeden TÜSSİDE'ye fatura edilmesi şeklinde bir sürecin uygulandığını; bu durumun 5018 no'lu yasanın uygulamaya geçişi aşamasında tüm TÜBİTAK enstitülerinde yaşandığını ve farklı denetçilerin farklı enstitüler için farklı yorumları sonucu olumlu ve olumsuz kararlar verildiğini; Temyiz Kurulunun değerlendirmeleri sonucunda verilen kararların mevzuata uygun bulunduğunu; ancak karar düzeltme talebinde bulunduğum Temyiz Kurulunun kararının bu kararlarla çelişmekte olduğunu belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

Başsavcılık karşılama yazısında; “Geçici görevli olarak başka illere gönderilen kişilere yatacak yer parası adı altında 6245 sayılı kanunda öngörülen harcırah tutarlarının aşılmak suretiyle ödeme yapılması mümkün değildir. Sorumlu talebinin reddiyle, Kurul kararının korunması, uygun mütalaa edilmektedir.” denilmiştir.

278 sayılı Kanunun 2. maddesinde Kurum dışına bedeli karşılığında proje üretmek TÜBİTAK- Türkiye Sanayi Sevk ve İdare Enstitüsü’nün görevleri arasında bulunmaktadır. Proje üretim sürecinde, projede görevli personele ilişkin yolluk ödemelerinde 5018 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden önce Kurum kendi mevcut mevzuatını uygulamış, 5018 sayılı Kanun ile 6245 sayılı Harcırah Kanununa tabi olunmayacağına ilişkin istisna ve muafiyetlerin yürürlükten kaldırılması ile uygulanacak mevzuat konusunda yaşanan tereddütlerin ise 2008 Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu E cetveli 45.madde ve 278 sayılı Kanunun 16. Maddesinin 5798 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenmesi ve buna bağlı olarak yürürlüğe konulan Esas ve Usuller ile aşıldığı görülmüştür.

İlama konu konaklama giderleri de hizmetin verildiği kuruma proje maliyeti içerisinde yansıtılan dış destekli projeler kapsamındaki ödemeler olduğundan ve bu bağlamda 6245 sayılı Harcırah Kanunu kapsamında yapılan ödemeler olmadığından söz konusu konaklama giderlerinin ödenmesinde mevzuata aykırılık görülmemiştir.

Bu itibarla, dilekçinin karar düzeltme talebinin kabulüyle 34117 sayılı Temyiz Kurulu Kararının 3. maddesinin Düzeltilmesine ve 755 sayılı İlamın 3. maddesi ile verilen tazmin hükmünün KALDIRILMASINA,

4. ) 755 sayılı İlam’ın 4. maddesi ile, Geçici görevli olarak başka illere gönderilen kişilere yatacak yer parası olarak harcırahlarını aşan miktarlarda ödeme yapılması nedeniyle 19.541,00.. TL’ye tazmin hükmedilmiş; 27.12.2011 tarih ve 34117 tutanak sayılı Temyiz Kurulu Kararının 4. maddesi ile söz konusu tazmin hükmünün tasdikine karar verilmiştir.

Dilekçi karar düzeltmesine ilişkin dilekçesinde özetle; konaklama giderlerinin ödenmesi ile ilgili olarak 06/04/2010 tarih ve 09/03/2010 2007 / 755 tarih ve sayılı ilamla ilgili aynı konuda 2006 yılı hesapları ile ilgili olarak 31361 tutanak sayılı Temyiz Kurulu Kararında bu hususun mevzuata uygun bulunmuş olduğunu; bir başka deyişle bedeli projeden karşılanmak üzere her türlü hizmetin satın alınabileceği hususunda mevzuata aykırılık görülmediğini; Enstitünün en üst yetkilisi olarak taahhüt altında olunan projelerin selameti ve hizmeti yerine getirememe durumunda olumsuzluk yaşanması sonucu kuruma gelebilecek cezalardan kaçınmak için, 5018 sayılı yasa sonrasında TÜBİTAK'ın tüm enstitülerinde yaşanan konaklama bedeli ödemeleri sorununun, bir çok yetkili kuruma (Maliye Bakanlığı, Denetçiler) danışılarak, "Konaklama hizmeti alımı" çerçevesinde aşılabileceği sonucuna varıldığını ve uygulamaların bu doğrultuda gerçekleşmiş olduğunu;

Bedeli proje kapsamında olmak kaydıyla mevzuatlarının her türlü hizmet alımına imkan verdiğini; bu çerçevede diğer şehirlere projeden görevlendirilen danışmanların/araştırmacıların konaklama ücretlerinin ödenebilmesi için, projede öngörülen konaklama hizmet bedelini aşmayacak şekilde ve satın alma biriminin gidilecek yerlerdeki konaklama tesislerinden usullere uygun üç teklif alarak içinden en uygun teklifi veren tesiste konaklama yapılması ve bedelinin de projeden TÜSSİDE'ye fatura edilmesi şeklinde bir sürecin uygulandığını; bu durumun 5018 no'lu yasanın uygulamaya geçişi aşamasında tüm TÜBİTAK enstitülerinde yaşandığını ve farklı denetçilerin farklı enstitüler için farklı yorumları sonucu olumlu ve olumsuz kararlar verildiğini; Temyiz Kurulunun değerlendirmeleri sonucunda verilen kararların mevzuata uygun bulunduğunu; ancak karar düzeltme talebinde bulunduğum Temyiz Kurulunun kararının bu kararlarla çelişmekte olduğunu belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

Başsavcılık karşılama yazısında;“Geçici görevli olarak başka illere gönderilen kişilere yatacak yer parası adı altında 6245 sayılı kanunda öngörülen harcırah tutarlarının aşılmak suretiyle ödeme yapılması mümkün değildir. Sorumlu talebinin reddiyle, Kurul kararının korunması, uygun mütalaa edilmektedir.” denilmiştir.

278 sayılı Kanunun 2. maddesinde Kurum dışına bedeli karşılığında proje üretmek TÜBİTAK- Türkiye Sanayi Sevk ve İdare Enstitüsü’nün görevleri arasında bulunmaktadır. Proje üretim sürecinde, projede görevli personele ilişkin yolluk ödemelerinde 5018 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden önce Kurum kendi mevcut mevzuatını uygulamış, 5018 sayılı Kanun ile 6245 sayılı Harcırah Kanununa tabi olunmayacağına ilişkin istisna ve muafiyetlerin yürürlükten kaldırılması ile uygulanacak mevzuat konusunda yaşanan tereddütlerin ise 2008 Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu E cetveli 45.madde ve 278 sayılı Kanunun 16. Maddesinin 5798 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenmesi ve buna bağlı olarak yürürlüğe konulan Esas ve Usuller ile aşıldığı görülmüştür.

İlama konu konaklama giderleri de hizmetin verildiği kuruma proje maliyeti içerisinde yansıtılan dış destekli projeler kapsamındaki ödemeler olduğundan ve bu bağlamda 6245 sayılı Harcırah Kanunu kapsamında yapılan ödemeler olmadığından söz konusu konaklama giderlerinin ödenmesinde mevzuata aykırılık görülmemiştir.

Bu itibarla, dilekçinin karar düzeltme talebinin kabulüyle 34117 sayılı Temyiz Kurulu Kararının 4. maddesinin Düzeltilmesine ve 755 sayılı İlamın 4. maddesi ile verilen tazmin hükmünün KALDIRILMASINA,

Karar verildiği 18.03.2014 tarih ve 38637 sayılı tutanakta yazılı olmakla işbu ilam tanzim kılındı.